Digitaal rijbewijs van EC zinloos bij verbeteren vervolging verkeershufters

We zijn vanaf beginjaren 2000 gestart met ‘in de cloud werken’, oftewel het benutten van techniek waarmee schaalbare online diensten kunnen worden aangeboden via externe servers. Bijgevolg wordt inmiddels de meeste informatie in die cloud opgeslagen. Dat brengt het gevaar van grootschalige inbreken in gegevens – hacken – met zich mee. Maar het brengt ook talloze andere risico’s met zich mee waarvan de meeste mensen en bedrijven zich niet bewust zijn.

Cloudcomputing kent als oorsprong de VS

Cloudcomputing of clouddienst is het via een netwerk – vaak het internet – op aanvraag beschikbaar stellen van hardware, software en gegevens, ongeveer zoals elektriciteit uit het elektriciteitsnet. De term is afkomstig uit de schematechnieken uit de informatica, waar een groot, decentraal netwerk (zoals het internet) met behulp van een wolk wordt aangeduid.

Rond het jaar 2000 kwam Software as a Service (SaaS) sterk op. Het bedrijf Salesforce.com bouwde technologieën van onder andere Google en Yahoo! om tot echte bedrijfstoepassingen. Microsoft breidde SaaS uit met webdiensten en Amazon moderniseerde zijn datacentra. Door deze bedrijven kende cloudcomputing een sterke groei vanaf 2000.

In 2005 kwam Amazon op de markt met zijn webdiensten en in 2007 begonnen Google, IBM en enkele universiteiten met onderzoeksprojecten om informaticastudenten te trainen in de complexe techniek van cloudcomputing.

Drie Amerikaanse computerbedrijven domineren de hele wereld

Amazon – bekend als digitale retailer bij de meesten – heeft maar liefst 30 procent (!) van de hele wereldcapaciteit aan cloudopslag/ infrastructuur in bezit. Microsoft – met dochterorganisatie Azure – 20 procent en Google Cloud heeft 13 procent van de mondiale capaciteit in bezit.

Gezamenlijk bezitten drie Amerikaanse bedrijven dus 63 procent van alle cloudopslag in de wereld. Daarmee hebben de Amerikanen niet alleen een dominante positie qua prijsstelling en overige condities, ze hebben ook direct toegang tot de informatie die op die servers is opgeslagen.

Dat geldt vooral voor de Amerikaanse regering die daarbij teruggrijpt op de zogeheten CLOUD Act.  Deze wet – afkomstig van de eerste regering-Trump –  verplicht Amerikaanse aanbieders (providers) van clouddiensten om gegevens die middels hun diensten worden verstuurd te bewaren en te verstrekken op verzoek van de Amerikaanse overheid.

De CLOUD Act haalt hiermee  de privacybescherming van de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) van de EU volledig onderuit.

Amerikaanse overheid kan in Nederland direct gevoelige informatie inzien

Ons eigen ministerie van Justitie en Veiligheid doet in dit artikel uit de doeken hoe gevaarlijk deze Amerikaanse wetgeving uit kan pakken voor Europese, en dus ook Nederlandse, bedrijven en particulieren.

Een beangstigend citaat uit dat artikel:

“Ook data en (persoons)gegevens die in Europa worden verwerkt en opgeslagen, en dus in beginsel in Europa zijn en blijven, vallen soms onder Amerikaanse wetgeving en kunnen door de Amerikaanse overheid worden opgevraagd op basis van de CLOUD Act. En dat kan soms zelfs bij Europese bedrijven die die verwerking en opslag volledig in Europa doen.”

Meerderheid Nederlandse overheid gebruikt een Amerikaanse clouddienst

Dit wetende, wordt het pas echt bedreigend als je weet dat 1.722 websites van Nederlandse (semi)overheden van minimaal één Amerikaanse cloud afhankelijk zijn. Dat weet de NOS te melden in dit bericht.

De Amerikaanse inlichtingen- en opsporingsdiensten kunnen dan meelezen met alle (vertrouwelijke) informatie die op de servers van die 1.722 websites te vinden is.

Nul bescherming van de Europese AVG!

Desondanks gebruiken ook eens negen van de vijftien Nederlandse ministeries clouddiensten van Microsoft. Ook alle provincies gebruiken Amerikaanse clouddiensten.

Bij veel landelijke overheidsorganisaties is dat niet anders, zoals bij de Autoriteit Financiële Markten en het Veiligheidsberaad, dat bestaat uit de voorzitters van de 25 veiligheidsregio’s, en de Tweede Kamer.

De Amerikanen hebben inzage in alle Nederlandse staatsgeheimen. Onvoorstelbaar!

