Wie bepaalt wat een dreiging is?

Nederland wacht met smacht op een antwoord op de asielcrisis.

Gelukkig hebben we politici die daar een antwoord op hebben:

• Iedereen moet zich gehoord voelen
• Er zijn emoties aan beide kanten en daar moeten we oog voor hebben
• We staan voor een ingewikkelde opgave waarvoor geen eenvoudige oplossingen bestaan
• De gebeurtenissen van vanavond laten zien hoezeer dit onderwerp mensen raakt
• Wij blijven inzetten op verbinding
• Van de brandweer blijf je af
• Het is vooral belangrijk om met elkaar in gesprek te blijven
• Dit gedrag is onacceptabel, dat doe je niet
• We begrijpen de zorgen die momenteel leven in de samenleving en we nemen die uiterst serieus
• Ik roep iedereen op de rust te bewaren en respect te hebben voor elkaar
• De gemeente blijft in nauw overleg met alle betrokken partijen
• Dit vereist een zorgvuldige aanpak
• We nemen de signalen uit de wijk mee in het verdere proces
• Niemand is gebaat bij verdere polarisatie
• We willen dat het debat op een respectvolle manier gevoerd wordt
• Er zijn geen makkelijke antwoorden, maar wegkijken is geen optie

Er is maar één antwoord dat u vooral niet hoort:

We gaan de instroom beperken, want dat was de voorwaarde voor de spreidingswet en is afgesproken in het regeerakkoord.

Ondertussen komen er iedere week 900 tot 1.000 nieuwe asielzoekers bij… dag in, dag uit, week in, week uit, maand in, maand uit, jaar in, jaar uit.

‘Ja’ zeggen en ‘nee’ doen, dat is de huidige politiek in een wereld vol metaforen.

U leest het al, de politiek gaat de asielcrisis in ieder geval niet oplossen!

De Nederlandse taal is voortdurend in beweging. Bepaalde groeperingen binnen de samenleving zijn nogal gevoelig voor bepaalde woorden omdat zij als enigen associaties leggen die anderen niet zien, maar waarbij ze wel alle middelen inzetten om anderen te dwingen bepaalde woorden niet langer te gebruiken. Prachtig voorbeeld uit het verleden is het woord ‘gastarbeider’ dat plaats moest maken voor ‘allochtoon’. Gek genoeg is het woord ‘allochtoon’ inmiddels ook beladen.

Een ander voorbeeld is een ‘illegaal’ die onder druk van bepaalde groeperingen nu een ‘documentloze’ wordt genoemd. Dat is exact hetzelfde en even illegaal, maar het klinkt nu alsof de persoon in kwestie zijn papieren gewoon verloren is. Ook het woord ‘blank’ wordt door dezelfde groep vervangen door het woord ‘wit’, van RAL 9010 naar RAL 9016 zeg maar. Nét niet hetzelfde, maar het klinkt vele malen beter.

Inmiddels leidt het woord ‘omvolking’ tot een soort van uitslag bij wederom dezelfde groeperingen, terwijl het woord gewoon in ‘de Dikke’ staat.

Volgens de Dikke van Dale betekent ‘omvolking’ het volgende:

omvolking (v; meervoud: omvolkingen)

1. (historisch; ongunstig; in verband met het nazisme) vervanging van de oorspronkelijke bevolking van een land of gebied, m.n. door etnische zuivering.
2. (voornamelijk ongunstig; m.n. bij tegenstanders van het multiculturalisme) verandering van de samenstelling van de bevolking van een land of gebied, m.n. planmatige vervanging van de autochtone bevolking door nieuwe bewoners, b.v. door stimulering van volksverhuizing of massa-immigratie.

Geen van beide betekenissen is volgens ‘de Dikke’ gunstig. Van de eerste betekenis is in Nederland geen enkele sprake, etnische zuiveringen kennen we recent van Azerbeidzjan, Birma, of Sudan waarbij sprake is van massale gedwongen verdrijving, met beschuldigingen van intimidatie, culturele uitwissing en schendingen van internationaal recht.

In de tweede betekenis is sprake van een planmatige vervanging van de autochtone bevolking door nieuwe bewoners.

Kijken we naar de realiteit volgens het CBS in 2025 dan is in de grote steden sprake van een bevolkingssamenstelling met als percentage migratieachtergrond:

• Amsterdam:  59,6 procent
• Den Haag:      59,9 procent
• Rotterdam:    56,5 procent
• Utrecht:          40,3 procent
• Eindhoven:    44-46 procent
• Almere:           49,3 procent

Kijken we naar het jaar 2000 en stellen we CBS dezelfde vraag dan is het antwoord op niet-westerse bevolking:

• Amsterdam:  30-33 procent
• Rotterdam:    28-32 procent
• Den Haag:      26-30 procent
• Utrecht:          20 procent of lager

In 25 jaar tijd is dus sprake van vrijwel een verdubbeling van het aantal inwoners met migratieachtergrond in de grote steden. Van een vervanging van de bevolking wordt ontkennen wel wat lastig met deze harde cijfers, maar is dat dan planmatig? Daar zijn de meningen over verdeeld. Als er al jarenlang wekelijks tussen de 500 en 1.000 mensen het land binnenkomen, en iedere keer weer uit andere landen maar wel iedere keer tussen de 500 en 1.000 wekelijks dan zal iedere statisticus een verband zien. De volgens de Dikke ‘verandering van de samenstelling van de bevolking’ valt ook niet te ontkennen met deze cijfers.

