Column

Ligt de echte loyaliteit bij de partij of bij de kiezer?

Avatar foto

op

Ligt de echte loyaliteit bij de partij of bij de kiezer?
Deel dit nieuws
Foto: ANP

De laatste transfer in het politieke kroonjaar, het verkiezingsjaar, is een feit. Pensioenexpert Agnes Joseph stapt over van het NSC, naar de BBB. De kritiek vanuit de ivoren torens van de gevestigde partijen was niet mals en met het gebruikelijke dedain werd Joseph weggehoond. Ten onrechte, want wat zij deed was precies zoals Thorbecke het bedoeld had. Zij boog niet voor partijdiscipline, maar koos voor principiële onafhankelijkheid, waardoor zij het belang van Nederland kan blijven dienen. Dat vereist meer moed dan men vanaf de zijlijn denkt.

Het is een dankbaar fenomeen voor brave en verongelijkte Kamerleden om over te klagen. Afsplitsingen, overlopers en zetelrovers zijn al jaren onderwerp van politieke hysterie. Fractiediscipline is in Nederland heilig verklaard, met name bij de gevestigde partijen. Wie afwijkt van de partijlijn, riskeert politieke uitsluiting, persoonlijke aanvallen via zorgvuldig gecoördineerde “smear campaigns” en juridische procedures. De hardste anti-afsplitscampagnes komen ook nog eens van de meest succesvolle zetelrover aller tijden: Geert Wilders, die zelf zijn zetel ontfutselde van de VVD en de Groep Wilders oprichtte. Zelden echter wordt de fundamentele vraag gesteld: waar hoort de echte loyaliteit van een volksvertegenwoordiger te liggen?  Bij de partij, of bij de kiezers? En welk belang hoort een Kamerlid te dienen? Het belang van de partij, of het belang van Nederland?

Partijen zijn veel jonger dan de Grondwet

Wie zich verdiept in de geschiedenis van onze parlementaire democratie, komt al snel tot de opmerkelijke conclusie dat politieke partijen een relatief nieuw fenomeen zijn. Ze zijn geen fundament van onze rechtsstaat, maar eerder een pervers uitvloeisel van de samenzweringen die de gecorrumpeerde macht typeert. Tussen 1848 en 1851 voerde minister Thorbecke de huidige bestuurlijke indeling, de Provinciewet en de Gemeentewet in. Leidend tot het “Huis van Thorbecke”, waarin hij geen partijen voorzag. Volksvertegenwoordigers waren de individuele belichaming van de stem van het volk, gebonden aan hun eigen morele kompas en legden individueel slechts verantwoording af aan hun kiezers, niet aan een partijkantoor in Den Haag. De bekende Amsterdamse historicus Geerten Waling beschrijft dit haarfijn in zijn boek ‘Zetelroof’, waarin ikzelf helaas geen rol speel, omdat ik pas uit de VVD werd gegooid en mijn zetel behield toen het boek al was verschenen. Waling toont aan hoe partijen sinds begin 20e eeuw steeds meer greep kregen op de parlementaire macht en hoe individuele Kamerleden sindsdien meer en meer ondergeschikt raakten aan partijbelangen. De term “zetelroof” is dan ook een ideologisch geladen uitvinding van partijen die zich bedreigd voelen in hun machtspositie en het schimmige monopolie op de democratische meerderheid willen behouden. Want feitelijk kan er juridisch helemaal geen zetel worden ‘gestolen’: de zetel is persoonlijk, niet collectief. Een Kamerlid wordt namelijk geacht zijn of haar eervolle taak uit te oefenen “zonder last of ruggenspraak”, met gekozen of ongekozen partijbobo’s.

