Column
Hoe Khadija Arib geslachtofferd werd voor het coronanarratief
Khadija Arib was de trotse dochter van de meritocratie, een vrouw die zich uit het niets omhoog had gewerkt tot voorzitter van de Tweede Kamer en een zeldzaam voorbeeld van iemand die het wél redde in de disfunctionerende multiculturele samenleving. Ze is scherp, streng, veeleisend en vast en zeker af en toe hard voor haar medewerkers en andere sneeuwvlokjesambtenaren. Maar in een tijd waarin de waarheid niet meer telt, maar slechts het narratief dat zorgvuldig bedacht wordt door inhoudsloze spindoctors, werd zij genadeloos voor de bus gegooid. Anonieme klachten, naar nu blijkt bewust en illegaal gelekt naar de media, deden haar de das om. Een klassieke politieke moord op andere gronden dan de reguliere media berichten, gecamoufleerd als een ambtelijk proces, gebaseerd op integriteit en een onveilige werkomgeving. Wie dacht dat House of Cards fictie was, is nog nooit in Den Haag geweest.
Na de verkiezingen verloor Arib de strijd om het Kamervoorzitterschap aan Vera Bergkamp en werd zij weer gewoon Kamerlid. De coronaperiode liep ten einde en Aukje de Vries kreeg een motie aangenomen om een parlementaire enquête voor te bereiden. Op 28 juni 2022 werd formeel de Tijdelijke Commissie Corona (TCC) ingesteld, en op 6 juli, tijdens de constituerende vergadering, werd Arib door ons – want ik zat zelf ook in die commissie – tot voorzitter gekozen. De bedoeling van deze commissie was uiteraard om, onder leiding van een vermeende Covid-adept, een onderzoeksvoorstel te produceren dat ertoe zou leiden dat de vervolgcommissie, de Parlementaire Enquête Commissie Corona (PECO), het onderzoek zou beperken tot enkele deugdzame vragen. Tot ‘lessons learned’, die ons helemaal niets wijzer zouden maken voor de toekomst. Hoe kunnen we bij een volgende pandemie iedereen nog sneller vaccineren, en hoe kunnen we de vaccinatiegraad verhogen? Hoe kunnen we het zorgpersoneel in de toekomst beter ondersteunen, en hoe kunnen we een efficiëntere testinfrastructuur optuigen? Allemaal vragen die de eventuele misstanden in het coronabeleid naar de achtergrond zouden duwen en een herhaling van zetten – in de overtreffende trap – zouden instigeren.
Onafhankelijk, zeer kritisch en niet gevaccineerd
De PvdA had Arib afgevaardigd in de veronderstelling dat zij het kabinetsbeleid, dat door BIG-registratieafpakfetisjist Attje Kuiken voor 100% werd gesteund, zou witwassen in de TCC en later in de PECO. Het is goed gebruik dat de voorzitter van de voorbereidende commissie ook later voorzitter wordt van de enquêtecommissie. Voorwaar ook een prestigieuze functie, al was het alleen maar omdat de PECO dan de ‘Commissie Arib’ zou zijn gaan heten. Maar deze inschatting bleek politieke suïcide. Arib was zeer kritisch op het coronabeleid, had zich niet laten vaccineren en gaf in een van de eerste TCC-vergaderingen aan de overige leden van de commissie aan dat wat haar betreft de onderste steen boven moest komen. Tot overmaat van ramp voor het establishment was er een substantieel aantal coronacritici aanwezig in de TCC. Pieter Omtzigt, Vicky Maeijer, Nicki Pouw-Verweij, Pepijn van Houwelingen en ikzelf vormden samen met Arib zelfs een meerderheid van zes tegen vier, en dat leidde tot grote onrust bij de regerende partijen. We begonnen met grote vasthoudendheid vragen te stellen over de proportionaliteit van de maatregelen, over de rol van het OMT, over de miljard euro die Hugo in de Stichting Open Nederland had laten verdwijnen, en over het totale gebrek aan parlementaire controle. Uiteindelijk leverden we een zwaar bevochten, gespecificeerd onderzoeksvoorstel op dat, in elk geval voor bewindspersonen die mogelijk de wet hadden overtreden, een enorm gevaar vormde. Precies dát maakte Arib een risico voor de machthebbers. Ze was een parlementariër die haar werk serieus nam en die haar eigen collega’s en ministers durfde te onderzoeken, in plaats van hun coronabeleid slaafs te verdedigen.
