DOC: BODEMLOOS

Overweldigende steun voor GraanGeluk

Graanboer Marcel van Silfhout is overdonderd en dankbaar voor alle steun en lieve woorden die hij kreeg na een bericht op deze site Indepen over zijn stichting Graangeluk die in nood verkeert. Binnen de kortste keren stroomden vanwege de reddingsactie op Indepen.nl giften binnen. Zeker honderdvijftig mensen kochten gezamenlijk voor in totaal 15.000 euro aan ‘Graandelen’.

Redding van de stichting en dankbaarheid

De ‘Graandeelhouders’ werkten op die manier mee aan het dichten van een onverwacht diep gat op de begroting van 35.000 euro. De ondergang van GraanGeluk lijkt hiermee te zijn voorkomen, al is er nog een lange weg te gaan.

,,Het mooiste is dat zoveel mensen hebben willen helpen,’’ zegt Van Silfhout die geen woorden heeft voor wat er op gang kwam.

,,Ik ben iedereen oprecht en eeuwig dankbaar. Ik heb zoveel bemoedigende reacties gekregen, uit allerlei hoeken. ‘Hou vol’, zeiden mensen. ‘Ga door!’ kreeg ik als dringende boodschap mee.’’ Ook groene investeerders willen graag met Marcel praten. Dié gesprekken gaan nog komen, zegt hij.

Van onderzoeksjournalist naar graanboer

Van Silfhout, was een gerenommeerd onderzoeksjournalist bij televisieprogramma’s Zembla en KRO’s Reporter. Na het schrijven van het boek Uitgebeend over misstanden in de voedingsindustrie gooide hij het roer om en werd graanboer op de Veluwe. En wat voor één..

Duurzaam en biodivers boeren

De man werkt zonder pesticiden en hij creëert biodiversiteit, waar graan en weelderige veldbloemen, insecten, vlinders en bijen naast elkaar een prachtig systeem zijn.

,,Het is vandaag een verbijstering voor mij ook, hoe ongelooflijk mooi dit stuk hier is geworden,’’ zegt hij in de reportage die Indepen filmde op zijn akkers, al lopend door zijn veld, omringd door graan en wonderschone bloemen. ,,Je ziet het: de korenbloem’’, wijst hij.  ,,De klaprozen. De hommeltjes.’’

Zijn liefde en zijn respect voor de natuur, zijn op de pure beelden zichtbaar, en bijna voelbaar.

Groei en productinnovatie

,,Dit is misschien wel mooier dan het al in mijn dromen was’’, zegt hij op de eerste akker die hij tot wasdom bracht in 2017. Inmiddels heeft hij 42 hectare. Ze zijn goed voor 250.000 broden per jaar, en sinds kort produceert hij van het graan ook pasta en is er ook al prijswinnend speciaalbier van gebrouwen.

“Een agro-ecologisch topparadijs”, noemt hij het. ,,Met het beste brood en bier van hier.’’

Terug naar de natuur en lokaal produceren

Volgens Van Silfhout is de mens te ver van zijn eigenheid afgedreven en moeten we terug naar de natuur, de kern. En we moeten terug naar lokaal en regionaal produceren.

Nieuwe missie: community-gevoel versterken

De reddingsactie heeft hem nieuwe inzichten gegeven. Hij wil gaan werken aan het community-gevoel. “CSA, zoals dat tegenwoordig heet: Community Supported Agriculture. Het is helaas een Engelse term, maar het komt neer op werken aan verbondenheid tussen de boeren en de burgers. Dat is mijn nieuwe missie.’’

De graanboer die vooral met inheemse oude streekgranen werkt, wil met nieuwsbrieven en veldexcursies bruggen gaan slaan, van het platteland naar de stad. Naar senioren, naar kinderen en jongeren, bedrijven en anderen die het gewoon prachtig vinden om hun kennis te verrijken, en het biodiverse boeren zonder pesticiden met eigen ogen willen zien. En daarbij natuurlijk ook dat gevoel van puurheid en ‘terug-naar-de-natuur’ weer willen ervaren.

,,Zodat burgers en boeren weer verbonden raken. Dat is mijn missie. Nu is het helaas zo dat mensen vooral de grote fabrieken kennen. Mensen, en hun kinderen zíén niet eens meer waar het eten wordt geproduceerd.’’

