Column

Monetaire manipulatie en verdwijnen van de middenklasse

1 maand geleden

12 mei 2026

Door

Twan Houben

Monetaire manipulatie en verdwijnen van de middenklasse

Foto: ANP

Het heersende narratief dat de wereldeconomie na de crisis van 2008 is hersteld, is een vorm van gecoördineerde misleiding door de superrijken. Terwijl de politieke en financiële elite spreken over de “langste economische expansie in de geschiedenis”, maskeert dit beeld de berekende vernietiging van de middenklasse. De kille – rekenkundige – realiteit is dat het mondiale financiële systeem in de herfst van 2008 om zeep is geholpen. Wat we sindsdien ervaren, is geen herstel, maar een ononderbroken ‘stille depressie’ die al bijna twee decennia voortduurt en inmiddels zeer goed merkbaar is.

De mythe van het economisch herstel

De deceptie van economisch herstel na 2008 rust op drie centrale pijlers van het machtsapparaat van de superrijken:

Het politieke etablissement

Politici hebben de onbetaalbare schulden van de private bankensector na de crash van 2008 ‘gesocialiseerd’ en als een loden last op de schouders van de belastingbetaler gelegd.

Het syndicaat van centrale banken

Door middel van ongekende monetaire expansie en het reduceren van marktrente naar nul, hebben – vooral – de FED en ECB de marktwerking uitgeschakeld om hun eigen hegemonie, die van de politiek en de superrijken te beschermen.

De gevestigde media

Zij fungeren als het propagandakanaal voor bovengenoemde groepen die de werkelijke economische pijn in de maatschappij en van de burger onzichtbaar maken.

Deze kunstmatige stabiliteit is gekocht ten koste van de fundamenten van onze maatschappij en beschaving, waarbij de toekomstige koopkracht is opgeofferd om een failliet systeem ten behoeve van die superrijken op de been te houden. Dat zien we nu onder andere terug in onbetaalbaar hoge huizenprijzen en jarenlange inflatie.

De systeemcrisis van 2008 en de interventie van de centrale banken

In een normaal functionerende maatschappij zou de natuurlijke reactie op de crisis van 2008 een ‘herstructurering’ zijn geweest: het liquideren van insolvente banken, bedrijven, instituten en het resetten van de kosten van levensonderhoud naar een niveau dat de reële economie kan dragen. In plaats daarvan kozen centrale banken voor een pad van radicale interventie, waarmee zij de transitie maakten naar een door de staat beheerde ‘zombie-economie’.

Westerse politici werkten mee door belastinggeld te gebruiken om Too Big to Fail-banken overeind te houden.

Door de introductie van kwantitatieve verruiming (QE) en het nulrentebeleid (ZIRP) werden biljoenen dollars en euro’s gecreëerd om giftige activa van bankbalansen op te kopen. Dit leidde tot een permanent infuussysteem voor een door eerdere hebzucht der superrijken overleden financieel bankenapparaat.

Het ultieme bewijs voor deze stelling is de omloopsnelheid van het geld (velocity of money). Ondanks het bijdrukken van biljoenen is de snelheid waarmee geld door de reële economie circuleert gedaald naar de laagste niveaus ooit gemeten. Dit bewijst dat de liquiditeit nooit de middenklasse heeft bereikt, maar vastzit in de bovenste echelons van het bankwezen en de superrijken om activa-bubbels op te pompen.

Hoe inflatie wordt gemaskeerd

Om maatschappelijk rust te bewaren, moet de staat de werkelijke inflatie verbergen via data-manipulatie. De consumentenprijsindex is getransformeerd van een objectieve maatstaf naar een subjectief politiek wapen.

Via methoden zoals ‘het wijzigen van basisjaren’ (eerdere prijsstijgingen wegstrepen tegen een nieuw index-basisjaar, zoals het CBS vanaf 2026 doet) en ‘substitutie’ (aannemen dat men goedkoper en slechter gaat eten) wordt de werkelijke inflatie kunstmatig gedrukt.

