Politiek

Desinformatie operatie is variant van narratiefsturing overheid

Avatar foto

op

Desinformatie operatie is variant van narratiefsturing overheid
Deel dit nieuws
Foto: ANP

Toen de geopolitieke spanningen omstreeks 2012 opliepen tussen de westerse wereld enerzijds, en Rusland en China anderzijds, werd dit in het westerse blok aangegrepen om ‘desinformatie’ te bestrijden. Men wilde hiermee naar verluid de ‘democratie beschermen’. Voor veel burgers zal niet geheel duidelijk zijn geweest wat onze regeringsleiders hiermee bedoelden. Het klonk echter gevoelsmatig goed. Men ambieerde immers iets met een negatieve ondertoon (desinformatie) te bestrijden.

Desinformatie is in feite bewust verspreide, onjuiste informatie die niet per definitie de democratie, maar wel het regeringsbeleid ondermijnt. Normaal gesproken zou de waarheid het beste wapen tegen desinformatie zijn. Maar dat blijkt de afgelopen jaren niet de inzet te zijn geweest van onze overheden. In het afgelopen decennium hebben belangrijke ontwikkelingen plaatsgevonden die de overheden tot verregaande beïnvloeding van de perceptie van de burger in staat stelden. Deze nieuwe methoden zijn toegepast op de eigen burgers gedurende de coronacrisis.


Begrippen: Desinformatie en Misinformatie

Desinformatie is volgens de definitie: te kwader trouw verspreide misleidende of onjuiste informatie. Desinformatie wordt geproduceerd door mensen die doelbewust hun publiek willen bedriegen, zodat die iets anders gaan geloven dan de waarheid. Om desinformatie te kunnen duiden, is het dus noodzakelijk om de waarheid te kennen.

Bij misinformatie gaat het om misleidende informatie die gemaakt is zonder die kwaadwillende bedoeling. De verspreider weet, in tegenstelling tot desinformatie, niet dat de informatie niet klopt.

Voor zowel desinformatie als misinformatie geldt dat de absolute waarheid bekend moet zijn om het als zodanig te kunnen aanmerken. De Nederlandse overheid bleek er in het verleden regelmatig naast te zitten met de waarheid. Dit blijkt bijvoorbeeld uit het onderstaande onderzoeksvoorstel, waarin wordt gesteld dat coronavaccins besmetting voorkomen.

Men wist bij het RIVM en VWS op dat moment echter al dat de vaccins niet zouden beschermen tegen de overdracht van het virus. Dit blijkt onder andere uit een email van het RIVM aan VWS.

Klassieke Propaganda en Censuur

De desinformatie-operatie van Westerse overheden, waaronder de Nederlandse, is een moderne vorm van propaganda en censuur zoals wij dat kennen uit bijvoorbeeld Nazi-Duitsland. Zowel de klassieke als de moderne vorm, hebben als doel om het narratief ofwel de verhaallijn van de overheid te controleren. In de literatuur wordt hier met verschillende termen aan gerefereerd, zoals ‘mind-control‘ en ‘demoraliseren’.

Censuur onttrekt essentiële informatie aan de lezer, om zo een bepaald beeld te helpen vormen van een situatie of standpunt. Propaganda versterkt een bepaald samenhangend verhaal om politieke ideeën overtuigend te presenteren, vaak met behulp van halve waarheden of zelfs leugens.

De Duitser Joseph Goebbels was propagandaminister en had een essentiële rol in de opkomst van Nazi-Duitsland. Destijds was het aantal informatiekanalen waarmee de burger zich kon laten informeren nog zeer beperkt. Ze werden met name gevormd door congressen, pamfletten, bioscopen, kranten en de radio. Kranten hadden toen veel meer tijd dan tegenwoordig om artikelen te publiceren. Goebbels liet wekelijks de redacteuren van de grote kranten op zijn ministerie bijeenkomen om de berichtgeving zorgvuldig door te spreken qua vorm en inhoud. Hierbij werden berichten over de collectieve vijanden doorgenomen en positieve berichten over het Hitler-regime bedacht en het nieuws van de oorlogsfronten werd gekleurd. Kortom: uitsluitend berichten die het narratief ondersteunden mochten worden gepubliceerd. Censuur vond op een voor de hand liggende wijze plaats door onwelgevallige informatie te onderdrukken.