ICT-specialist Bert Hubert zegt in het NOS-artikel: “Ze kunnen bovendien terugzoeken: doe mij maar mailtjes van de Tweede Kamer van twintig jaar geleden.”

Nederland ligt volkomen open voor Amerikaanse inlichtingendiensten en staatsinvloed. Dat ziet er zo uit:

(bron: Binnenlands Bestuur)

De zoveelste fatale blunder van EU-mismanagement?

De Europese regels voor privacybescherming, zoals ook vastgelegd in de Nederlandse AVG, blijken inmiddels een complete aanfluiting te zijn voor Nederlandse burgers, bedrijven en instellingen met dit Amerikaanse gat in die privacybescherming.

De AVG beschermt tegen alle inbreuken op privacy, tenzij deze inbreuken door de Amerikaanse overheid worden gepleegd. Dan is opeens alles toegestaan!

Maar daar blijven de groteske blunders van de EU niet bij!

Het begon allemaal in het begin van deze eeuw. Toen hadden de Amerikanen al het inzicht om een nieuwe markt te zien in cloudcomputing, maar deed men in Brussel hier niets op uit!

Pas in het jaar 2017 – meer dan 15 jaar nadat de Amerikanen hiermee waren gestart – bedenken de slaapkoppen van de Europese Commissie dat het eens tijd wordt voor een eerste industriële strategie.

In de derde sessie over dit onderwerp in 2017 wordt voor het eerst eens het onderwerp ‘digitale transformatie’ op de agenda gezet.

Inmiddels heeft de paniek in Brussel geresulteerd in afbraak van de AVG

De Europese Commissie bereidt een omvangrijk pakket wetgevende hervormingen voor dat de fundamenten van de Europese privacybescherming op losse schroeven zet, schreef Twan Houben onlangs op onze website.

Onder het mom van ‘administratieve vereenvoudiging’ wil Brussel de bestaande regels — waaronder de AVG (GDPR), de AI Act, de ePrivacy-richtlijn en de Data Act — stroomlijnen. De plannen zouden grote uitzonderingen creëren voor bedrijven die kunstmatige intelligentie ontwikkelen. Privacyorganisaties zien een opmaat naar een totalitair Europa.

Concreet zouden Big Techgiganten als Google, Meta en OpenAI straks op basis van een ‘gerechtvaardigd belang’ de persoonsgegevens van Europeanen mogen gebruiken om AI-modellen te trainen — zelfs als het gaat om bijzondere categorieën gegevens, zoals politieke overtuiging, religie of gezondheid. Dat schrijft de redactie van PONT | Data & Privacy op de eigen website.

Dus: de Amerikaanse overheid heeft op basis van de door Trump ingevoerde CLOUD Act al het recht om ieder dossier in te zien dat zich op de servers van een Amerikaanse cloudprovider bevindt, de EU breidt dat recht uit tot de Big Techbedrijven als Google, Meta en OpenAI om de Amerikaanse AI-ontwikkeling te versnellen.

De EU is er niet voor de Europese burgers, maar voor het westerse grootbedrijf. Ook lijkt die hele EU steeds meer op een kolonie van de VS dan een club die de belangen van Europa nastreeft.

De hier geschetste ontwikkelingen zijn levensgevaarlijk voor de privacy van en niet in het belang van EU-burgers.

De Europese Commissie bereidt een omvangrijk pakket wetgevende hervormingen voor dat de fundamenten van de Europese privacybescherming op losse schroeven zet. Onder het mom van ‘administratieve vereenvoudiging’ wil Brussel de bestaande regels — waaronder de AVG (GDPR), de AI Act, de ePrivacy-richtlijn en de Data Act — stroomlijnen. De plannen zouden grote uitzonderingen creëren voor bedrijven die kunstmatige intelligentie ontwikkelen. Privacyorganisaties zien een opmaat naar een totalitair Europa.

De EU in dienst van Big Tech?

Concreet zouden Big Techgiganten als Google, Meta en OpenAI straks op basis van een ‘gerechtvaardigd belang’ de persoonsgegevens van Europeanen mogen gebruiken om AI-modellen te trainen — zelfs als het gaat om bijzondere categorieën gegevens, zoals politieke overtuiging, religie of gezondheid. Dat schrijft de redactie van PONT | Data & Privacy op de eigen website.

Ook overweegt de Commissie om pseudonieme data (waarbij identificerende details zijn verborgen) niet langer als persoonlijke data te beschouwen. Verder bestaat het voornemen om de strenge cookie-regels uit de ePrivacy-richtlijn onder te brengen in de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG, in het Engels: GDPR). Dat zou het voor websites eenvoudiger maken om gebruikers te volgen zonder hun expliciete toestemming.

