Slaapwandelend de Derde Wereldoorlog in (3)

Het lijkt al onvermijdelijk, deze pure non-fictie horror. Na dertien Haagse politieke crisisjaren onder leiding van minister-president Mark Rutte is gesloopt Nederland niet van hem af, maar blijkt hij doodleuk de nieuwe NAVO dictator-generaal te worden. Waar we bij staan. De ondergang van Europa tegemoet. Slaapwandelend de Derde Wereldoorlog in. Rutte aan het militaire roer tegen Rusland is hét recept voor een grandioos nucleair einde van ons leven en ons continent. Laat de Nederlandse bevolking dit gewoon gebeuren?

Het aantal echte Oekraïne en Rusland deskundigen in ons land is helaas maar op een paar handen te tellen. En veel van die experts volgen ook nog eens blindelings het NAVO-narratief dat eenzijdig en gevaarlijk is en nu zelfs tot Haagse oorlogszucht en oorlogshitserij leidt. De inkt van mijn vorige column was amper droog, of de inhoud van deze derde diende zich al aan. In de VS interviewde Tucker Carlson de directeur van de Amerikaanse Foundation For Freedom Online, Mike Benz. Hij gaf een ontluisterend inkijkje over de goed georganiseerde internetcensuur in relatie tot ‘dissidente stemmen’ en de oorlog in Oekraïne, terwijl in Duitsland de oud-NAVO-generaal Harald Kujat een even ongekend als verontrustend kritisch boekje opendeed over wat Europa voor de komende tien jaar te wachten staat: een vernietigende oorlogseconomie die ons continent verder in de afgrond duwt en zelfs een mogelijke nucleaire escalatie met kernmacht Rusland brengt.

Voormalig Joegoslavië

Afgelopen vrijdag besprak ik met Ad Verbrugge bij De Nieuwe Wereld de vele déjà vu’s die ik met de Joegoslavische burgeroorlog heb als toenmalig verkiezingswaarnemer in Kroatië en Servië (1992) en oorlogsjournalist in Kosovo (1999). In mijn vorige twee columns hier op Indepen schreef ik daar ook al over. Het is bizar om je op je 55e te beseffen dat het land waarin je leeft, en dan met name de Haagse en Brusselse politieke kaste, gek is geworden, compleet van het padje af is. Oorlog met Rusland? Voor de komende tien jaar bouwen aan een ‘oorlogseconomie’?

De parallellen met de burgeroorlog in voormalig Joegoslavië en de oorlog in Oekraïne zijn verbijsterend, met name het feit dat destijds in Kroatië en nu in Oekraïne rechtsextremistisch-nazistische paramilitairen alle ruimte werd en wordt gegeven, terwijl ons zogeheten ‘vrije Westen’ daarover in alle talen zweeg en zwijgt. Mijn afstudeerwerk dat in 1995 werd gepubliceerd in het journalistieke vakblad van de Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ) beschreef het totale gebrek aan kritische verslaggeving en nieuwsaandacht voor de zogeheten drie dagen durende Kroatische ‘Operatie Storm’, die in het weekeinde van 4 augustus 1995 alle ruim 220.000 inwoners van de, op de grens met Bosnië gelegen, Servische Republiek Krajina verdreef. Een etnische zuivering die, als je de Nederlandse of Engelstalige Wikipedialemma’s leest, een laatste en beslissende succesvolle veldslag betrof. We stuurden nog net geen felicitaties.

Narratief

Slechts enkele weken daarvoor vond het bloedbad van Srebrenica plaats, waar de Nederlandse VN-troepen (Dutchbat) niet hebben kunnen voorkomen, dat Servische troepen en paramilitairen meer dan 8000 Bosnische mannen en jongens om het leven brachten, één van de grootste oorlogsmisdaden in de Europese geschiedenis. Terecht was de hele wereld daar woest en onthutst over. Het was slim van het Kroatische leger en de paramilitaire troepen om de Servische Republiek Krajina kort na het bloedbad van Srebrenica in een mum van tijd ‘leeg te vegen’. Maar wat mij indertijd verbaasde is dat niemand erbij stil stond dat de Servische bewoners van deze streek hier al vele eeuwen woonden en al die tijd moedig hadden gevochten tegen de Ottomanen die de hele Balkan 500 jaar bezet hielden. Als deze strijdbare Servische bevolking hier niet was geweest, was Wenen misschien wel gevallen.

Bosnië was een mix van drie groepen: Kroaten, Serviërs en veel bewoners die zich in de Ottomaanse tijd hadden bekeerd tot de Islam, al was de term ‘Bosnische moslims’ voor velen bevreemdend want onder Josip Broz Tito was de hele bevolking Joegoslavisch. De etnische of religieuze scheidslijnen liepen ineens dwars door families en gezinnen, maar wederom net als in Oekraïne: ze spraken wel gewoon allemaal Servo-Kroatisch. In mijn nog te verschijnen boek ga ik dieper in op de vraag hoe deze bevolkingsgroepen haast van de ene op de andere dag elkaars vijanden werden. Tipje van de sluier: het fenomeen ‘narratief’ speelde een sleutelrol.