Toekomstplannen en saamhorigheid

Die saamhorigheid opbouwen ziet hij helemaal zitten. ,,We gaan mooie dingen doen. Heel gaaf. Ik voel gewoon dat het gaat lukken.’’

Nieuwe bedreiging door droogte

Helaas is er momenteel een nieuwe bedreiging voor GraanGeluk: de aanhoudende droogte kan veroorzaken dat zijn graanoogst volledig gaat mislukken. “Ik bid letterlijk iedere dag om regen, zoals de boeren dat ook al generaties deden. Ik vraag mensen mee te bidden; dat heeft wel iets moois toch?”

Steun blijven geven via Graandelen

Een Graandeel kopen (á 100 euro) op www.graangeluk.nl kan alsnog. Want donaties zijn jammer genoeg nog steeds van harte welkom. Van Silfhout wil van die inkomsten zijn akkers minder kwetsbaar maken middels investering in een irrigatiesysteem. Hiermee is er altijd water beschikbaar, óók bij hitte en droogte.

Op 19 oktober 2022 vond een rechtszitting plaats tussen de huisarts Jan Vingerhoets en de IGJ (Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd). Laatstgenoemde had aan de huisarts een boete van 3.000 euro opgelegd omwille van het toepassen van ivermectine als geneesmiddel tegen COVID-19. Vingerhoets had bezwaar gemaakt. Hij is een van de ongeveer 20 artsen die een boete kreeg opgelegd. Er volgen nog meer zaken tegen andere artsen.

Wat is ivermectine?

Ivermectine is een middel dat in de jaren ‘70 in Japan is ontdekt door Satoshi Omura. Het middel heeft  een antiparasitaire werking tegen onder andere schurft en parasitaire wormen. Het is wereldwijd goedgekeurd voor deze toepassing en is, mede doordat het een buitengewoon veilig middel is, door de WHO (World Health Organisation) aangemerkt als een essentieel geneesmiddel. Er is enorm veel ervaring met het middel; inmiddels zijn er wereldwijd miljarden doseringen gebruikt. Wegens de enorme positieve impact op de gezondheid van miljoenen mensen wereldwijd ontving de ontdekker ervan in 2015 de Nobelprijs voor geneeskunde. Ook hierbij werd de grote veiligheid van ivermectine genoemd, zoals u kunt lezen via deze link (omdat ivermectine tijdens de coronapandemie in een geheel ander daglicht is komen te staan is hier gekozen voor de originele link uit 2015).

Ook in Nederland wordt ivermectine al sinds decennia ingezet bij het voorkomen en behandelen van uitbraken van schurft in bijvoorbeeld verpleeghuizen. Door het gunstige veiligheidsprofiel is het hier zelfs voor de meest kwetsbare patienten breed inzetbaar. Contra-indicaties (medische situaties waarin het niet mag worden gegeven) zijn voor dit middel niet bekend, wat uitzonderlijk is voor een geneesmiddel.

Voortgezet onderzoek naar de toepassingen van dit veelzijdige middel toonde aan dat ivermectine effectief kon zijn bij meer aandoeningen, waaronder verschillende RNA virussen. Rond 2020 toonden laboratoriumproeven specifiek aan dat ivermectine remmende effecten had op het SARS-CoV-2 virus. In landen met veel parasitaire infecties, waaronder India, Bangladesh en meerdere Afrikaanse landen, werden zeer goede effecten gemeld bij onderzoeken naar de behandeling van COVID-19 met ivermectine. Er was echter veel scepsis en ook was er vaak kritiek op de opzet van de onderzoeken. Een internationale groep artsen richtte zich op het veelbelovende potentieel van het middel en publiceerde een overzicht van de onderzoeksresultaten wereldwijd.

De eed van Hippocrates en informed consent

De eed van Hippocrates wordt door iedere arts gezworen. Hierin belooft de arts om “het belang van de patiënt voorop te stellen en diens opvattingen te eerbiedigen”. Voorop staat hierbij dat de patiënt nooit schade berokkend mag worden. Informed consent wil zeggen dat een arts voor een medische behandeling toestemming van de patiënt nodig heeft. Het is de verantwoordelijkheid van de arts om de patiënt goed voor te lichten over de voor- en nadelen en de alternatieven. Die informatieplicht en het toestemmingsvereiste heten samen ‘informed consent’.