Anonieme meldingen
Het begon allemaal met ‘anonieme’ meldingen, het favoriete wapen van een laffe bestuurscultuur waarin niemand verantwoordelijkheid durft te nemen. Amorfe ambtenaren, veilig verscholen achter een rookgordijn van vertrouwelijkheid, deden hun beklag, dat uiteraard binnen enkele dagen al op straat lag. Arib zou een ‘onveilige werkomgeving’ hebben gecreëerd. Vage termen, geen concrete incidenten, geen wederhoor. Maar in het post-coronatijdperk waarin angst en slachtofferschap tot deugden zijn verheven, is een beschuldiging al voldoende. En dus werd Arib, tot haar eigen verbijstering, uit haar functie gemanoeuvreerd en publiekelijk geslachtofferd. Mariëlle Paul (VVD) nam het voorzitterschap van de TCC van Arib over, en onmiddellijk na het opleveren van het onderzoeksrapport werd de TCC opgeheven en de parlementaire enquête op de lange baan geschoven – officieel omdat er onvoldoende kandidaten waren om de enorme werklast van een parlementaire enquête te dragen. Maar wat hier speelde, was geen integriteitskwestie: het was een ordinaire politieke afrekening van iemand die een gevaar was geworden voor alle actoren in de coronaperiode die blind waren geweest voor de nevenschade die zij aanrichtten en wellicht nog andere misstappen hadden begaan. Iedereen weet inmiddels dat Sywert van Lienden een kleine afleidingsvis is in de grote vijver vol met graaihaaien, die met hulp van Hugo de Jonge miljoenen achterover wisten te drukken.
Lekrechtszaak
Het is geen toeval dat precies op het moment dat de Tijdelijke Commissie naar waarheid begon te graven, er opeens meldingen opdoken over Arib. Selectief gelekt naar de pers, precies genoeg voor karaktermoord, voldoende voor een onderzoek, maar net te weinig voor een degelijk proces. Afgelopen donderdag, 15 mei 2025, eiste het OM 140 uur taakstraf tegen hoofdverdachte Sonja Kloppenburg, de voormalig woordvoerder van de Tweede Kamer, vanwege het vermeend lekken van vertrouwelijke stukken naar het NRC. De bewijzen liegen er zogenaamd niet om. Overleggen met het ‘managementteam’ en afgeluisterde telefoongesprekken schetsen een ontluisterend beeld van een groepje uit de hand gelopen topambtenaren dat het niet zo nauw lijkt te nemen met onze democratie en onze rechtsstaat. Ook topambtenaar Jaap van Rijn, de oud-directeur gebouwendienst, is verdachte. Hij zou ervoor gezorgd hebben dat een NRC-journalist de Tweede Kamer in gesmokkeld werd. Als het niet zo principieel fout zou zijn, zouden we hartelijk moeten lachen om deze acties. Blijkbaar zijn de belangen zo groot dat deze topambtenaren deze risico’s wilden nemen. Het blijft natuurlijk speculeren, maar de kans is groot dat deze topambtenaren, die zich overigens vrij snel daarna allemaal ziek meldden, meer weten over de eventuele misdrijven die zijn begaan tegen de Nederlandse bevolking tijdens het coronaschandaal. Wat inmiddels ook blijkt uit de vele Woo-documenten die door een uit nood geboren peloton burgerjournalisten op zoek naar de waarheid is opgediept. Het is dan ook verdrietig dat de woordvoerder straks papiertjes moet prikken tijdens haar taakstraf, maar dat de echte daders nog steeds vrij rondlopen. Niet alleen de daders die ons twee jaar lang schade hebben toegebracht, maar ook deze topambtenaren die er niet voor terugdeinzen om iemand zoals Khadija Arib – een politica met ruggengraat – op oneigenlijke, achterbakse en illegale gronden van het schaakbord te maaien. De val van Arib legt een open wond in onze anti-democratische samenleving bloot die niet geheeld kan worden door een taakstraf van iemand die laag in de pikorde staat van het verrotte en corrupte overheidsapparaat.