Het resultaat is een ‘fantoom-bnp’: op papier lijkt de economie te groeien, maar deze groei is uitsluitend een weerspiegeling van de geldontwaarding en de uitdijende schuldenberg.

De vernietiging van de middenklasse door het Cantillon-effect

De stille depressie drijft op het Cantillon-effect: nieuw – door centrale banken uit het niets gecreëerde – geld verrijkt degenen die er het dichtst bij staan (de elite) omdat zij het kunnen uitgeven wanneer de koopkracht nog maximaal is. De middenklasse krijgt het geld pas als laatste, wanneer de prijzen al zijn gestegen en inflatie hoogtij viert.

De gevolgen zijn verwoestend voor de sociale- en maatschappelijke verhoudingen:

De demografische Ineenstorting

Het meest tragische gevolg van dit financiële wanbeleid is het ingestorte geboortecijfer. Het stichten van een gezin is getransformeerd van een fundamenteel recht naar een ‘luxe voor de financiële elite’. De middenklasse wordt toenemend uitgesloten van reproductie door de hyperinflatie van basisbehoeften zoals wonen. Dat bevestigt het CBS.

De arbeidsmarkthallucinatie

De officiële werkloosheidscijfers zijn een leugen omdat ze miljoenen ‘zieke en ontmoedigde werkers’ niet meetellen. Dat zijn er in Nederland maar liefst 806.000, bovenop de 413.000 werklozen. De huidige Nederlandse ‘zzp-economie’ is daarnaast niets anders dan een 19e-eeuwse digitale feodale stukloon-arbeid, waarbij alle risico’s bij de rechteloze zzp’er liggen. Nederland telt anno 2026 1,8 miljoen zzp’ers.

Verwoestingen op de woningmarkt

Door nul procent rente en de QE-acties, heeft de ECB de Nederlandse huizenmarkt beschadigd. Bovendien heeft het ECB-beleid Amerikaanse private equity-reuzen als Blackstone de gelegenheid geboden de huizenmarkt in grote steden te kapen. De middenklasse is getransformeerd van huiseigenaren naar ‘permanente huurders’ van institutionele verhuurders.

De naderende systeemreset

De Amerikaanse overheid leent momenteel elk jaar 1 biljoen dollar, puur om de rente op de nationale schuld van 39 biljoen dollar te betalen. Centrale banken zitten gevangen: het verhogen van de rente leidt tot staatsbankroet van de VS en vele EU-lidstaten, het verlagen ervan ontketent hyperinflatie.

De huidige records op de aandelenmarkten zijn geen teken van gezondheid, maar een rekenkundige hallucinatie. De S&P 500-records zijn de koortsthermometer van een stervende dollar. Als ‘oplossing’ bereidt de elite de overgang naar Central Bank Digital Currencies (CBDC’s) voor: een totalitair controlemechanisme waarmee zij spaargeld kunnen wissen via negatieve rente en dissidenten financieel uit kunnen sluiten.

Strategieën voor behoud van welvaart

Om de stille depressie te overleven moeten we arbeid loskoppelen van een systeem dat gebouwd is op diefstal via inflatie.

Het aantal ankers waarmee welvaart behouden kan worden is beperkt:

Fysieke edelmetalen (goud en zilver)

Deze fungeren als ‘dichte fysieke energie’. Ze hebben geen tegenpartijrisico en kunnen niet door een algoritme worden afgezwakt. Ze zijn het historisch bewezen antigif tegen monetaire waanzin.

Bitcoin

Dit biedt de mensheid voor het eerst cryptografische schaarste. Met een harde limiet van 21 miljoen eenheden wereldwijd, is het een onneembare vesting tegen de devaluatie van de centrale banken.