Afsplitsers zijn de kanarie in de kolenmijn

In de afgelopen jaren splitsten zich tientallen Kamerleden af van hun moederpartij. De eerdergenoemde Geert Wilders van de VVD, Pieter Omtzigt van het CDA, Tunahan Kuzu en Selçuk Öztürk van de PvdA en ikzelf, als seriële afsplitser; eerst van de VVD en daarna van FVD. De vraag moet niet zijn hoe we afsplitsen kunnen voorkomen, zoals recentelijk is gepoogd door de financiële vergoeding te minimaliseren, de spreektijd te halveren en het stemrecht van afgesplitste Kamerleden in commissies af te pakken, maar juist wat er zó mis is binnen de gevestigde partijen dat zoveel volksvertegenwoordigers hun toevlucht zoeken in zelfstandigheid. Ze splitsen af omdat ze de immoraliteit van de groep niet meer kunnen verdragen en rekenschap willen afleggen aan hun kiezers. Omdat het losgezongen partijkader werkelijk geen enkele relatie meer heeft met de achterban. In optima forma zien we dat bij de VVD, een partij die zich nog steeds durft te etaleren als ondernemerspartij, maar geen enkele ondernemer meer in de Tweede Kamerfractie heeft. Na de verkiezingen wordt smalend de schouders opgehaald en worden de mkb-stemmers lachend bij het grofvuil gezet en wentelt men zich weer onverstoorbaar in de corrupte partijdiscipline, die drijft op perverse belangen en vriendjespolitiek.

“Floor crossing” in het Verenigd Koninkrijk is de normaalste zaak van de wereld

Wie denkt dat afsplitsing een Nederlandse kwaal is, komt bedrogen uit als we kijken naar het Verenigd Koninkrijk. Daar kennen ze het fenomeen van floor crossing, het overstappen van Members of Parliament naar een andere partij. Soms blijven ze als onafhankelijk lid opereren, soms vanwege meningsverschillen, soms vanwege morele bezwaren. Maar belangrijker nog, in Groot-Brittannië, wordt het als normaal beschouwd. Niet als verraad, maar als een moreel verantwoorde politieke keuze, waar de kiezer bij de volgende verkiezing over mag oordelen. In Westminster zijn er talloze voorbeelden, maar de bekendste zetelrover is onmiskenbaar Winston Churchill, die zelf twee keer van partij switchte. Niemand noemde dat toen “zetelroof”; men erkent in de Angelsaksische cultuur dat het individuele morele kompas belangrijker is dan partijtrouw.

Ondermijning van de democratie

Als afsplitsers in Nederland minder spreektijd krijgen, minder financiële middelen, minder ambtelijke ondersteuning en minder stemrecht, dan is dat geen neutraal beleid, maar een sanctie en dat is regelrechte ondermijning van de democratie. Een poging van partijen om hun greep op het parlement te behouden. De kiezer wordt hierdoor feitelijk gestraft. Want wie stemde op Wilders, Omtzigt, Gündoğan, of andere afsplitsers wordt ineens gerepresenteerd door een politiek monddood gemaakte fractie, die bovendien niet haar eigen naam mag kiezen. Dit is zelfs nog schrijnender als Kamerleden op eigen kracht de kiesdeler hebben gehaald. De belangen van de kiezer zouden altijd leidend moeten zijn. Dat betekent dat de Tweede Kamer zo moet zijn ingericht dat iedereen die een zetel heeft, ook werkelijk effectief oppositie of coalitie kan voeren. Faciliteiten horen toe te komen aan Kamerleden, niet aan partijen. Dat politieke partijen zich als teken vastbijten in het pluche en de daarbij behorende middelen, roept terechte vragen op.

Uit recent onderzoek blijkt dat 39 procent van de niet-stemmers en een groot deel van voormalige BBB- en NSC-kiezers het vertrouwen in alle partijen heeft verloren. Het vertrouwen in de politiek is nog niet eerder zo laag geweest als nu. Natuurlijk spelen andere factoren een rol, zoals de stortvloed aan ongestrafte leugens van Mark Rutte, de hallucinante coronaperiode, het benoemen van AIVD-ambtenaar Dick Schoof tot premier en het continu creëren van angst op grond van niet-bestaande problemen, zoals stikstof en de opwarming van de aarde vanwege de door mensen uitgestoten CO2. Het is volkomen logisch dat mensen zich op een gegeven moment afkeren van de politiek, maar het gekonkel van de partijpolitiek speelt ongetwijfeld een rol. De recente val van het zogenaamde PVV-kabinet is hier symptomatisch voor. Ego’s, partijbelangen en electoraal gewin gaven de doorslag, niet de belangen van de hardwerkende Nederlanders. Het land was in verval, is dankzij de PVV stuurloos en opnieuw dreigen we in een politieke impasse te belanden. Niet omdat er te veel afsplitsers zijn, maar juist omdat het partijkartel niet luistert naar de kiezer.