Het bovenstaande is het zoveelste bewijs dat de Europese Commissie – zeker sinds het aantreden van Ursula von der Leyen – totaal niet geïnteresseerd is in de belangen van Europese burgers, maar vooral de belangen van het grootbedrijf nastreeft. Ook als dat volledig ten koste van de Europese burgers gaat, want die winnen helemaal niets bij deze draconische en beangstigende wetgeving.

Een directe aanval op grondrechten en belangen van de Europese burgers

Privacyactivisten spreken van een regelrechte aanval op het Europese dataprotectiestelsel. De Oostenrijkse dataorganisatie noyb waarschuwt voor “een massieve achteruitgang van Europese privacy rechten, tien jaar na de invoering van de GDPR.” Ook European Digital Rights (EDRi) bekritiseert het plan fel: het zou de bescherming van wat er op iemands telefoon of computer gebeurt “fundamenteel uithollen”.

Volgens de noyb-website was het oorspronkelijk de bedoeling van de Europese Commissie om alleen de privacywetgeving voor bedrijven te versimpelen opdat er minder administratieve kosten aan de naleving van die regels verbonden zouden zijn.

Op 11 oktober dit jaar plaatste noyb echter een artikel waaruit blijkt dat de Europese Commissie in het geheim de fundamentele grondrechten van de burgers in de lidstaten wil uithollen.

Nederlandse grondrechten onderuit gehaald door de Europese Commissie

Ons eigen College voor de Rechten van de Mens publiceerde op 19 november 2025 een uiterst zorgwekkend artikel waarin onder meer te lezen is:

“De Europese Unie presenteert een voorstel om de digitale regelgeving te versimpelen. Die versimpeling dreigt echter de bescherming van grondrechten af te zwakken. Het voorstel bundelt een reeks EU-wetswijzigingen en wordt de digitale omnibus genoemd. Met dit pakket wil de Europese Commissie de regels voor onder andere AI (AI-verordening) en gegevensbescherming (AVG) aanpassen. Hoewel het doel is om innovatie en concurrentie te stimuleren, komt de versimpeling vooral neer op het afzwakken van grondrechtenbepalingen.”

Het college stelt dus keihard op de eigen website dat de voorwaarden die mensen moeten beschermen tegen overheidsoptreden en de invloed van bedrijven, onderuit worden gehaald.

Opmaat naar een totalitaire EU?

Om vooral bij de feiten te blijven: op deze EU-website zijn alle – en het zijn er heel veel – nieuwe regels te vinden die de Commissie van Ursula von der Leyen voornemens is in te voeren in dit verband.

Het platform PONT | Data & Privacy zegt hierover op deze pagina:

“In de praktijk zorgen deze ontwikkelingen ervoor dat Nederlandse privacyregels, toezicht en gebruikersrechten steeds nauwer verweven raken met Europese besluitvorming. Het nationale speelveld wordt meer dan ooit beïnvloed door Brusselse keuzes en harmonisatie.”

Op Indepen zijn meerdere artikelen gewijd aan de continue pogingen van Ursula von der Leyen en de Europese Commissie, om de Europese bevolking te onderwerpen aan een gecentraliseerd gezag vanuit Brussel. Of het nu om een eigen spionagedienst, eigen gecentraliseerde btw-heffingen, Europees belastinggeld voor de oorlog in Oekraïne, of het bepalen van nationale politieke agenda’s gaat.

Niets is Ursula te dol om alle EU-lidstaten te onderwerpen aan de ijzeren hand van Brussel.

Maar zover als ze nu lijkt te willen gaan met de afbraak van essentiële grondrechten van EU-burgers ten bate van een gecentraliseerd Europa en de macht van Big tech, is het nog nooit gekomen.

Politieke storm van historische proporties op komst

Op 19 november 2025 heeft de Europese Commissie haar extreme plannen gepresenteerd. Voormalig Europarlementariër Jan Philipp Albrecht, een van de architecten van de AVG (GDPR), waarschuwt dat de Commissie “de Europese normen dramatisch ondermijnt”.

Privacyorganisaties hekelden het gebrek aan transparantie, kenmerkend voor de stijl van Ursula von der Leyen. Er blijkt zelfs geen effectbeoordeling uitgevoerd te zijn, en de openbare consultatie werd in recordtempo afgerond om maar zo weinig mogelijk tegengas te krijgen.

Volgens Politico is het voorstel bedoeld om de Europese economie concurrerender te maken tegenover de VS en China. Critici zien het echter als een amateuristische paniekreactie op de Europese achterstand in de AI-wedloop.