De corona-afrekening moet nog gemaakt worden
Het coronatijdperk heeft meer kapotgemaakt dan onze economie, onze bedrijven, onze kinderen en onze vrijheid. Het heeft ook onze moraal vernietigd. Onder het mom van veiligheid is de democratische rechtsorde zelf opgerekt, gesaboteerd en geherdefinieerd. En wie daar tegenin ging, werd als staatsgevaarlijk en anti-institutioneel extremist gebrandmerkt. Want in een Kamer die volledig opging in de coronapsychose, werd geen ruimte geduld voor reflectie of kritiek. Het parlement werd een applausmachine en de verantwoordelijke ministers gingen hun goddelijke gang – zowel binnen als buiten de grenzen van de wet. Ze leken ermee weg te komen en schrokken zich kapot toen de TCC onder leiding van Arib orde op zaken leek te gaan stellen. En dus werd Arib het symbool van alles wat niet meer mag: onafhankelijkheid, kritisch denken en het lef om op te komen voor democratische controle. Haar val toont feilloos aan dat het nieuwe bestuur geen ruimte biedt voor dissidentie. Alleen wie buigt, mag blijven. Middelmatigheid is de norm, en als je in de pas loopt en de ring van de keizer kust, is een mooie politieke carrière jouw deel. De coronapsychose mag dan formeel voorbij zijn, de structuren ervan leven voort: angst als bestuurlijke motor, censuur en controle als machtsmiddel, en framing als wapen. Maar een democratie waarin mensen als Khadija Arib uit de weg worden geruimd, is niet langer een rechtsstaat. Het is een collectivistische poppenkast, waarin ambtenaren de dienst uitmaken en de politici die zij voor zich laten dansen slechts de façade vormen.
Nederland heeft juist bestuurders en politici nodig die niet knielen voor het narratief, maar die durven te vechten voor de waarheid. Zonder last of ruggespraak, voor de burger, voor de Grondwet. Khadija Arib mag dan geofferd zijn, haar val legt exact bloot wat er mis is in Den Haag. Dat is het enige waardevolle aan dit drama. Want juist als we zien wat er fout is gegaan, kunnen we het ooit weer herstellen. Na een fatsoenlijk onderzoek naar het beleid in de coronaperiode. En nadat eventuele daders zich voor de rechter hebben moeten verantwoorden. In het belang van Nederland.
Lange, nee zeer lange tijd, heb ik mij afgevraagd hoe het toch mogelijk is dat op het oog intelligente mensen niet in staat zijn simpele verbanden of verklaringen te doorgronden en stug vasthouden aan een preferente werkelijkheid, ook al liggen de tegenovergestelde feiten voor het oprapen en zijn deze meer dan logisch.
In een recente post van Marcel van Silfhout is mij helder geworden wat eraan schort bij diegenen die algemeen gezien worden als intelligent: amathia. Opzettelijke onwetendheid: Het is een keuze om niet te leren of nieuwe informatie te negeren, wat leidt tot een staat van ‘onwetendheid’. Socrates beschouwde amathia als de wortel van slechte daden, omdat het een keuze is om onwetend en dwaas te blijven. Het duidt op een toestand waarin iemand kán weten wat juist is, maar weigert te leren, nieuwe inzichten te aanvaarden of zijn kennis te corrigeren. Daarom wordt het soms omschreven als ‘intelligente domheid’ of moreel-epistemische blindheid.