De combinatie van beide, de eed van Hippocrates en informed consent, garanderen dat een arts alleen medicatie zal voorschrijven indien hij er absoluut van overtuigd is dat hij de patiënt hiermee geen kwaad zal doen en de patiënt hierover voldoende heeft voorgelicht. Dit biedt ook de mogelijkheid om medicatie of behandelingen toe te passen die zogenaamd ‘off label’ zijn, dat wil zeggen een middel te gebruiken voor een aandoening waarvoor het middel officieel niet geregistreerd is. Off label gebruik is in de praktijk heel gangbaar en wordt door de meeste artsen regelmatig toegepast. Vaak gaat het om middelen waarmee al zeer lang ervaring is opgedaan en waarvan de praktijk leert dat zij meer toepassingen hebben dan officieel in de bijsluiter staan. Als de arts dit goed kan onderbouwen dan wordt dit in de praktijk ook gewoon toegestaan.

Corona en ivermectine

Zeker in de beginperiode was er wereldwijd veel onzekerheid rondom corona. Met name mensen met een zwakkere gezondheid konden dermate ernstig ziek worden, dat beademing noodzakelijk werd en sommigen overleden. Vanaf het begin is ook veel onderzoek gedaan naar preventieve middelen die een ernstiger verloop van de ziekte zouden kunnen voorkomen. Wereldwijd kwamen 2 medicijnen naar voren die mogelijk zouden werken: HCQ (hydroxychloroquine) en ivermectine. Beide zijn zeer goedkope medicijnen die wereldwijd breed worden ingezet, nauwelijks tot geen bijwerkingen kennen, maar niet geregistreerd waren voor inzetten bij COVID-19: een offlabel toepassing dus.

Met de eed en informed consent in gedachten ontwikkelden artsen behandelprotocollen. Een bekend voorbeeld daarvan is het Zelenko-protocol. Ook voor de toepassing van ivermectine werden protocollen in Nederland collectief door artsen opgesteld. Ook werden op grote schaal veelbelovende onderzoeken gepubliceerd die de goede werking onderstreepten. Gebundeld vindt u deze hier.

Om redenen die vanuit medisch opzicht niet goed verklaarbaar zijn ontstond er een opmerkelijke tegenbeweging. Er kwam kritiek op de opzet van de onderzoeken, die te veel fouten zouden bevatten. Dat diezelfde kritiek van toepassing was op de studies naar registratie van de prikken, werd er doorgaans niet bij vermeld. En in plaats van deze onschuldige maar werkzame middelen op grote schaal verder te gaan onderzoeken, werd een campagne opgezet die deze middelen ging framen als een middel uit de veeartsenij. Dat was echte desinformatie van overheidswege, want ook in Nederland is ivermectine gewoon een officieel geregistreerd geneesmiddel voor menselijk gebruik. De Inspectie ging zelfs nog een stapje verder: iedere arts die ivermectine voorschreef kon rekenen op een boete tot maximaal 150.000 euro en er werd zelfs een kliklijn opgericht om artsen die hiermee toch hun patienten wilden helpen, bij de inspectie aan te geven (ja, dit leest u goed!). Uiteindelijk was het een apotheker die deze artsen en de met hem samenwerkende apotheker verraden heeft.

Deze gang van zaken is om meerdere redenen opmerkelijk. De overheid gaat hier immers tussen arts en patiënt staan, wat zij normaliter niet doet bij offlabel toepassingen. Daarnaast ging de politiek zich ermee bemoeien door artsen openlijk in de beklaagdenbank te zetten en te suggereren dat hen de medische bevoegdheid diende te worden afgenomen, een maatregel die doorgaans pas bij zeer ernstige vergrijpen wordt toegepast. Medisch gezien was daartoe niet de minste aanleiding, want deze artsen hielden zich aan de regels voor offlabel voorschrijven. Zij werkten samen in een protocol, hadden onderling overleg, werkten samen met een apotheker en informeerden hun patienten over de status van deze middelen. Maar mogelijk was er een andere reden.

In uitgelekte contracten tussen vaccin producenten en overheden staat namelijk ook een opmerkelijke clausule: indien er een goedgekeurd medicijn op de markt komt zal onmiddellijk gestopt moeten worden met vaccineren en zal de vaccinproducent schadeloos gesteld worden. Een vroege behandeling met effectieve middelen zou dus een directe bedreiging kunnen gaan vormen voor het verdienmodel van de farmaceutische industrieën, die uiteraard hun exorbitante winsten graag wilden behouden.