Buitenlands onroerend goed

Dit biedt waardevastheid ten opzichte van spaartegoeden nu nieuwe Box 3-wetgeving Nederlands onroerend goed waardeloos maakt vanaf 2027.

De stille depressie is een nieuwe realiteit die alleen overleefd kan worden door de muren van het fiat-casino te verlaten. De enige rijkdom die we kunnen behouden, is de rijkdom die buiten het bereik van het bankensyndicaat vastligt.

Inspiratie voor deze column haalde ik uit dit YouTube-filmpje.

INDEPEN staat voor een onafhankelijk en pluriform medialandschap met ruimte voor kritische en diepgaande journalistiek. Steun onafhankelijk nieuws voor slechts €2 per maand.

JA, ik help jullie!

De oplossing: basisbelasting en daarnaast angstbelasting

Niet te Missen

Den Haag ziet honderden miljarden aankomen

Laat een reactie achter
Reactie annuleren

Column

Holle woordenretoriek lost asielcrisis niet op

Gepubliceerd

3 weken geleden

27 mei 2026

Door

David van Diemen

Holle woordenretoriek lost asielcrisis niet op

Foto: ANP

Nederland wacht met smacht op een antwoord op de asielcrisis.

Gelukkig hebben we politici die daar een antwoord op hebben:

Iedereen moet zich gehoord voelen
Er zijn emoties aan beide kanten en daar moeten we oog voor hebben
We staan voor een ingewikkelde opgave waarvoor geen eenvoudige oplossingen bestaan
De gebeurtenissen van vanavond laten zien hoezeer dit onderwerp mensen raakt
Wij blijven inzetten op verbinding
Van de brandweer blijf je af
Het is vooral belangrijk om met elkaar in gesprek te blijven
Dit gedrag is onacceptabel, dat doe je niet
We begrijpen de zorgen die momenteel leven in de samenleving en we nemen die uiterst serieus
Ik roep iedereen op de rust te bewaren en respect te hebben voor elkaar
De gemeente blijft in nauw overleg met alle betrokken partijen
Dit vereist een zorgvuldige aanpak
We nemen de signalen uit de wijk mee in het verdere proces
Niemand is gebaat bij verdere polarisatie
We willen dat het debat op een respectvolle manier gevoerd wordt
Er zijn geen makkelijke antwoorden, maar wegkijken is geen optie

Er is maar één antwoord dat u vooral niet hoort:

We gaan de instroom beperken, want dat was de voorwaarde voor de spreidingswet en is afgesproken in het regeerakkoord.

Ondertussen komen er iedere week 900 tot 1.000 nieuwe asielzoekers bij… dag in, dag uit, week in, week uit, maand in, maand uit, jaar in, jaar uit.

‘Ja’ zeggen en ‘nee’ doen, dat is de huidige politiek in een wereld vol metaforen.

U leest het al, de politiek gaat de asielcrisis in ieder geval niet oplossen!

Verder Lezen

Column

Alstublieft: een ander woord voor ‘omvolking’

Gepubliceerd

3 weken geleden

21 mei 2026

Door

David van Diemen

Alstublieft: een ander woord voor ‘omvolking’

Videostill Haagse Schilderswijk

De Nederlandse taal is voortdurend in beweging. Bepaalde groeperingen binnen de samenleving zijn nogal gevoelig voor bepaalde woorden omdat zij als enigen associaties leggen die anderen niet zien, maar waarbij ze wel alle middelen inzetten om anderen te dwingen bepaalde woorden niet langer te gebruiken. Prachtig voorbeeld uit het verleden is het woord ‘gastarbeider’ dat plaats moest maken voor ‘allochtoon’. Gek genoeg is het woord ‘allochtoon’ inmiddels ook beladen.