Niet afsplitsers, maar de partijen zijn het probleem

De échte “zetelroof” wordt gepleegd door partijen die hun Kamerleden gijzelen, en daarmee de stem van de kiezer corrumperen. We moeten af van het dogma dat partijdiscipline heilig is. De democratie is er niet voor de partijen, de partijen zijn er voor de democratie. En als die partijen hun mandaat misbruiken, is het de plicht van Kamerleden die wél een ruggengraat hebben om zich af te splitsen. Kadaverdiscipline leidt zelden tot de beste keuzes omdat dit vaak leidt tot een suboptimale uitruil van belangen van de partijtop. We zouden afsplitsen niet moeten veroordelen, maar erkennen als een kracht van ons parlementair systeem, als de veiligheidsklep op het in beton gegoten partijkartel. Het individuele Kamerlid moet centraal staan. Niet de fractie. Niet het partijkader. En zéker niet het cordon van voorlichters, spindoctors en zelfbenoemde partijstrategen. Nederland verdient een politiek van principes, niet van partijlijnen. Volksvertegenwoordigers moeten het volk vertegenwoordigen, niet de partij. En dat moet zo blijven.

1 Reactie

  1. Ruud Bakker

    8 augustus 2025 in 20:37

    We moeten gewoon van het hele partijsysteem af. We kunnen twee richtingen op. 1. Wettelijk partijen afschaffen en op personen gaan stemmen. 2. Volksvertenwoordigers uit regio’s en/of steden naar Den Haag sturen die gezamenlijk regeren, dus geen coalities.
    Dat laatste lijkt me wel wat. Dan hoeft er ook geen regeeraccoord te komen. Via plaatselijk overleg met de bevolking nemen volksvertegenwoordigers gewoonweg een standpunt mee naar de landelijke politiek.

  2. frans Groenendijk

    8 augustus 2025 in 23:21

    Wijze woorden.
    Het is geen kleinigheid om van die machtspositie van die ongrondwettelijke partijen af te komen.
    Een jaar of twintig geleden heb ik bedacht hoe het beter zou kunnen. Het vergt wat extra rekenwerk op de dag na de verkiezingen maar in de 21e eeuw is dat geen enkel probleem meer.
    Na het tellen der stemmen komt iedereen in de kamer (of ander parlementair orgaan) die de kiesdrempel gehaald heeft. Dat zijn er misschien 30 of 50. Veel van die mensen hebben veel meer stemmen gehaald dan nodig voor hun eigen zetel. DIE mensen geven die extra stemmen door aan mensen van HUN keuze. Indien mevrouw Coenradie van de JA21 lijst drie keer de kiesdeler haalt geeft zij die extra stemmen door aan mensen van haar keuze, al dan niet op de lijst van Joost en Annabel…. (die lijst is overigens nog niet vastgesteld)

    Het is makkelijk te bedenken en niet zo moeilijk uit te voeren. Wel moeilijk om te verwezenlijken.

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Column

Spanning loopt in woonwijken op door voorbereiding noodsituatie

Avatar foto

Gepubliceerd

op

Spanning loopt in woonwijken op door voorbereiding noodsituatie
Foto: ANP

Doordat energiebedrijven al jarenlang waarschuwen voor een mogelijk wegvallen van de stroomvoorziening als direct gevolg van de ‘energietransitie’ ziet de Rijksoverheid nu ook de ernst hiervan in. Er is een folder verspreid met de titel ‘Bereid je voor op een noodsituatie’.

De folder staat vol met handige tips maar levert in bepaalde woonwijken ook spanningen op. Na 48 uur ontstaat de situatie die in de folder als volgt wordt beschreven:

Je gaat langs bij je buren om te kijken hoe het gaat en jullie luisteren samen naar de noodradio. Met kaarsen en dekens ben je klaar voor de tweede nacht.

Inmiddels bereiken ons berichten uit woonwijken dat dit zowel positieve als negatieve spanningen oplevert. Zoals Marion V. te A.: “Ik heb al jaren een oogje op mijn buurman van nummer 124, dus ik verheug me hier wel op”. Peter K. te G. denkt hier heel anders over: “Die idioot van hiernaast moet niet denken dat hij bij mij onder de dekens kan liggen, hij zal echt eerst die boom in zijn tuin moeten snoeien waar ik al jaren last van heb”. Inge H. te R. reageert nogal laconiek: “We hebben met de buurt afgesproken lootje te gaan trekken als het zover mocht komen, en zolang het niet bij Jolanda Z. is vind ik het wel best”.

De Rijksoverheid heeft nog niet gereageerd op deze dilemma’s, maar zal vast wel met een nieuwe folder komen zodra hier pasklare oplossingen voor zijn bedacht. En anders kan doventolk Irma samen met een minister wel een praatje houden bij de NOS.