Aan de hand van enkele voorbeelden zal ik duidelijk trachten te maken waar deze bewuste onwetendheid aan de oppervlakte komt:
Corona
Corona werd gestart met beelden uit China waarbij mensen op straat ‘spontaan’ dood omvielen. De beelden gingen viral, maar slechts enkelen hadden in de gaten dat er iets niet klopte. Er is geen enkel virus op deze wereld waarbij iemand spontaan dood neervalt, geen enkel. De dood aan een virus wordt voorafgegaan door een ziekbed, kort of lang. Iedere arts weet dat, iedere verpleegster weet dat, en iedereen die beschikt over Google kan dat zelf opzoeken. Hoeveel artsen zijn opgestaan om de wereld te vertellen dat je door een virus niet spontaan kunt doodvallen en dat u voor de gek werd gehouden? Nul! Wereldwijd nul!
Later in de coronatijd waren er eigenlijk tientallen voorbeelden te bedenken waarbij kennelijk amathia een beperking vormde om tot een evenwichtige benadering te komen. Mondkapjes waarvan de fijnste mazen minimaal 10 keer zo groot zijn als een virusdeeltje zouden moeten beschermen, mondkapjes die af moesten als er gegeten werd, mondkapjes in de buitenlucht verplichten, coronaregels die niet gelden voor notabelen (wettelijk vastgelegd! – alsof deze groep immuun is of niet bijdraagt aan verspreiding), een vaccin tegen een snel muterend virus, D66 die in een debat over de ingangstijd van de avondklok een compromis bereikt (dus is het een politiek besluit!), …, en zo kan ik nog talrijke voorbeelden opsommen waarbij je zou verwachten dat het mensen de ogen had moeten openen.
Niets van dat alles, zelfs toen de onzin van de slogan “je doet het voor een ander” al op de allereerste dag van de introductie van het vaccin notabene door het CBG zélf werd gegeven: “of het vaccin beschermt tegen overdracht weten we niet” waren de letterlijke woorden. Het duidt op een toestand waarin iemand kán weten wat juist is, maar weigert te leren, nieuwe inzichten te aanvaarden of zijn kennis te corrigeren: amathia.
Klimaatdiscussie
De klimaatdiscussie is van eenzelfde orde. Al Gore voorspelde al meer dan 20 jaar geleden de meest afschuwelijke doemscenario’s waarvan geen enkel scenario nog maar voor een minimaal deel is uitgekomen. Tegelijkertijd kochten dezelfde notabelen die de doemscenario’s ondersteunden kapitale villa’s aan de kust en waren banken nog altijd bereid woningen bij het zogenaamd stijgende zeewater te financieren voor tenminste 20 jaar. Dat klopt niet met elkaar.
10 jaar geleden hadden we het nog over ‘klimaatopwarming’ terwijl we het nu hebben over ‘klimaatverandering’. Dat zijn twee verschillende zaken. Bij klimaatverandering is het namelijk altijd prijs, met als gevolg dat zelfs in de huidige vrieskou er XR-demonstranten zijn die protesteren tegen de klimaatverandering, dezelfden die dat ook deden op een warme zomerdag op de A12, terwijl ze door de ME met water besprenkeld werden.
Rob Jetten die vol trots meldt dat hij 28 miljard euro wil besteden aan het tegengaan van de opwarming van de aarde met 0,000036 graden Celsius. Hiermee bewijst Rob Jetten maar liefst drie zaken: Nederland heeft als kikkerlandje geen impact op de temperatuur, Nederland verspilt een ongelofelijke hoeveelheid gemeenschapsgeld aan iets dat praktisch onmeetbaar blijkt te zijn én de invloed van CO2 op de temperatuur is nihil.
Slechts met een forse dosis amathia kunt u nu nog vasthouden aan de dogma’s van de ‘klimaatwetenschap’: het is pure en opzettelijke ‘onwetendheid’ en onderaan de streep slechts een middel om de bevolking afhankelijk te maken. In India lachen 1,47 miljard mensen om zoveel geestelijke armoede. Ideologie wint van realiteit.