Moderne Propaganda en Censuur

Kritische lezers en kijkers van de Nederlandse media is in de afgelopen jaren wellicht een aantal zaken opgevallen. Zo zijn de media over bepaalde onderwerpen vrijwel zonder uitzondering eensgezind in de berichtgeving. Over andere onderwerpen waarvan je zou verwachten dat deze op zijn minst nieuwswaardig zijn, nemen wij een collectieve zwijgzaamheid waar.

Dit zien we bijvoorbeeld bij onderwerpen zoals Rusland, Oekraïne, Syrië, klimaatverandering, MH17, de voormalig Amerikaanse president Trump en het coronavirus. Zij worden door de Main Stream Media (MSM) op vrijwel dezelfde manier beschreven in termen van goed en kwaad.

Een voorbeeld hiervan is een politiek brisant onderwerp: de door forensisch experts opgestelde OPCW-rapportage. Dit rapport ging over een vermeende gifgasaanval in de Syrische stad Douma. Het rapport werd door het eigen management van het OPCW vervalst. Op basis van dit vervalste rapport vuurde de VS vervolgens circa 40 kruisraketten op Syrië af. Deze aanval was compleet onrechtmatig en kwam tot stand op basis van bewust vervalste informatie. Hierover is geen letter geschreven in de Westerse media.

Zelfs nadat twee van de betreffende forensisch experts van het OPCW als klokkenluiders een verklaring hierover aflegden middels een YouTube video, bleef het nieuws gecensureerd:

Een ander voorbeeld van een gezamenlijk doodzwijgen door de Westerse media is Obamagate. Dit schandaal gaat over de Obama-administratie, die aan het einde van haar presidentstermijn verschillende politieke opponenten liet afluisteren door de veiligheidsdiensten FBI en NSA. Dit werd gedaan naar aanleiding van een rapport dat was opgesteld door oud MI6-officier Christopher Steele, in opdracht van en betaald door de democratische partij waar Obama zelf lid van was. Het afluisteren en observeren van politieke opponenten is gebruikelijk in de VS. Normaal gesproken worden de namen van de betrokkenen echter wel altijd “gemaskt” ofwel zwartgelakt. Het unmasken, ofwel onthullen van namen, mag uitsluitend door middel van een FISA warrant, dat door een rechter moet worden goedgekeurd.

Bij de Obamagate vond deze goedkeuring echter plaats op valse gronden, namelijk een slecht onderbouwd rapport dat was opgesteld door Steele. Daarnaast werden deze zwartgelakte namen naar de media gelekt en zo verschenen de namen van onder andere de toekomstige veiligheidsadviseur van Trump, generaal Michael Flynn, in The Washington Post en The New York Times. In het afgeluisterde telefoongesprek tussen Flynn en de Russische ambassadeur in de VS, maande Flynn de Russen tot kalmte omdat Obama ongegrond Russische diplomaten het land uit had gezet. Ondertussen was een grootschalig media offensief in gang gezet tegen de toekomstige president en zijn campagneteam, waarin Russische beïnvloeding van de verkiezingen werd gesuggereerd. Dit kon echter nooit bewezen worden en uiteindelijk is het ongegrond verklaard. Obamagate is een politieke rel van minimaal de orde van grootte van het Watergate schandaal, waar de geheime diensten en justitie als wapen zijn ingezet door een zittende president tegen zijn mogelijke opvolger en politieke opponent.

Obamagate had zowel censuur als propaganda in zich: bij de censuurcomponent werd de waarheid onderdrukt. Het framen van Michael Flynn en het voeden van het anti-Rusland sentiment kan in deze context als propaganda worden gezien.