Voormalig ECB-president en premier van Italië, Mario Draghi, stelde kort voor de publicatie van de vergaande EU-plannen al dat de AVG (GDPR) als rem op innovatie en bedrijfsbelangen werkt. Die uitspraak lijkt Ursula von der Leyen nu met beide handen aan te hebben gegrepen om haar plannen door te zetten.

De websites van Politico, Euractiv, Pont en noyb hinten erop dat deze verregaande poging van de Europese Commissie om essentiële grondrechten te vernietigen, tot een politieke storm zal leiden in de nabije toekomst.

Ik hoop het laatste van ganser harte want de afbraak van onze Europese vrijheden, privacy en zelfbeschikking gaat al sinds 2019 – het jaar dat Ursula von der Leyen aantrad – in een noodtempo door.

Dat kan zomaar omdat de reguliere pers geen aandacht aan dit essentiële nieuws besteedt. Daarvoor moet je bij Indepen zijn.

De Europese Rekenkamer publiceerde op 20 november 2025 een speciaal verslag naar het toezicht op uitgaven van Europees belastinggeld. Dat liegt er niet om; de EU-begroting wordt nauwelijks beschermd tegen onregelmatige uitgaven. Dat valt primair de Europese Commissie te verwijten, maar ook de regeringen van specifieke lidstaten. Tientallen miljarden euro’s vliegen de deur uit zonder toezicht. Dat maakt fraude en corruptie wel erg makkelijk. Zeker als de Europese Commissie bewust meerdere oogjes toe lijkt te knijpen.

De Europese Commissie controleert nauwelijks

EU-landen voelen zich weinig aangespoord om scherp te controleren of EU-geld wel goed wordt besteed. De Europese Commissie grijpt namelijk zelden in wanneer lidstaten aantoonbaar fouten maken bij zogenaamde cohesie-uitgaven; geld dat is bedoeld voor de ontwikkeling van achtergestelde regio’s. Dat blijkt uit een verslag dat de Europese Rekenkamer (ERK) op 20 november heeft gepubliceerd. Volgens de ERK blijven de foutenpercentages in de cohesiegeldstromen al jaren onverantwoord hoog, maar laat de Europese Commissie zien dat ze niet bereid is in te grijpen.

Het cohesiebeleid gaat om enorme bedragen, aldus platform Binnenlands Bestuur. Tussen 2014 en 2020 bedroeg dit ruim 400 miljard euro, inclusief het coronaherstelgeld via REACT-EU.

Lidstaten moeten foutieve uitgaven zelf terugdraaien. Doen ze dat niet, dan hoort de Europese Commissie een straf op te leggen. Dat houdt in dat een land definitief minder EU-geld krijgt. Zo’n netto correctie moet voorkomen dat verkeerd gebruikte middelen alsnog worden vergoed vanuit Brussel en moet landen, die in overtreding zijn scherp houden.

Maar in de praktijk houdt de Europese Commissie – bewust? – nauwelijks toezicht.

De eerste en enige correctie kwam pas recent

Pas in september 2025 stelde de Europese Commissie voor het eerst een netto correctie vast over de hele periode 2014–2020 waarin zij twee zaken heeft benoemd, terwijl de ERK er maar liefst zestien heeft gevonden.

De Europese Rekenkamer: “Uitgaven die niet aan de regels voldoen, horen niet te worden betaald met EU-geld. Toch zien we dat de Commissie niet corrigeert wanneer dat nodig is”, stelde ERK-lid François-Roger Cazala bij de presentatie van het rapport.

Heeft de Europese Commissie wat te verbergen?

De ERK keek in haar beschuldigende rapport naar zestien dossiers waarin alle voorwaarden voor zo’n correctie door de Europese Commissie aanwezig waren. Toch zette zij tot september 2025 slechts twee keer een formele terugvordering in gang, met een looptijd van vele jaren voordat het geld terug moet zijn.

De doorlooptijden die door de Europese Commissie worden gesteld zijn extreem lang: gemiddeld 588 dagen voordat de procedure überhaupt van start gaat, gevolgd door nog eens meer dan twee jaar voordat het is afgerond.

Het lijkt allemaal sterk op bewuste vertragingsacties die niet passen bij snel ingrijpen of goed financieel beheer.

Om hoeveel geld gaat het en waar ligt de grens?

Tijdens de periode 2014-2020 bedroeg de begroting voor het cohesiebeleid in totaal 404,8 miljard euro aan EU-financiering. Oftewel 67 miljard euro per jaar die met name aan de economisch zwakkere regio’s van de EU werden uitbetaald.