Immigranten
Werkelijk iedereen kan op zijn klompen aanvoelen dat het importeren van gelukszoekers en de aanzuigende werking door beleid uiteindelijk maar tot één zaak leidt: ontwrichting van de samenleving. Toch blijft het doorgaan, de ongebreidelde import van geluks-zoekers. Al toen Merkel riep “wir schaffen dass” was aan de getoonde beelden iets zéér opmerkelijks te ontdekken: er kwamen louter jonge mannen die huis en haard, vrouw en kinderen verlieten op zoek naar beter oorden. Je kunt het ze niet kwalijk nemen, maar welke Nederlander gaat door achterlating van vrouw en kinderen op zoek naar geluk? En dan met tienduizenden tegelijk?
Energietransitie
Wederom een thema waarbij amathia een belangrijke rol speelt. Er liggen vuistdikke rapporten in Den Haag waarin gewaarschuwd wordt voor de gevolgen van het in ijltempo doordrukken van de zogenaamde energietransitie: instabiliteit van het stroomnet, tekort aan beschikbare stroom, wiebelstroom, …, de lijst is oneindig. Inmiddels is het zover: hele woonwijken kunnen niet aan het net, bedrijven krijgen geen stroom en er worden brochures rondgestuurd om de bevolking voor te bereiden op D-day: de dag waarop de vraag aan elektriciteit groter is dan het aanbod. Allemaal het gevolg van de elektrificatie van alles wat los en vast zit en tegelijkertijd het aanbod afhankelijk maken van zon en wind. Het duidt op een toestand waarin iemand kán weten wat juist is, maar weigert te leren, nieuwe inzichten te aanvaarden of zijn kennis te corrigeren: amathia.
Mainstream media lijden aan meest ernstige vorm van amathia
En zo zijn er nog talrijke voorbeelden aan te wijzen waarbij amathia een belangrijke rol speelt. De meest ernstige vorm van amathia is echter te vinden bij de mainstream media. Zij onthouden de burger doelbewust cruciale informatie, wetende dat de burgers lui genoeg zijn om zaken niet verder uit te zoeken, het voor zoete koek slikken en de mantra’s van de media napapegaaien als ware zij zelf ‘de wetenschap’. Iedere verkondiger van een andere waarheid wordt door diezelfde mainstream media kapot gemaakt. De mainstream media zien ze als een bedreiging, en dat zijn ze ook. Een bedreiging voor de ontmanteling van de door de overheid en ngo’s gesteunde propagandakanalen. Alle voornoemde onderwerpen drijven de samenleving de afgrond in door bewuste onwetendheid.
Amathia is een volksziekte waar geen waarheid tegen opgewassen is, totdat de verkondiger zélf op de blaren zit en plots de verkondigde ‘waarheid’ niet meer voor henzelf blijkt te gelden. Laat daar nu ook een woord voor zijn: hypocrisie.
Cees van den Bos heeft een uitgebreid artikel (bomenenbos.substack.com) geschreven over de complexiteit die schuilgaat achter het functioneren van onze huidige samenleving.
Het artikel beschrijft hoe in Nederland overheidsbeleid – vooral rond veiligheid, terreurdreiging en crisismanagement – steeds sterker wordt beïnvloed door een netwerk van inlichtingendiensten, academische instellingen en denktanks. Dit netwerk noemen de auteur het Veiligheidsepistemisch Complex. De kern van het betoog is dat dit complex niet alleen gegevens aanlevert, maar ook bepaalt hoe problemen worden gezien en welke oplossingen politiek acceptabel worden.
Wat is het Veiligheidsepistemisch Complex?
Het Veiligheidsepistemisch Complex verwijst naar de samenwerking tussen:
- inlichtingendiensten zoals de AIVD, MIVD en NCTV;
- academische instituten en universiteiten die onderzoeken uitvoeren;
- denktanks die rapporten schrijven;
- en de politieke besluitvorming die hierop reageert.
Volgens het artikel zitten deze groepen dichter op elkaar dan vaak wordt erkend. Onderzoeken en rapporten die als ‘wetenschappelijk’ worden gepresenteerd, blijken vaak voort te komen uit opdrachten van de diensten of ministeries zelf. Die rapporten dienen vervolgens als grondslag voor politiek beleid en wetgeving, waardoor nieuwe bevoegdheden voor veiligheidsdiensten worden gerechtvaardigd.