Partijdige verslaggeving

Als oorlogsjournalist en ook als onderzoeksjournalist heb ik er altijd voor gewaakt om partij te kiezen. Alle achtergronden en context analyseren en bestuderen, waarheidsvinding dus, vond ik spannender. Ik zal geen namen noemen, maar in de jaren negentig had ik als jonge student heel wat boeken van Balkanexperts achter de kiezen terwijl ik er menig collega in Joegoslavië op moest betrappen dat ze niet één van die boeken hadden gelezen. Daardoor begrepen ze de geschiedenis en de politiek-etnische en religieuze complexiteit niet. Bijna gans het Nederlandse journaille keek en oordeelde met een pro-Kroatische, pro-Bosnische en anti-Servische blik, hetgeen in de jaren negentig al tot eenzijdige en partijdige verslaggeving leidde. De spanningen, 25 á 30 jaar na Kosovo en de burgeroorlog in en om Bosnië, zijn er nog steeds en Servië keert Europa steeds meer de rug toe.

Evenals Kroatië destijds krijgt ook Oekraïne nu de steun van Amerikanen, NAVO en West-Europa waarbij ook nu weer de rol van een rechtsextremistisch-nazistische Azov-bataljon zwaar onderbelicht blijft. En net als in voormalig Joegoslavië het geval was met Kroatië en Servië is het westen van Oekraïne katholiek, en is de Russischsprekende en georiënteerde bevolking in het oosten en zuiden orthodox-christelijk. Overduidelijk is dat er in 2014 op het Maidanplein geen burgerrevolte plaats had, maar een door Amerikanen (zowel politiek als vanuit de CIA) en het Azov-bataljon gestuurde kleurenrevolutie.

Oorlogseconomie

En dan is er nog een opmerkelijke analogie met voormalig Joegoslavië, want vanaf 2014 startten de gevechten tussen het Oekraïense leger en het Azov-bataljon met Russisch georiënteerde ‘vrijheidsstrijders’ dan wel ‘separatisten’ in het oosten van het land. Deze strijd had al tot zo’n 13.000 á 15.000 dodelijke (burger)slachtoffers geleid vóór de Russische inval in februari 2022. Putin noemde het, analoog aan de KFOR-operatie indertijd in Kosovo als zijnde ‘humanitaire interventie’, een ‘speciale operatie’.

Tijdens het Haagse winterreces kondigde Rutte aan dat hij al had getekend voor een verdrag, dat Europese landen voor de komende tien jaar vastlegt aan het verplicht geven van financiële en militaire steun aan Oekraïne. In de Tweede Kamer werd vanuit meerdere fracties gesproken over het optuigen van een oorlogseconomie waar de Nederlandse burgers dan maar even aan zullen moeten wennen. Wellicht wordt ook de dienstplicht weer van stal gehaald, want de Oekraïense soldaten zijn op, maar al die Europese zonen en dochters nog niet. Zelensky zei deze week dat er ruim 31.000 landgenoten gesneuveld zijn. Was er een nul weggevallen? Alle experts hebben het al geruime tijd over 300.000 tot mogelijk zelfs 500.000 doden in Oekraïne. Een veelvoud daarvan raakte gewond en invalide.

Neoconservatieven

Inmiddels is ook door voldoende bronnen, ook Oekraïense, duidelijk bevestigd dat er een paar weken na de Russische inval al een concept vredesakkoord klaarlag in Istanbul. Echter, Boris Johnson en de NAVO torpedeerden die vrede door Zelensky onder druk te zetten niet te tekenen en door te gaan met de oorlog. De analyses van twee belangrijke Oekraïne-experts, Benjamin Abelow en Ivan Katchanovski, blijven totaal onderbelicht in de mainstream media. Abelow schreef onlangs een longread die alle Kamerleden verplicht moeten lezen alvorens ze Nederland nog verder in de oorlog storten. En lees dan meteen dit document dat de banden van de Tweede Kamerleden Derk Boswijk (CDA) en Ruben Brekelmans (VVD) met de Amerikaanse neoconservatieven (neocons) blootlegt.

Het motto van onze doorgerotte minister-president, met niet voor niets de bijnaam ‘Pinoccio’ (al was ‘de Paling’ een betere geweest), is al vele jaren ‘beter ten hele gedwaald dan ten halve gekeerd’. Deze keer gaat het niet om een bonnetjesaffaire of verdwenen kinderen in een toeslagenschandaal, maar om een nucleair armageddon. Helaas komt het huiveringwekkende nieuwe non-fictie top-onderzoeksjournalistieke boek ‘Nuclear War, A Scenario’ van Annie Jacobsen pas uit op 26 maart. Mogelijk dus te laat. Uit dit angstaanjagende boek vol keiharde feiten blijkt dat totale nucleaire vernietiging van Europa, Amerika en Rusland een angstwekkend realistisch scenario is. Wie stuurt het aan Pinoccio?

(wordt vervolgd)

–//–