In de recente geschiedenis heeft zich op Amerikaanse bodem nog een groot schandaal voltrokken. Het is dit keer gerelateerd aan de zittende Amerikaanse president Joe Biden en staat bekend als ‘de Hunter Biden laptop’. Bij dit schandaal sloot de zoon van de toenmalige presidentskandidaat Joe Biden diverse deals tussen Amerikaanse en Oekraïense overheden en bedrijven. Hiermee werden onder andere biochemische laboratoria gefinancierd, die onderzoek deden naar gevaarlijke pathogenen in combinatie met veldonderzoek naar de trek van verschillende vogelsoorten die de pathogenen zouden kunnen verspreiden. Deze operatie vond plaats binnen het Defense Threat Reduction programma van het Pentagon.

Hunter Biden bleek betrokken te zijn bij het verwerven van fondsen voor allerlei projecten via de investeringsvehikels Metabiota en Black & Veatch. Op 11 maart 2022 heeft Rusland hiervoor de VN Veiligheidsraad bijeengeroepen.

Op de laptop van de zoon van de aanstaande Amerikaanse president werd verder een aanzienlijke hoeveelheid compromitterende informatie gevonden over gebruik van drugs en prostituees door Hunter Biden zelf. De FBI heeft dit nieuws vervolgens verdienstelijk laten onderdrukken door sociaalnetwerksites en af weten te doen als een Russische complottheorie.

Wat deze voorbeelden gemeen hebben is dat zij exemplarisch zijn voor een narratief dat de media ogenschijnlijk onvoorwaardelijk steunt, zonder beide kanten van het verhaal te belichten. De bedoeling was namelijk om het Assad regime in een kwaad daglicht te zetten door de indruk te wekken dat hij gifgas gebruikt tegen zijn eigen bevolking. Zowel de Obama als de Biden administratie – en daarmee de democraten – moesten voor de op handen zijnde presidentverkiezingen positief geprofileerd worden. Daarnaast diende het verhaal van Russische inmenging nog een tweede doel, namelijk het in een kwaad daglicht stellen van Rusland.

Propaganda en Censuur versus Desinformatie

Wanneer een overheid overgaat tot propaganda en censuur, begeeft zij zich op een hellend vlak. De samensmelting van media en staat is namelijk één van de kenmerken van een totalitair regime, zoals wij als kind op de middelbare school in de geschiedenislessen gedoceerd kregen.

De desinformatie-operatie heeft net als een klassieke propaganda- en censuuroperatie als doel: narratiefsturing. Een belangrijk verschil tussen moderne en klassieke narratiefsturing is dat de moderne variant alle middelen gebruikt uit de klassieke gereedschapskist, maar is aangevuld met een aantal nieuwe toepassingen.

De moderne overheid grijpt namelijk in op social media. Hierbij worden onwelgevallige berichten in opdracht van de overheid door de techbedrijven onderdrukt of verwijderd. Narratiefondersteunende berichten en propaganda worden door de bedrijven tegelijkertijd versterkt en het bereik ervan wordt vergroot. Hierdoor wordt de perceptie van de burger beïnvloed.

Behavioural Dynamics Methodology

In 2019 richtte het Nederlandse Ministerie van Defensie het Land Information Manouvre Centre (LIMC) op. Deze militaire eenheid bestond uit specialisten die in Riga (Letland) geschoold waren in de Behavioural Dynamics Methodology (BDM). Daarnaast waren zij gespecialiseerd in het observeren van online gedrag van burgers op internet. De opleiding werd in Letland verzorgd door de SCL-Group, het moederbedrijf van het omstreden bedrijf Cambridge Analytica.

Het LIMC heeft een omstreden rol gespeeld op het gebied van ‘desinformatie‘ in de coronacrisis en werkte in opdracht van de NCTV.  Het initiatief binnen Defensie werd eind 2020 naar verluid opgeheven. De activiteiten binnen de BDM-methode lijken echter doorgang te hebben gehad in een andere vorm.

De BDM-trainingen van Nederlandse militairen werden verzorgd in NAVO-verband en hadden als doel: strategische communicatie (stratcom), psychologische operaties (psyops) en gedragsbeïnvloeding.