Verder Lezen

Column

NCTV opereert buiten het zicht van democratisch toezicht

Avatar foto

Gepubliceerd

op

NCTV opereert buiten het zicht van democratisch toezicht
Foto: ANP I Voormalig NCTV-coördinator Pieter-Jaap Aalbersberg

De NCTV (Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid) is een organisatie die vergelijkbaar is met onze geheime diensten, net als de MIVD en AIVD. Er is echter één heel groot verschil met de MIVD en AIVD: de NCTV valt onder het ministerie van Justitie en Veiligheid en dient gecontroleerd te worden door de Kamer en het parlement. Bij Kamervragen over de NCTV volgt echter steevast een ontwijkend antwoord of worden vragen simpelweg niet beantwoord.

De NCTV is voor de meesten een vrij onbekende organisatie, maar feitelijk is de NCTV het ‘oliemannetje’ dat ervoor zorgt, dat alle koppen dezelfde kant opkijken binnen de trias politica; de wetgevende, uitvoerende, en rechterlijke macht. Met talloze vertakkingen is de NCTV de spin in het web, die in staat is de denkwijze van ons Nederlanders te beïnvloeden, te sturen en eventueel te bestrijden. Iedereen die openlijk tegen het denkpatroon van de NCTV ingaat is vroeg of laat de pineut.

Talloze ‘dissidenten’ werden en worden opgepakt en vervolgd, slechts zelden weet iemand de dans te ontspringen. Recent voorbeeld van iemand die wél de dans wist te ontspringen was Jan Roos, die op klaarlichte dag werd opgepakt, waarbij het OM binnen een kwartier alvast een verklaring liet uitgaan, maar waarvan de veroordeling uiteindelijk in het voordeel van Jan Roos uitpakte.

In andere gevallen blijkt de rechterlijke macht minder helder van geest en moet tot aan het gerechtshof doorgevochten worden voor rechtvaardigheid. Deze personen worden als voorbeeld gesteld door de NCTV en het Openbaar Ministerie: verzet tegen de gevestigde orde heeft vergaande gevolgen. Op welke wijze de NCTV als spin in het web functioneert en de werkelijkheid manipuleert en censureert wordt duidelijk aan de hand van deze lezing van Cees van den Bos.

Voorbeelden te over, zoals Arno van Kessel of Jan Bonte. Bij Johan R. ging het OM nog veel verder. Er werd geen beslag gelegd op zijn zakelijke bankrekening, er werd gewoon meer dan 1 miljoen euro weggehaald die tot op de dag van heden zogenaamd ‘zoek’ is. Zijn bedrijf kwam daardoor per direct in betalingsproblemen. Uiteindelijk was zijn veroordeling van vier maanden gelijk aan zijn voorarrest. Veroordeeld op basis van vage vermoedens en het bezit van vuurwerk en een kruisboog van de personeelsvereniging. Verder dan dat kwam het OM niet.

Gedurende de coronacrisis is de NCTV zich te buiten gegaan aan talrijke voorbeelden van schendingen van de AVG en de Grondwet. In meerdere artikelen hebben wij hier aandacht aan besteed, en ook het NRC schreef hier meer dan uitstekende artikelen over. De NCTV waant zich onaantastbaar, en is dat feitelijk ook.

In een gesprek dat ondergetekende had met een NCTV-medewerker blijkt dat men zich ook intern bewust is van dit hiaat, de ontbrekende controle, maar wordt het afgedaan met “er zijn intern wel wat kritische geluiden, maar in principe houden we ons aan de wettelijke randvoorwaarden”. Maar precies daar gaat het juist mis, de NCTV maakt juist misbruik van deze situatie door de AVG te negeren en de Grondwet met voeten te treden zonder dat dit gevolgen heeft voor de NCTV.

Oorzaak is uiteindelijk de Kamer zelf, die niet, of onvoldoende haar taak uitvoert en de handelingen van de NCTV op haar merites beoordeelt. Het gevolg is een veelkoppig monster dat zich op generlei wijze meer houdt aan de wetten die ons als burger zouden moeten beschermen tegen een (te) machtige overheid.