Wettelijk mag van deze bedragen maximaal 2 procent per jaar – 1,35 miljard euro – foutief worden uitgegeven. De Europese Rekenkamer gaat rapporteren als een lidstaat en/of regio boven deze norm van 2 procent uitkomt.

In onderstaande grafiek is te zien hoe die overschrijdingen er voor de periode 2017-2024 ongeveer uitzagen (schattingen). Daarbij is duidelijk dat vooral in de periode dat Ursula von der Leyen voorzitter is van de Europese Commissie, de grootste uitglijers zijn gemaakt; tot en met 9,3 procent in het jaar 2023, wat neerkomt op een bedrag van circa 6,3 miljard euro belastinggeld van Europese burgers.

Welke landen zijn als overtreders genoemd in het 2025 rapport?

De ERK noemt in het 2025 rapport expliciet vier landen waar zij concrete fouten, ernstige tekortkomingen, onregelmatigheden of onjuiste toepassing van regels heeft vastgesteld door het land, of door de Europese Commissie zelf.

Slowakije

➤ Vele ernstige onregelmatigheden en veel lagere financiële correcties dan vereist.

De Europese Commissie ontdekte dat er 48 contracten waren gegund aan bedrijven die uitgesloten hadden moeten worden wegens deelname aan kartelvorming. Ondanks deze zware overtreding van EU-aanbestedingsrecht, besloot de Commissie – zonder enige onderbouwing of rechtvaardiging – om slechts 10 procent aan financiële correctie toe te passen, terwijl EU-wetgeving 25 procent vereist.

Duitsland

➤ Onregelmatige uitgaven en procedurefouten die niet gecorrigeerd zijn.

De deelstaat Noordrijn-Westfalen declareerde kosten die niet subsidiabel waren (onder andere door deelnemers verrichte uitgaven), maar toch werden toegekend en niet zijn teruggevorderd door de Europese Commissie.

In een ander Duits geval werd slechts 25 procent teruggevorderd, terwijl 100 procent wettelijk verplicht was.

Polen

➤ Niet gedetecteerde fouten en geen verplichte correctie.

Volgens de Europese Commissie had Polen alle ernstige tekortkomingen zelf tijdig gecorrigeerd. Echter, in zes van de twaalf ernstige dossiers had de Poolse regering niets ontdekt, of ondernomen.

Een wettelijk verplichte financiële netto correctie was vereist, maar de Europese Commissie weigerde deze op te leggen.

Hongarije

➤ Ernstige systeemfouten bij overheidsopdrachten

Bij maar liefst 25 van de 29 aanbestedingsprocedures zijn fouten vastgesteld. Er werd geen geen verplichte netto correctie gestart, ondanks de wettelijke verplichting hiertoe.

Er werd zelfs met de Europese Commissie afgesproken dat sommige contracten niet meer gecontroleerd zouden hoeven te worden.

Is de Europese Commissie zelf corrupt?

Als je de moeite neemt om het hele rapport zelf door te lezen, kom je een aantal schrikbarende bevindingen tegen die erop wijzen dat de Europese Commissie een dubbele agenda hanteert en bepaalde Europese wetgeving zelf niet nakomt. Net als met het Pfizer schandaal.

Onderstaande  citaten (vanaf pagina 5) geven ernstig te denken over mogelijke corruptie binnen de Europese Commissie zelf:

• “In sommige gevallen heeft de Commissie de voorgestelde correcties onjuist gekwantificeerd.“

• “Zij [=de Europese Commissie] is afgeweken van de bepalingen van de EU-wetgeving door de reikwijdte van toekomstige audits door nationale autoriteiten te beperken.”
• “In haar reactie op bepaalde controles van de ERK heeft de Commissie er te lang over gedaan om follow-up te geven.”
• “Er waren gevallen waarin de Commissie haar definitieve auditbevindingen zonder rechtvaardiging heeft herzien.”
• “Er waren gevallen van kwantificeerbare bevindingen die de ERK had vastgesteld, maar die de Commissie niet heeft uitgevoerd.”
• “In een aantal gevallen heeft de Commissie geen verplichte financiële correcties toegepast, hoewel aan de wettelijke criteria was voldaan.”
• “De Commissie brengt verslag uit over financiële correcties door de lidstaten, maar de informatie die zij verstrekt is onvolledig en onvoldoende betrouwbaar.”

Toe maar! Mevrouw Von der Leyen haalt hier dezelfde trucs uit als bij de miljarden aankopen van Pfizervaccins en wil wederom geen verantwoordelijkheid nemen.

Het hoogste orgaan van de EU dat onbetrouwbaar blijkt, haalt het vertrouwen in het hele instituut onderuit!