De BDM-methode kan ingezet worden bij conflicten, natuurrampen, bevolkingsgroei, uitbraken van ziekten en het ontstaan van schaarsten. Er worden vijf fasen onderkend binnen BDM, waaronder: interventie en meting van de effectiviteit van genomen maatregelen. Hiermee beoogt men onder andere gedragsbeïnvloeding van burgers. Wellicht herinnert u zich dit nog van de coronacrisis. Interventie in de vrijheid van meningsuiting. Meting van effectiviteit was de taak van de ‘Corona Gedragsunit‘ en het ‘Behavioural Insights Team‘.

In 2016 is op de Nederlandse Antillen het project LAHARA volgens de BDM-methode uitgevoerd. Men wilde hierbij de militaire aanwezigheid op de eilanden vergroten door de toenemende politieke spanningen in Venezuela, dat relatief dichtbij Curaçao ligt.

De doelstelling van het LAHARA project was om de acceptatie onder de Antilliaanse bevolking van de Nederlandse militaire aanwezigheid te vergroten.

Uit een verslag van het project blijkt een aantal opvallende zaken. Men spreekt van ‘psyops‘ en de resultaten van het project zijn mogelijke ‘narratieven‘. Deze narratieven beschrijven de militaire aanwezigheid als ‘noodzakelijk voor humanitaire doelen’, terwijl de werkelijke grondslag voor een grotere militaire aanwezigheid was gelegen in de toenemende spanningen in Venezuela. Enige tijd later vonden enkele couppogingen plaats in Venezuela. Feitelijk waren de aanbevolen narratieven dus leugens, en daarmee échte desinformatie voor de Antilliaanse bevolking.

De BDM-methode werd vervolgens tijdens de coronacrisis door de Nederlandse regering op de Nederlandse bevolking toegepast door militaire specialisten van het LIMC. Uit een mailwisseling van 19 augustus 2020 blijkt bijvoorbeeld dat toenmalig minister van Defensie Ank Bijleveld zelfs een briefing heeft gekregen over de methode.

Social Media: een nieuw wapen voor de desinformatie operatie

Alle burgers hebben met de komst van social media een platform waarin zij hun mening kunnen uiten. Hiermee kunnen zij ook nog eens een groot publiek bereiken. Social media werkt met bubbels van mensen die met elkaar in contact staan. Zij kunnen berichten van elkaar verspreiden, waardoor het bereik van de boodschap snel kan toenemen. Een bericht dat wordt geplaatst in de eigen bubbel, wordt versterkt wanneer een persoon die met de verzender in contact staat, dit bericht weer verder verspreidt in zijn eigen bubbel.

Wanneer een bericht op social media strijdig is met het geldende overheidsnarratief, vormt dit gezien de snelheid waarmee het zich kan verspreiden en het potentieel grote bereik, een ernstige bedreiging voor het handhaven van overheidsnarratieven. Anderzijds kunnen de sociale media door overheden worden gebruikt om zelf boodschappen te verzenden die de narratieven juist ondersteunen.

Om een succesvolle operatie tegen ‘desinformatie‘ op te zetten, moet de overheid tegenwoordig dus niet alleen de traditionele media zoals kranten en televisie onder controle hebben, maar ook de social media. Het gaat hier om techbedrijven zoals Google, Facebook, Twitter, TikTok en Youtube.

In volgende artikelen over de desinformatie-operatie van de Nederlandse overheid, zal de precieze aanpak in detail worden behandeld met referenties naar verschillende WOB-documenten.

