De erfenis van Rutte zal nog decennia doordreunen

Hoe anders had het kunnen lopen. Op het verkiezingscongres van de VVD in mei 2006 werd door de Rutte-minnende partijvoorzitter Jan van Zanen de uitslag bekend gemaakt van de strijd om het lijsttrekkerschap van de toen nog liberale partij. Met een minuscuul verschil won de jonge Mark Rutte van de gezond verstand politica Rita Verdonk, die gesteund werd door de mastodonten Wiegel en Bolkestein, een teken aan de wand. In een normale situatie zou dat de doorslag geven. Zeker toen bleek dat de VVD tijdens de Tweede Kamerverkiezingen, onder leiding van de kleurloze Rutte, een pak slaag kreeg en het electoraat een uniek signaal gaf door Verdonk, die op nummer twee van de lijst stond, 620.555 stemmen te geven tegenover slechts 553.200 voor Rutte. Naar goed Machiavelliaans gebruik had Rita toen het genadeschot moeten geven om te voorkomen dat hij ooit nog zou opkrabbelen. Maar helaas, het liep allemaal anders. Rutte werd de langstzittende premier ooit en Verdonk ging roemloos af door de zijdeur. Trots op Nederland haalde niet eens een zetel.

Voor visie moet je naar de opticien gaan…

Tijdens mijn 38-jarige lidmaatschap van de VVD heb ik menig congres bezocht. Over het algemeen waren het gezellige bijeenkomsten maar toen ze, onder de bezielende leiding van de corpulente Henri Keijzer, festivals moesten worden genoemd, waar de fractievoorzitter op gympies zijn verhaal deed, was de lol er wel af. In de veertien jaar waarin Mark Rutte de scepter zwaaide transformeerde de VVD van een klassiek liberale partij, die nog aan het nagenieten was van de eloquente en intellectuele Frits Bolkestein, naar een opportunistische partij zonder ideologie. Ik kan mij nog goed herinneren dat Mark Rutte op een congres uitsprak dat hij stond voor vrijheid en verantwoordelijkheid, maar dat dat nooit meer dan vijfentwintig zetels zou opleveren. Dat maakte hem niet uit, want hij stond voor zijn kernwaarden. Uiterst krachtig en aantrekkelijk. Vervolgens omringde hij zich met mensen die Halbe waarheden verkondigden, om niet te zeggen pathologisch aan het liegen waren, over een verblijf in de datsja van Poetin. Nog een paar jaar later liet hij zijn vermeende opvolger Dijkhoff een pamflet schrijven met de titel ‘Liberalisme dat werkt voor de mensen’, waarin werd gepleit voor een overheid die meer macht had. En passant werd de fractie op de hoogte gesteld dat Klaas, nu hij vader was geworden, ook was gedraaid op het vaccinatiethema. Om zijn eigen baby te beschermen was hij plotseling voor de vaccinatieplicht van kinderen. Volledig in lijn met de glibberprincipes van zijn baas die desgevraagd liet weten dat hij geen visie had. Nee, voor visie moest je maar naar de opticien gaan.

Het eindspel

Het huwelijk tussen D66 en de VVD had veel weg van een kinderlokker die door zijn slachtoffer in elkaar werd geslagen. Op 1 april 2021 maakte Sigrid Kaag de fatale fout door Mark Rutte niet naar huis te sturen. De motie van wantrouwen werd niet gesteund door D66, maar Kaag diende zelf een slappe motie van afkeuring in die uiteraard werd aangenomen. Rutte nam het ter kennisgeving aan, maar wist dat zijn laatste maanden aangebroken waren. Dit betekende twee dingen. Ten eerste ging de kluis van de afdeling voorlichting van de VVD open om wraak te nemen om D66 met als gevolg dat er een druppelsgewijze smearcampaign werd gestart. De rest is geschiedenis en D66 likt nog steeds zijn/haar/het wonden. Ten tweede ging Rutte op zoek naar een volgende baan op het internationale toneel. En dat mocht wat kosten. Al het toneelspel ten spijt, waarbij hij aangaf geen Secretaris-Generaal van de NAVO te willen worden, was het van het begin af aan duidelijk dat deze functie het enige en hoogst haalbare was voor een premier van een klein land in de EU. Weliswaar met de zestiende economie ter wereld, maar ook een land dat zich nog nooit aan de NAVO verplichting van twee procent van het Bruto Nationaal Product had gehouden. Sterker nog, Rutte had zelf dienstgeweigerd, terwijl hij, net als alle andere jongemannen die in 1967 geboren zijn, gewoon voor zijn nummer had moeten opkomen. Maar niets van dat alles. In het huidige tijdsgewricht maakt dat ook niet meer uit. Het lijkt een voordeel te zijn als je van toeten noch blazen weet.