Een ander voorbeeld is een ‘illegaal’ die onder druk van bepaalde groeperingen nu een ‘documentloze’ wordt genoemd. Dat is exact hetzelfde en even illegaal, maar het klinkt nu alsof de persoon in kwestie zijn papieren gewoon verloren is. Ook het woord ‘blank’ wordt door dezelfde groep vervangen door het woord ‘wit’, van RAL 9010 naar RAL 9016 zeg maar. Nét niet hetzelfde, maar het klinkt vele malen beter.

Inmiddels leidt het woord ‘omvolking’ tot een soort van uitslag bij wederom dezelfde groeperingen, terwijl het woord gewoon in ‘de Dikke’ staat.

Volgens de Dikke van Dale betekent ‘omvolking’ het volgende:

omvolking (v; meervoud: omvolkingen)

(historisch; ongunstig; in verband met het nazisme) vervanging van de oorspronkelijke bevolking van een land of gebied, m.n. door etnische zuivering.
(voornamelijk ongunstig; m.n. bij tegenstanders van het multiculturalisme) verandering van de samenstelling van de bevolking van een land of gebied, m.n. planmatige vervanging van de autochtone bevolking door nieuwe bewoners, b.v. door stimulering van volksverhuizing of massa-immigratie.

Geen van beide betekenissen is volgens ‘de Dikke’ gunstig. Van de eerste betekenis is in Nederland geen enkele sprake, etnische zuiveringen kennen we recent van Azerbeidzjan, Birma, of Sudan waarbij sprake is van massale gedwongen verdrijving, met beschuldigingen van intimidatie, culturele uitwissing en schendingen van internationaal recht.

In de tweede betekenis is sprake van een planmatige vervanging van de autochtone bevolking door nieuwe bewoners.

Kijken we naar de realiteit volgens het CBS in 2025 dan is in de grote steden sprake van een bevolkingssamenstelling met als percentage migratieachtergrond:

Amsterdam: 59,6 procent
Den Haag: 59,9 procent
Rotterdam: 56,5 procent
Utrecht: 40,3 procent
Eindhoven: 44-46 procent
Almere: 49,3 procent

Kijken we naar het jaar 2000 en stellen we CBS dezelfde vraag dan is het antwoord op niet-westerse bevolking:

Amsterdam: 30-33 procent
Rotterdam: 28-32 procent
Den Haag: 26-30 procent
Utrecht: 20 procent of lager

In 25 jaar tijd is dus sprake van vrijwel een verdubbeling van het aantal inwoners met migratieachtergrond in de grote steden. Van een vervanging van de bevolking wordt ontkennen wel wat lastig met deze harde cijfers, maar is dat dan planmatig? Daar zijn de meningen over verdeeld. Als er al jarenlang wekelijks tussen de 500 en 1.000 mensen het land binnenkomen, en iedere keer weer uit andere landen maar wel iedere keer tussen de 500 en 1.000 wekelijks dan zal iedere statisticus een verband zien. De volgens de Dikke ‘verandering van de samenstelling van de bevolking’ valt ook niet te ontkennen met deze cijfers.

Kortom, de term ‘omvolking’ lijkt feitelijk te kloppen, net zoals iemand die blank is door een gekleurde bril ook wel ‘wit’ genoemd kan worden.

Om te voorkomen dat bepaalde groepen altijd de Godwin-kaart trekken zodra iemand het woord ‘omvolking’ in zijn of haar mond neemt hebben we gezocht naar een minder beladen woord dat exact dezelfde betekenis heeft en toch anders klinkt:

bevolkingsvervanging (meest neutrale en gangbare term),
demografische vervanging,
volkerenvervanging,
bevolkingssubstitutie.

Vanaf nu zou dus gesproken kunnen worden over bijvoorbeeld ‘demografische vervanging’, dat is inhoudelijk en feitelijk correct (met goedkeuring van het CBS en misschien straks wel van de NOS) en dekt de lading volledig. Er is dan voorlopig ook geen sprake meer van een ‘hondenfluitje’ bij het woord ‘omvolking’ zoals Jan Paternotte van D66 op de nationale zender zo stellig beweert. Er is gewoon sprake van newspeak, zoals George Orwell dat zo prachtig verwoordt. Die kan dan mooi in het rijtje wit, allochtoon en documentloos.