Met dank aan @CeesCees72

Verder Lezen

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Politiek

Macron verliest van Le Pen en schrijft nieuwe verkiezingen uit

Avatar foto

Gepubliceerd

op

Macron verliest van Le Pen en schrijft nieuwe verkiezingen uit
Foto: ANP

De uitslagen van de EU-verkiezingen zijn bekend. De belangrijkste posities van de oude garde (christendemocraten en midden-rechts) zijn nauwelijks gewijzigd en Ursula von der Leyen kraaide op 9 juni victorie in de verwachting dat zij opnieuw de EU voor vijf jaar verder zal kunnen leiden. Alleen in Frankrijk ziet alles er opeens heel anders uit. Marine Le Pen kreeg maar liefst tweemaal zoveel stemmen als Emmanuel Macron. Ongeveer een half uur nadat deze uitslag bekend werd, gooide Macron de handdoek in de ring en schreef nieuwe verkiezingen uit voor het Franse parlement op 30 juni en 7 juli 2024. Wat is er aan de hand?

 

Het totale plaatje: christendemocraten van Ursula von der Leyen op grootste winst

Voorlopige uitslagen: er zijn twee winnaars van de EU-verkiezingen die ieder 9 zetels erbij kregen, de Europese christendemocraten van Ursula von der Leyen (EVP) en de Europese rechts-populisten (ID) waartoe ook de PVV behoort. Dat leidde bij de EVP tot een totaal van 185 zetels en bij de ID tot een totaal van 58 zetels, aldus de EU-website.

Met een vernietigende voorsprong van 127 zetels ten opzichte van de rechtse flank, verwacht Ursula opnieuw tot voorzitter van de Europese Commissie gekozen te worden. Daarmee wil ze haar plannen voor CO2- en stikstofreductie, evenals de oorlog in Oekraïne, een Europese oorlogsindustrie en een eigen Europees leger voort kunnen zetten.

In Nederland en andere kleine lidstaten wonnen pro-EU-partijen het van rechts

In ons land zien we een vergelijkbare ontwikkeling als in de EU totaal.

In grote tegenstelling tot de landelijke verkiezingen van 2023, won de GroenLinks-PvdA combinatie de EU-verkiezingen met maar liefst een 50 procent voorsprong (9 zetels) op de PVV (6 zetels). Daarbovenop wisten pro-EU-partijen VOLT en D66 een relatieve monsterzege te realiseren met maar liefst twee zetels meer ten opzichte van de huidige situatie.

Kleinere ‘extreem’ rechtse partijen als FvD, BVNL JA 21 werden volledig van het toneel weggevaagd, terwijl de nieuwe partijen binnen de Nederlandse regering (BBB en NSC) ieder slechts één miezerige zetel binnen wisten te slepen.

Hieruit mag afgeleid worden dat de meeste Nederlanders hebben gekozen voor een voortzetting van de bestaande CO2- en stikstofpolitiek, hogere lasten en belastingen, meer en aanhoudende steun voor de oorlog in Oekraïne en minder zeggenschap over de eigen politiek ten faveure van Brussel.

Nederland heeft dus absoluut een ruk richting méér EU-beleid gemaakt en daar zullen we met z’n allen (letterlijk) voor gaan betalen.

Ook andere kleine lidstaten zoals Denemarken en België kennen een ruk naar een meer linkse EU.

Frankrijk en Italië zijn de twee grootste afwijzers van oude EU-verhoudingen

Terwijl Duitsland (om voor mij onbegrijpelijke redenen) nog steeds angstvallig vast blijft houden aan een grote meerderheid voor de CDU/CSU van Ursula von der Leyen, zijn Italië en Frankrijk diametraal de andere kant op gegaan en hebben gekozen voor een duidelijk EU-kritische afvaardiging voor het Europese parlement.

Waar in Nederland de net nieuwe coalitie van Wilders een keiharde tik van links kreeg bij de EU-verkiezingen, werd de ook vrij verse Italiaanse regering van premier Georgia Meloni enorm beloond door de uitslagen van de EU-verkiezingen. De partij van Meloni zal maar liefst viermaal zoveel zetels in het nieuwe Europarlement krijgen als momenteel het geval is. Een betere steunbetuiging van het Italiaanse volk kan ze zich niet wensen.

In Frankrijk is de partij van president Macron platgewalst door die van Marine Le Pen, aldus Politico.

Schrijft Macron in paniek nieuwe verkiezingen uit?