Of dit artikel veel gelezen wordt is nog maar de vraag. De NCTV heeft een dikke vinger in de pap bij X, LinkedIn en andere sociale media. De NCTV onderdrukt actief en bewust media-uitingen die de zittende macht onwelgevallig is. Zogenaamd om de democratie te beschermen, maar feitelijk wordt kritiek op het functioneren van de overheid de kop in gedrukt, en dat noemen we in andere landen gewoon censuur.

De bedreiging voor de democratie is juist de NCTV zelf, die de wettelijke bescherming van de democratie opzijschuift om zijn eigen beleid erdoor te drukken. Om die reden zou de NCTV per direct opgeheven dienen te worden en een nieuwe organisatie opgezet moeten worden die zich wél aan de grondwettelijke wetgeving en de AVG wil houden en verantwoording wil afleggen aan de Tweede Kamer.

Verder Lezen

Column

Klaus Schwab van het WEF is een absoluut visionair

Avatar foto

Gepubliceerd

op

Klaus Schwab van het WEF is een absoluut visionair
Foto: ANP

In complotkringen komt de naam professor Klaus Schwab, tot voor kort de grote leider van het WEF, maar al te vaak voor. Toch willen wij hier een lans breken voor deze visionair, zonder in complotten te vervallen.

Klaus is een geleerde man, die zo’n 40 jaar bezig is geweest “to penetrate the kabinets”. Hiermee bedoelt hij dat hij overal ter wereld bezig is geweest belangrijke mensen op belangrijke posities te beïnvloeden, en dat is aardig gelukt. Belangrijke mensen als Macron, Trudeau, Habeck en onze eigen Rutte zijn lid van het WEF, sommigen kregen zelfs de titel “Young Global Leader”, en hielpen mee de grote wereldwijde projecten van het WEF te helpen realiseren.

Uit vrijgegeven stukken blijkt Klaus Schwab ook juridisch bindende contracten met ons Nederlanders te hebben afgesloten, alleen mogen we de inhoud niet weten, dat is wel vreemd eigenlijk. Er is daarnaast ook een duidelijke verwevenheid te bespeuren tussen diverse projecten, zoals de 17 doelstellingen (SDG’s) van de VN die een treffende gelijkenis vertonen met de plannen van het WEF zelf. Dat is toeval uiteraard.

Alhoewel Mark Rutte aanvankelijk aangaf dat Klaus Schwab en zijn WEF slechts zorgden voor de hotelkamers en zaaltjes tijdens de bijeenkomsten in Davos, is dat een fors understatement van het levenswerk van Schwab. Mark Rutte deed altijd wel wat mistig over zijn contacten met Klaus, waarom is onduidelijk, zeker als je zo’n invloedrijke man tot je vriendenkring mag rekenen. Schwab is een visionair die op de juiste momenten de kansen greep als ze voor het oprapen lagen. De volgorde is alleen soms wat onduidelijk, oorzaak en gevolg zijn altijd wat mistig.

Zo was er in oktober 2019 simulatieoefening (Event 201) voor internationale leiders, mocht er een wereldwijde pandemie uitbreken. En wat gebeurde er? Er kwam toevallig een wereldwijde virusuitbraak enkele maanden na deze oefening. Puur toeval uiteraard. Schwab zag die uitbraak al op wonderbaarlijke wijze (dat begrijpen wij niet, wij zijn geen professor) van verre aankomen.

Ook wist hij al lang geleden te melden “that we have to prepare for a more angrier world” waarmee hij waarschijnlijk bedoelt dat er steeds meer verzet komt tegen overheden en grote bedrijven waarvan hij de krachten zo graag zou willen bundelen. Een heel beroemde uitspraak van Schwab is “you’ll own nothing and you’ll be happy”. Volgens Schwab bezit in 2030 niemand nog een eigen auto. We hebben daar 4 jaar geleden al over geschreven trouwens, we gaan gewoon leasen of huren van die grote bedrijven bedoelt Schwab hier, vermoeden wij.

Kijken we in de toekomst dan zien we dat Schwab daar ook verrassende uitspraken over doet. Zoals over een complete ineenstorting van de samenleving omdat de stroom uitvalt of een cyberpandemic uitbreekt, daarmee vergeleken was COVID-19 nog een kleine werveling volgens Schwab. Nu alles in onze samenleving zo ongeveer op stroom loopt, is dat wel een interessant doelwit van hackers, Chinezen, Russen of machthebbers waar je het totaal niet van verwacht.