‘Demografische vervanging’, goed onthouden!

Verder Lezen

Column

Energietekort of in de wurggreep van de industrie en overheden?

Gepubliceerd

4 weken geleden

20 mei 2026

Door

David van Diemen

Energietekort of in de wurggreep van de industrie en overheden?

Foto: ANP

Net zoals tijdens corona wordt er weer heerlijk gejongleerd met cijfers, net zo lang totdat de samenleving in de paniekstand verkeert en er opnieuw maatregelen kunnen worden doorgedrukt. Dit document is speciaal voor bèta-onderlegden, aan mensen die aan dyscalculie lijden is het verspilde moeite om uit te leggen dat de samenleving voor de gek wordt gehouden.

Oorzaak van het ‘energietekort’ zou de afsluiting van de Straat van Hormuz zijn. Door deze vaargeul varen de olieboten die dat vervolgens over de wereld verspreiden. Van de wereldwijde olie komt 20 procent (17-20 miljoen vaten olie per dag) via de Straat van Hormuz. De olie die via de Straat van Hormuz wordt getransporteerd komt vooral uit landen rond de Perzische Golf (zoals Saoedi-Arabië, Irak, de Verenigde Arabische Emiraten en Koeweit) en gaat hoofdzakelijk naar Azië (China, India, Japan), níét naar Europa.

Slechts 2 tot 4 procent van die wereldwijde 20 procent (en nu wordt het ingewikkeld voor de dyscalculie’ers) gaat naar de Europese markt. Europa importeert circa 90 procent van zijn oliebehoefte. De meeste olie komt uit Noorwegen, de Verenigde Staten, West-Afrika en Kazachstan (via pijpleidingen). Azië is voor 60 tot 80 procent afhankelijk van olie die door de Straat van Hormuz komt en is daardoor veel kwetsbaarder.

De Europese markt is voor 10 tot 20 procent afhankelijk van olie die door de Straat van Hormuz wordt getransporteerd. Per Europees land zijn de verschillen vrij groot: Duitsland is voor 5-15 procent afhankelijk, Italië voor 20-35 procent, Frankrijk voor 10-20 procent, Griekenland voor 30-40 procent en Nederland voor 15-25 procent. Echter, Nederland is één van de grootste olie- en raffinageknooppunten ter wereld, een groot deel van alle olie die in Nederland binnenkomt (70-80 procent) wordt weer geëxporteerd als benzine, diesel of kerosine en daarmee speelt Nederland een grote rol in de Europese distributie. Nederland is veel meer een doorvoer- en verwerkingsland dan een eindverbruiker.

Samengevat is Noord-Europa redelijk gediversifieerd en is Zuid-Europa duidelijk afhankelijker. Europa is in zijn geheel voor 10-20 procent getroffen door een blokkade van de Straat van Hormuz. Dat heeft economische gevolgen (hogere prijzen) maar Nederland hangt echt aan de allerlaatste boom.

Spreken over energietekorten in Nederland is dus een politiek statement dat helemaal nergens op gebaseerd is, niet door de oorlog in Iran, niet door mogelijke fysieke tekorten in de havens van Rotterdam. In Nederland langzamer rijden, een thuiswerkdag of andere ‘maatregelen’ zijn dus politieke besluiten die werkelijk helemaal niets te maken hebben met (dreigende) tekorten, simpelweg omdat die er niet zijn. Eventuele maatregelen zijn koren op de molen van klimaatfetisjisten, en die zijn er voldoende in Nederland om het land wederom in een wurggreep te krijgen van onzinnige maatregelen. Voorlopig cashen ze vooral in Nederland en met name in Den Haag, want al die export van olie-producten gaat minimaal langs de btw-kassa.