Van de drie grootste lidstaten, staat Frankrijk op nummer één waar het om de grootste ‘ruk naar rechts’ gaat. De partij van Marine Le Pen wist maar liefst tweemaal zoveel stemmen te behalen dan die van Macron.

Ik zat naar de Franse TV te kijken toen de zetelverdeling binnenkwam. Binnen een kwartier na die Franse uitslag, had Emmanuel Macron besloten om nieuwe verkiezingen in Frankrijk uit te schrijven. Dat lijkt op paniek.

De Fransen kunnen op 30 juni en 7 juli 2024 weer naar de stembus om in een eerste en tweede ronde voor een nieuw Frans parlement te kiezen. Macron hoopt uiteraard dat zijn partij het weer van Marine Le Pen wint. Hij wil immers zijn plannen voor meer invloed van multinationals, een door Frankrijk aangestuurde EU, inclusief een Europees leger, Franse soldaten op Oekraïens grondgebied en een versterkte positie van de euro en ECB door kunnen voeren.

Aftreden Macron al maanden geleden voorbereid bij een overwinning van Le Pen

De Franse krant Le Monde legt keurig uit wat er achter de schermen in Frankrijk is voorbereid: Een kleine groep naaste vertrouwelingen werkte stilletjes aan het risicovolle scenario waarin Le Pen zou winnen. Zakelijke bondgenoten van de corrupte voormalige president Nicolas Sarkozy hebben president Macron ertoe aangezet nieuwe verkiezingen als optie te overwegen. De catastrofale uitslag afgelopen zondag bij de Europese verkiezingen vormde de aanleiding voor de definitieve beslissing.

Onder degenen die deze stap voorbereid hebben, bevonden zich voormalige adviseurs van president Emmanuel Macron die nauwe banden met het Franse bedrijfsleven onderhouden, zoals zijn speciale adviseur Jonathan Guémas. Ook Macrons stafchef Alexis Kohler en minister van Binnenlandse Zaken Gérald Darmanin waren erbij betrokken.

Van stafchef Kohler is bekend dat er strafrechtelijke onderzoeken wegens corruptie en steekpenningen tegen hem zijn gestart, aldus de BBC.

Macrons minister van Binnenlandse Zaken Darmanin heeft ook meerdere politiek controversiële aanklachten tegen zichzelf lopen volgens Politico, alsook meerdere aanklachten wegens verkrachting en aanrandingen aldus Le Monde.

Verder Lezen

Politiek

Toegenomen EU-macht dreef politici en burgers uit elkaar

Avatar foto

Gepubliceerd

op

Toegenomen EU-macht dreef politici en burgers uit elkaar
Foto: ANP

Meerdere politieke partijen voeren al twee decennia niet meer uit wat het belooft aan zijn kiezers. Het boek ‘Gedoogdemocratie’ van TNS NIPO-onderzoeker Peter Kanne onderbouwt met cijfers hoe politieke partijen en politici enerzijds en kiezers anderzijds al sinds 2001 uit elkaar zijn gegroeid. Een belangrijke oorzaak daarvan is de ongebreidelde groei van de macht van de EU. De auteur van het boek vraagt zich af: heeft stemmen nog wel zin (met zoveel EU-macht)?

 

Vervreemding tussen kiezers en politieke partijen

Het probleem, dat politieke partijen steeds verder af komen te staan van de eigen leden en kiezers, wordt uitgebreid besproken en van cijfers voorzien in het boek ‘Gedoogdemocratie’ uit 2011. Dat boek bespreekt niet alleen waar deze vervreemding uit bestaat, maar ook de oorzaken daarvan.

Op pagina 82 meldt het boek dat TNS NIPO in 2006 een onderzoek uitvoerde waaruit bleek dat 87 procent van de politieke bestuurders zich tot de internationale kosmopolitische politiek heeft bekeerd en slechts 13 procent nog het nationale belang vooropstelt. Een pagina verder staat dat Nederlandse burgers voor maar liefst 89 procent een voorkeur hebben voor het nationale belang en slechts 11 procent voor het internationale belang.