Nu Klaus Schwab is afgetreden omdat hij met zijn vingers in de kas heeft gezeten gaat 40 jaar inspanning verloren. Dat is jammer, want de Young Global Leaders missen nu zelf de leader om aanwijzingen te ontvangen. Laten we hopen dat Klaus Schwab toch minder visionair is geworden en zijn voorspellingen over wat ons te wachten staat alleen maar bedoeld waren om ons bang te maken, niet om ons te waarschuwen omdat hij meer weet dan dat wij denken.

Verder Lezen

Recent

Klimaatpaniek voorbij? Europa gaat stug door Klimaatpaniek voorbij? Europa gaat stug door
Klimaat9 uur geleden

Klimaatpaniek voorbij? Europa gaat stug door

De klimaathysterie is voorbij. Goddank. Eindelijk. Wie het onderwerp nauwlettend volgt, zoals ik al twintig jaar doe, ziet dat vrijwel...

Voormalig Europarlementariër Rob Roos blijft strijden voor Nederland Voormalig Europarlementariër Rob Roos blijft strijden voor Nederland
Binnenland1 dag geleden

Voormalig Europarlementariër Rob Roos blijft strijden voor Nederland

In deze aflevering van Indepen Nieuws presenteert voormalig Europarlementariër en ondernemer Rob Roos zijn nieuwe stichting Samen Leven in Vrijheid,...

Donkere vooruitzichten voor 2026: economie daalt Donkere vooruitzichten voor 2026: economie daalt
Economie2 dagen geleden

Donkere vooruitzichten voor 2026: economie daalt

Ik gebruik in december van ieder jaar ongeveer dezelfde bronnen voor economische  voorspelling van het volgende jaar: IMF, Wereldbank, BlackRock,...

Migratie als politiek chantagemiddel voor financieel gewin Migratie als politiek chantagemiddel voor financieel gewin
Politiek3 dagen geleden

Migratie als politiek chantagemiddel voor financieel gewin

Er blijft veel te doen over migratie. Vooral vanuit Afrikaanse landen naar de EU – Nederland. Daarbij gaat de discussie...

VS: EU verlamt economie, vrijheid en soevereiniteit van Europa VS: EU verlamt economie, vrijheid en soevereiniteit van Europa
Politiek4 dagen geleden

VS: EU verlamt economie, vrijheid en soevereiniteit van Europa

Op 5 december 2025 werd de nieuwe National Security Strategy van de VS door het Witte Huis op internet geplaatst....

Spanning loopt in woonwijken op door voorbereiding noodsituatie Spanning loopt in woonwijken op door voorbereiding noodsituatie
Column1 week geleden

Spanning loopt in woonwijken op door voorbereiding noodsituatie

Doordat energiebedrijven al jarenlang waarschuwen voor een mogelijk wegvallen van de stroomvoorziening als direct gevolg van de ‘energietransitie’ ziet de...

De grote gevaren voor de privacy van het in de cloud werken De grote gevaren voor de privacy van het in de cloud werken
Politiek1 week geleden

De grote gevaren voor de privacy van het in de cloud werken

We zijn vanaf beginjaren 2000 gestart met ‘in de cloud werken’, oftewel het benutten van techniek waarmee schaalbare online diensten...

Grootbanken plunderen particulieren met hulp van de ECB Grootbanken plunderen particulieren met hulp van de ECB
Economie1 week geleden

Grootbanken plunderen particulieren met hulp van de ECB

De drie Nederlandse grootbanken – ING, Rabobank en ABN AMRO – wisten de afgelopen jaren steeds hogere miljardenwinsten te boeken....

Zorgen om Bovaer groeien: boeren doen aangifte Zorgen om Bovaer groeien: boeren doen aangifte
Gezondheid1 week geleden

Zorgen om Bovaer groeien: boeren doen aangifte

Meerdere veehouders in Denemarken hebben aangifte gedaan tegen de Nederlandse multinational DSM, de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) en ministeries...

EU breekt grondrechten af om AI uit te kunnen bouwen EU breekt grondrechten af om AI uit te kunnen bouwen
Politiek1 week geleden

EU breekt grondrechten af om AI uit te kunnen bouwen

De Europese Commissie bereidt een omvangrijk pakket wetgevende hervormingen voor dat de fundamenten van de Europese privacybescherming op losse schroeven...

Trending

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

© Stiching Indepen - alle rechten voorbehouden. - indepen.eu | KVK: 88160408 | Algemene voorwaarden

Colofon FAQ Contact

Volg ons via


 


Dit zal sluiten in 0 seconden