Oekraïne

Het referendum over het EU-lidmaatschap van het door en door corrupte Oekraïne was misschien een voorbode. Nederland stemde massaal tegen het associatieverdrag met Oekraïne en als Rutte het belang van Nederland en de democratie had gediend had hij iets anders gedaan dan alsnog instemmen. Weliswaar onder toevoeging van een inlegvelletje maar de leugens galmen nog na. ‘het associatieverdrag is geen opstapje naar het EU-lidmaatschap en dat kan het in de toekomst ook niet zijn’, er zou ‘geen geld naar Oekraïne gaan’ en ‘het verdrag zou geen militaire samenwerking inhouden’, bleken allemaal holle leuzen die mijlenver van de waarheid zouden blijken te liggen. Stingers, Pantser Houwitsers, F-16’s, en miljarden euro’s voor wapens werden door Rutte naar Oekraïne gestuurd. De premier van Nederland ging zelfs voor een Oekraïense vlag staan en slaakte de fascistenkreet uit de Tweede Wereldoorlog ‘Slava Ukraini!’. Bij zijn inauguratierede als opperoorlogshitser van de NAVO startte hij zijn opmars naar de Derde Wereldoorlog met de opruiende uitspraak ‘Ukraine’s rightful place is in NATO’. In Nederland is de ravage van Rutte enorm maar de risico’s die hij neemt met de vrede en veiligheid in Europa en de gevolgen daarvan zijn helemaal niet te overzien.

De ravage van Rutte is een erfenis die nog decennia zal doordreunen

Nederland blijft ondertussen verbijsterd achter. Ons land is overspoeld door miljoenen, niet-geïntegreerde vreemdelingen, de misdaadcijfers zijn gestegen tot ongekende hoogten, de zorg is overbelast, het onderwijsniveau keldert en het militaire apparaat is nog steeds niet in staat om Nederland te verdedigen mocht dat nodig zijn. Door het sluiten van het gasveld in Groningen zijn de energieprijzen gestegen tot een niveau waarbij ouderen in de winter onderkoeld in het ziekenhuis belanden. 1,2 miljoen mensen zit met een uitkering op de bank te Netflixen, omdat werken niet meer loont in Nederland. Netto houd je minder over als je postbode bent dan wanneer je steun plus toeslagen incasseert. Het referendum is afgeschaft en de gekozen burgemeester is er niet gekomen. De politiek staat verder af van het volk dan ooit en het vertrouwen in de politiek is op een dieptepunt beland. De reguliere pensioenpotten zijn verkwanseld en de pensioenen van MKB-ondernemers zijn via de aanval op box 3 vermogens vrijwel volledig verdampt. De ondernemers die de dystopische coronamaatregelen hebben overleefd vluchten massaal naar andere landen waar ze wel worden gewaardeerd en waar hun onderneming en hun vermogen veilig zijn.

Onder Rutte is Nederland een gidsland geworden van het World Economic Forum en van een steeds verder integrerende collectivistische EU. De klimaatwaanzin, de stikstofdwaling en de aanhoudende blinde focus op windmolens, zonne-akkers en biomassacentrales hebben de aandacht afgeleid van waar het wel om had moeten gaan. Om het koesteren van onze boeren die ervoor hebben gezorgd dat we de op twee na grootste agri-exporteur ter wereld werden. Om het stimuleren van onze vissers, onze baggeraars en onze bouwers. Om het faciliteren van onze multinationals, zoals Shell, Unilever en DSM die het niet meer uithielden in Nederland en vertrokken. En natuurlijk op de oorspronkelijke kernwaarden van de VVD, namelijk vrijheid en verantwoordelijkheid, die in het huidige Nederland ver te zoeken zijn. Een echte kapitein stuurt het schip behendig om de ijsschots heen, in plaats er vol tegenaan te varen. En als dat dan toch gebeurt staat hij als laatste nog op het dek om de opvarenden in de reddingsboten te helpen. Ook als dat betekent dat hij zelf op de zeebodem belandt. Maar niet Mark Rutte. Hij is de kapitein die als eerste het zinkende schip heeft verlaten voor een baan die is binnengehaald op kosten van de watertrappende belastingbetaler, die het hoofd inmiddels nauwelijks meer boven water houdt. En de ravage van Rutte is een erfenis die nog decennia zal doordreunen in wat er nog over is van ons land.