Wat is een epistemische gemeenschap?
De auteur haalt de theorie van politicoloog Peter M. Haas aan. Haas beschreef wat een epistemische gemeenschap is: een netwerk van experts met gedeelde overtuigingen en normen dat een bepaald begrip van problemen en oplossingen verspreidt. Een epistemische gemeenschap helpt regeringen om complexe, technische vraagstukken te begrijpen en hier beleid op te baseren.
In het artikel wordt betoogd dat het Veiligheidsepistemisch Complex precies zo’n gemeenschap vormt voor het veiligheidsdomein. Het bepaalt hoe risico’s worden geïnterpreteerd en hoe beleidsmakers denken over veiligheidsproblemen, zoals radicalisering en digitale dreigingen. De wetenschap zelf fungeert daarbij als politieke bescherming: moeilijk om te bekritiseren, juist omdat het ‘wetenschappelijk’ is.
Rol van academische instituten en denktanks
Een belangrijk voorbeeld dat in het artikel genoemd wordt, is het Institute of Security and Global Affairs (ISGA) van de Universiteit Leiden. Dit instituut werkt nauw samen met de NCTV en andere diensten. Veel onderzoekers hebben gelijktijdig banden met inlichtingendiensten, denktanks en universiteiten, wat volgens het artikel kan leiden tot een dubbele rol, waarbij kennis niet onafhankelijk is maar verweven met beleidsbelangen.
Daarnaast worden denktanks zoals het International Centre for Counter-Terrorism (ICCT) beschreven. Deze worden gepresenteerd als onafhankelijk, maar in werkelijkheid zijn ze vaak gefinancierd door ministeries en diensten zelf. Hierdoor is het moeilijk om onderscheid te maken tussen wetenschappelijk advies en beleidsvoorbereidende propaganda.
Het Overton-venster en kennismacht
Het artikel koppelt de epistemische gemeenschap aan het concept van het Overton-venster – de grenzen van wat politiek maatschappelijk bespreekbaar is. Door continu bepaalde narratieven en interpretaties van risico’s naar voren te brengen, kan het epistemisch complex deze grenzen verleggen. Wat eerst radicaal lijkt, wordt langzaam gemeengoed in politiek en media, waardoor het moeilijk wordt om alternatieve visies te horen.
Media spelen hier een rol in door bepaalde experts als dé wetenschap te presenteren. Ngo’s en maatschappelijke organisaties kunnen dit versterken of juist tegenwicht bieden, maar vaak functioneren zij óók binnen de kaders die door het epistemisch complex zijn vastgesteld.
Gevolgen voor democratie en beleidsvorming
Een belangrijk kritiekpunt in het artikel is dat deze structuur kan leiden tot een verstarde en verkokerde beleidslogica. Kritische geluiden worden binnen epistemische netwerken minder gehoord of zelfs gemarginaliseerd. Dit kan ertoe leiden dat beleidsmakers besluiten nemen op basis van een beperkt en homogeen kenniskader, in plaats van een breed debat met diverse perspectieven.
Het artikel waarschuwt dat dit veiligheidsnetwerk in de praktijk resulteert in steeds verdere uitbreiding van bevoegdheden voor inlichtingendiensten, vaak onder het mom van ‘wetenschappelijke consensus’, maar zonder dat er voldoende democratische controle en debat is over de fundamentele waarden en risico’s.
Bij Indepen hebben we al vaker geschreven over de dubieuze invloed van het RIVM op het beleid, waarbij na het lezen van dit artikel wel duidelijk wordt dat ‘wetenschappelijk’ bij het RIVM met een korreltje zout genomen moet worden.
De PostcodeKanjer van de Postcode Loterij is wederom in Den Haag gevallen. Van de 59,7 miljoen euro belandt in ieder geval 37,8 procent (22,56 miljoen euro) op de postcode van de Belastingdienst in Den Haag. Daarnaast maakt de Belastingdienst nog kans op 40 procent extra van de resterende 37,14 miljoen door een extra heffing (schenkbelasting) mochten de andere winnaars, buiten de Belastingdienst zelf, hun gewonnen geld aan een goede vriend of vriendin geven.