De rechtszaak

Cruciaal in de rechtszaak was de vraagstelling welk belang voorop moet staan: dat van de patiënt die ziek is en om ivermectine vraagt of dat van de overheid die het middel, ondanks het feit dat de veiligheid al lang bekend is, toch wil verbieden, naar verluidt omdat er nog geen officiële registratie is voor die specifieke toepassing? De advocaat stelde in haar betoog namens huisarts Vingerhoets de patiënt centraal. De arts wil zich houden aan zijn eed en alles in het werk stellen om de patiënt beter te maken. De inspectie vond dat de patiënt maar gewoon naar het ziekenhuis doorgestuurd moet worden. Ook werd aangegeven dat de werking niet is aangetoond, en dat er bijwerkingen zouden zijn en zelfs kans op overlijden door ivermectine.

De arts stelde daar tegenover dat lang niet alle patienten al zo ziek waren dat opname nodig of mogelijk was. Bovendien werd hij vaak geconfronteerd met patienten die hoe dan ook niet opgenomen wílden worden omdat zij er niet voor kozen om in eenzaamheid in het ziekenhuis te liggen of zelfs zonder hun naasten te sterven. Hij stelde dat hij uiteindelijk gehouden was om die wens te respecteren. De patiënt die vervolgens vraagt om een kans om met ivermectine behandeld te worden, moet die kans ook krijgen, aldus Vingerhoets. Maar dat werd hem, zo stelt hij, door de inspectie nu onmogelijk gemaakt: het verlenen van alle mogelijke zorg wordt werd hem immers wettelijk verboden. Hij noemt dit een ‘conflict van plichten’: kiest hij ervoor om zich aan zijn eed te houden en biedt hij de patiënt de gewenste kans op genezing, dan handelt hij tegen de wet. Respecteert hij daarentegen de wet en onthoudt hij de patiënt de gewenste kans op genezing, dan schendt hij zijn eed. Vingerhoets noemt dit een onacceptabele positie voor een arts die goede zorg wil leveren. De advocaat van de arts stelde dat het niet aan een jurist is om hier op de stoel van de dokter te gaan zitten en haalde een uitspraak van de Hoge Raad aan, die heeft uitgesproken dat een arts indien nodig, op grond van zijn professionele afweging en in overleg met de patiënt, mag (en soms zelfs moet!) afwijken van de protocollen.

Wat de bijwerkingen betreft stelde Vingerhoets tot slot dat de lijst met waarschuwingen van een paracetamol langer is dan die van ivermectine, dat bekend staat als een van de veiligste middelen ter wereld. Als er bijwerkingen zijn, zou dat wel eens kunnen komen door onoordeelkundig gebruik of door het gebruik van middelen van onduidelijke oorsprong, zoals import uit het verre oosten, waarbij de echte samenstelling en dosis onduidelijk is. Dat is namelijk wat er massaal gebeurt als de weg via arts en apotheek wordt afgesloten. Anders dan in een eerdere zaak die over hetzelfde vraagstuk ging, leek de rechter ditmaal gevoelig voor de argumenten van de arts. De rechter gaf aan een week bedenktijd nodig te hebben. Op woensdag 26 oktober zal de rechter vonnis wijzen. Pas dan zal duidelijk zijn op welke termijn de uiteindelijke inhoudelijke behandeling kan plaatsvinden.

Hoe angst logisch denken onmogelijk maakt. Feiten zó brengen dat het precies de reactie opwekt die de zender wenst noemt men ”framen”. In de politiek en de media is het een ware pandemie. Een leugentje om bestwil is relatief onschuldig, maar als framing zo ver gaat dat men andermans meningen gaat censureren dan moeten alle alarmbellen afgaan.

Inzicht in framing en manipulatie

In deze documentaire neemt Dick van den Berg ons als framing specialist mee in de wereld van spindokters, manipulatie, polarisatie, demonisering en karaktermoord. Censuur is de meest extreme vorm van framing.

De werking van framing in ons brein

Hoe werkt dat in ons brein? Waarom geloven we alles wat ons voorgeschoteld wordt? Hoe ontstaat massapsychose en hoe komen we daar weer uit?