Kortom, de term ‘omvolking’ lijkt feitelijk te kloppen, net zoals iemand die blank is door een gekleurde bril ook wel ‘wit’ genoemd kan worden.

Om te voorkomen dat bepaalde groepen altijd de Godwin-kaart trekken zodra iemand het woord ‘omvolking’ in zijn of haar mond neemt hebben we gezocht naar een minder beladen woord dat exact dezelfde betekenis heeft en toch anders klinkt:

• bevolkingsvervanging (meest neutrale en gangbare term),
• demografische vervanging,
• volkerenvervanging,
• bevolkingssubstitutie.

Vanaf nu zou dus gesproken kunnen worden over bijvoorbeeld ‘demografische vervanging’, dat is inhoudelijk en feitelijk correct (met goedkeuring van het CBS en misschien straks wel van de NOS) en dekt de lading volledig. Er is dan voorlopig ook geen sprake meer van een ‘hondenfluitje’ bij het woord ‘omvolking’ zoals Jan Paternotte van D66 op de nationale zender zo stellig beweert. Er is gewoon sprake van newspeak, zoals George Orwell dat zo prachtig verwoordt. Die kan dan mooi in het rijtje wit, allochtoon en documentloos.

‘Demografische vervanging’, goed onthouden!

Net zoals tijdens corona wordt er weer heerlijk gejongleerd met cijfers, net zo lang totdat de samenleving in de paniekstand verkeert en er opnieuw maatregelen kunnen worden doorgedrukt. Dit document is speciaal voor bèta-onderlegden, aan mensen die aan dyscalculie lijden is het verspilde moeite om uit te leggen dat de samenleving voor de gek wordt gehouden.

Oorzaak van het ‘energietekort’ zou de afsluiting van de Straat van Hormuz zijn. Door deze vaargeul varen de olieboten die dat vervolgens over de wereld verspreiden. Van de wereldwijde olie komt 20 procent (17-20 miljoen vaten olie per dag) via de Straat van Hormuz. De olie die via de Straat van Hormuz wordt getransporteerd komt vooral uit landen rond de Perzische Golf (zoals Saoedi-Arabië, Irak, de Verenigde Arabische Emiraten en Koeweit) en gaat hoofdzakelijk naar Azië (China, India, Japan), níét naar Europa.

Slechts 2 tot 4 procent van die wereldwijde 20 procent (en nu wordt het ingewikkeld voor de dyscalculie’ers) gaat naar de Europese markt. Europa importeert circa 90 procent van zijn oliebehoefte. De meeste olie komt uit Noorwegen, de Verenigde Staten, West-Afrika en Kazachstan (via pijpleidingen). Azië is voor 60 tot 80 procent afhankelijk van olie die door de Straat van Hormuz komt en is daardoor veel kwetsbaarder.

De Europese markt is voor 10 tot 20 procent afhankelijk van olie die door de Straat van Hormuz wordt getransporteerd. Per Europees land zijn de verschillen vrij groot: Duitsland is voor 5-15 procent afhankelijk, Italië voor 20-35 procent, Frankrijk voor 10-20 procent, Griekenland voor 30-40 procent en Nederland voor 15-25 procent. Echter, Nederland is één van de grootste olie- en raffinageknooppunten ter wereld, een groot deel van alle olie die in Nederland binnenkomt (70-80 procent) wordt weer geëxporteerd als benzine, diesel of kerosine en daarmee speelt Nederland een grote rol in de Europese distributie. Nederland is veel meer een doorvoer- en verwerkingsland dan een eindverbruiker.

Samengevat is Noord-Europa redelijk gediversifieerd en is Zuid-Europa duidelijk afhankelijker. Europa is in zijn geheel voor 10-20 procent getroffen door een blokkade van de Straat van Hormuz. Dat heeft economische gevolgen (hogere prijzen) maar Nederland hangt echt aan de allerlaatste boom.

Spreken over energietekorten in Nederland is dus een politiek statement dat helemaal nergens op gebaseerd is, niet door de oorlog in Iran, niet door mogelijke fysieke tekorten in de havens van Rotterdam. In Nederland langzamer rijden, een thuiswerkdag of andere ‘maatregelen’ zijn dus politieke besluiten die werkelijk helemaal niets te maken hebben met (dreigende) tekorten, simpelweg omdat die er niet zijn. Eventuele maatregelen zijn koren op de molen van klimaatfetisjisten, en die zijn er voldoende in Nederland om het land wederom in een wurggreep te krijgen van onzinnige maatregelen. Voorlopig cashen ze vooral in Nederland en met name in Den Haag, want al die export van olie-producten gaat minimaal langs de btw-kassa.

±25% blijft in Nederland (brandstoffen, industrie)

±50% wordt geraffineerd en daarna geëxporteerd

±25% wordt vrijwel direct doorgevoerd zonder raffinage