Van iedere 1.000 euro gaat in een dergelijk geval dus 77,8 procent naar Den Haag. Prijswinnaars van 449 euro of meer kunnen dus binnenkort een blauwe enveloppe uit Den Haag verwachten. Dat het zelfs negatief kan uitvallen en dat er zelfs onderaan de streep een belastingschuld overblijft rekent de Belastingdienst u voor op hun eigen website.
De Postcode Loterij zelf zet het geld juist weer in om via bijvoorbeeld Urgenda, Milieudefensie, The Climate Group en Natuur en Milieufederaties de overheid te bestrijden door dure rechtszaken op te zetten of hen te ‘motiveren’ om klimaatwaanbeleid erdoor te drukken. Frans Timmermans kan u eventueel nog wel wat onbekende adresjes buiten de European Climate Foundation bezorgen die dat ook voor hem tegen betaling doen. Gelukkig heeft de overheid dan al genoeg geld van de gelukkige winnaars ontvangen om dit perpetuum mobile in stand te houden.
Voor de Postcode Loterij zit er weer 463,9 miljoen euro in kas om uit te delen, zodat de Belastingdienst nu alweer een gegarandeerde postcodekanjercheque van 175,35 miljoen euro heeft binnengeharkt voor 2026.
Amerika stapt uit het klimaatverdrag van Rio
De Amerikaanse president Trump heeft een meer dan symbolische daad verricht door de VS terug te trekken uit 66 internationale...
Nieuwe EU-ketenregels dreigen inflatie aan te jagen en mkb te vernietigen
Vanaf 2026 en 2027 gelden nieuwe EU-regels die bedrijven verplichten tot transparantie over herkomst en milieu-impact van de gebruikte materialen...
Europese Commissie trekt zich niets aan van (Mercosur) protesten
Er gaat regelmatig wat goed fout in de Europese Unie als gevolg van beleid van de Europese Commissie. Denk aan...
De mogelijke gevolgen van de Bulgaarse euro voor Nederland
Per 1 januari 2026 heeft de Bulgaarse regering, na maandenlange massale burgerprotesten, de euro als wettig betaalmiddel ingevoerd. De euro...
Zakendoen met de VS holt Nederlandse economie uit
Het Centraal Planbureau (CPB) deed voor de Nederlandse politiek onderzoek naar de gevaren van economische en financiële samenwerking met de...
Armoede in Nederland neemt toe
Uit nieuwe cijfers van het CBS uit december 2025 blijkt dat de armoede in Nederland voor het eerst in vijf...
Bewuste onwetendheid drijft maatschappij afgrond in
Lange, nee zeer lange tijd, heb ik mij afgevraagd hoe het toch mogelijk is dat op het oog intelligente mensen...
Het jaar 2025 haalt de broeikastheorie onderuit
De laatste drie jaar behoren wereldwijd tot de warmste jaren sinds de metingen rond 1850 begonnen zijn, maar anders dan...
VS voornemens NAVO-lidstaat aan te vallen?
De NAVO lijkt op het punt te staan het meest ondenkbare moment in haar geschiedenis mee te maken: de machtigste...
Wie bepaalt wat een dreiging is?
Cees van den Bos heeft een uitgebreid artikel (bomenenbos.substack.com) geschreven over de complexiteit die schuilgaat achter het functioneren van onze...
-
Column1 week geledenBewuste onwetendheid drijft maatschappij afgrond in
-
Klimaat1 week geleden
Het jaar 2025 haalt de broeikastheorie onderuit
-
Economie3 dagen geleden
Nieuwe EU-ketenregels dreigen inflatie aan te jagen en mkb te vernietigen
-
Economie1 week geleden
Armoede in Nederland neemt toe
-
Buitenland2 weken geleden
VS voornemens NAVO-lidstaat aan te vallen?
-
Economie5 dagen geleden
De mogelijke gevolgen van de Bulgaarse euro voor Nederland
-
Economie4 dagen geleden
Europese Commissie trekt zich niets aan van (Mercosur) protesten
-
Klimaat2 dagen geleden
Amerika stapt uit het klimaatverdrag van Rio
Bas
20 mei 2025 in 22:57
Wybren, hartelijk dank voor jouw/jullie niet aflatende inzet om deze stinkende beerput open te trekken en verantwoordelijken te confronteren en ter verantwoording te roepen.
Wybren Van Haga
23 mei 2025 in 23:06
Geen dank. We doen het graag!
Ron de Bont
21 mei 2025 in 07:16
Eigenlijk is dit verhaal overbodig. In feite is er maar 1 verhaal dat iedereen zou moeten weten: https://deanderekrant.nl/een-misdaadsyndicaat-beheerst-de-wereld/ . Belangrijkste boek dat je ooit zult lezen. Nu lezen, over vijf jaar is het te laat. Verkrijgbaar bij o.a. bol en bruna.
mhm cillekens
21 mei 2025 in 09:18
topstuk,over een oververotte overheid en vooral ambtenaren die zich gedragen als God .Respect voor Arib
Alexandra
22 mei 2025 in 09:57
Topstuk!dank Wybren
Mo
23 mei 2025 in 00:09
Heel goed uiteengezet hoe het in zijn werk gaat in Den Haag als je voor de waarheid gaat!
geurt cuppen
23 mei 2025 in 09:54
Wybren, fijn dat er nog mensen zijn met een geweten, die wèl begrijpen wat een rechtsstaat is.
Stefan Langeveld
23 mei 2025 in 11:34
Goed stuk. k dacht destijds: waarom liet Arib zich zo vlot uit het veld slaan? Werd ze met iets anders gepaaid of bedreigd ?
Remko Aertssen
24 mei 2025 in 09:01
Duidelijk verhaal. Jammer dat het zo gaat in de politiek. Wat ik mij nu wel afvraag, wat kan hier aan gedaan worden? Eenmansfracties (of tenminste zeer klein) hebben nauwelijks invloed. Het blijft toch vechten tegen de bierkaai.
Overigens mijn stem heb je Wybren.
Jake
24 mei 2025 in 10:39
Begrijp toch ook uit opvolgende naar voren gekomen stukken dat de vorige Kamervoorzitter de initiator was van deze actie door Sonja Kloppenburg. Zij was, zoals een goed D66-ers aardt, degene die dit in gang heeft gezet. Nu maar even afwachten hoe onze rechtsorde adequaat en effectief hier tegen optreedt. Excuus voor de laatste zin maar er moet humor blijven op deze aarde.
Adjana
24 mei 2025 in 18:56
Beste Wybren, dank voor een intrigerend stuk dat bevestigt wat ik indertijd aanvoelde maar uiteraard niet kon staven. Het enige wat ik nog niet begrijp is dat Arib zelf -voor zover ik het meekrijg tenminste- niet de conclusie trekt dat zij het veld moest ruimen ivm haar coronamaatregelen-kritische houding en zich daarover uitspreekt. Of mis ik dan iets? Hoor het graag!
Leonie Renniers-Berits
25 mei 2025 in 01:37
Beste Wybren, zien we je nog terug in de tweede kamer bij de volgende verkiezingen? Is het mogelijk dat je net als PvdA en Groenlinks een coalition kan vormen samen met FVD ?
Groetjes Leonie
Caroline Raafs
26 mei 2025 in 10:55
Geweldig Wybren, het zal Khadija goed doen jouw stuk te lezen en wij Nederlanders hebben weer eens bevestigd gekregen hoe verrot de Haagse politiek is en dat je daar geen vertrouwen in kunt hebben.
Susan Koster
5 juni 2025 in 18:54
Check Dead Sudddenly, een documentaire over COVID 19. Helaas verbannen van Youtube maar te zien op Rumble. Vrij schokkend dus geen vrolijke tip maar het feit dat deze documentaire niet gezien mag worden vormt juist reden hem te zien en te beoordelen lijkt me.