Laat dat even op je inwerken: 89 procent van de kiezers is primair gericht op nationale belangen, terwijl slechts 13 procent van de politiek hiervoor kiest! Mondiale en Europese solidariteit gaan vóór nationale solidariteit bij veel politici, zo blijkt uit dat onderzoek van TNS NIPO.

Nederlanders kiezen dus vaak politici die vervolgens heel wat anders gaan doen dan waarvoor de Nederlandse burger heeft gestemd. Dat is al vanaf 2001 een trend. Het verklaart voor mij het almaar groeiende wantrouwen tussen burgers en staat.

Als die politici heel andere dingen doen en nastreven dan waar de bevolking op uit is, waarom zou je dan nog gaan stemmen? Veel Nederlanders blijken de politieke programma’s van ‘hun’ partij niet te kennen en alleen af te gaan op de retoriek van politici tijdens verkiezingscampagnes.

 

Politieke labiliteit en oneerlijkheid zijn alleen maar toegenomen

In het boek van Peter Kanne worden een aantal grote politieke thema’s onderzocht op de mate waarin er gemeten discrepanties zitten tussen de beloftes die aan de kiezer werden gedaan en de mate waarin deze beloftes zijn nagekomen. Die thema’s gaan van immigratie en toenemende macht van de EU tot de problemen op de woningmarkt en de investeringen in onderwijs en zorg.

Op de meeste van voornoemde thema’s zijn beloftes gedaan die niet of nauwelijks werden nagekomen. Politieke partijen blijken met grote regelmaat van standpunt te veranderen, zijn niet eerlijk over de motieven van die veranderingen en/ of vertellen keiharde onwaarheden om het politiek labiele gedrag te verbloemen.

 

De grootste tekortkomingen van de Nederlandse politiek

De analyses in het boek leiden tot de volgende conclusies over het politieke landschap van Nederland:

  • Politieke partijen zijn toenemend niet consequent en consistent.
  • Partijen dragen doorgaans geen eigen wereldbeeld, noch een visie daarop, uit. Ze volgen de internationale agenda’s van organisaties als EU en VN.
  • Kiezers willen graag stemmen op inhoud, maar weten vaak zelf onvoldoende waar hun partij nou werkelijk voor staat. Veel PVV-stemmers denken bijvoorbeeld dat deze partij sterk rechts georiënteerd is, terwijl het partijprogramma veel sociale (lees: linkse) onderwerpen behandelt.
  • Er is een zeer beperkte relatie tussen wensen van de kiezers en het feitelijke regeringsbeleid. Kiezers stemmen op politieke programma’s die grotendeels verloren gaan in de onderhandelingen over een nieuw kabinet. Dat zag je recent ook weer met PVV, VVD, BBB en NSC.
  • Kiezers worden in toenemende mate slecht gerepresenteerd door de regering en de volksvertegenwoordiging. Dat blijkt de afgelopen jaren nog veel erger te zijn geworden door de toegenomen verwaarlozing van grondrechten en democratische basisbeginselen door zowel regering als Tweede Kamer. Dat zie je tijdens kabinet-Rutte IV terug in veel besluiten die zonder overleg met het parlement zijn genomen (zoals het leveren van extra wapensteun aan Oekraïne). Op de websites van het Montesquieu Instituut en het Clingendael Instituut is het nodige te lezen over dit te grabbel gooien van de Nederlandse rechtstaat en democratie.

 

Onderzoek Ipsos I&O bevestigt: CDA, VVD en D66 in verval

Op 30 november 2022 bracht een ander marktonderzoeksbureau, Ipsos I&O, een analyse uit over de prestaties van kabinet-Rutte III in het eerste jaar na de verkiezingen van 2021. Die analyse liegt er niet om. VVD, D66 en CDA haalden tijdens de Tweede Kamerverkiezingen van 2021 bijna de helft van alle stemmen. Een jaar later hadden ze de voorkeur van slechts 20 procent van het electoraat. De coalitie gleed in minder dan een jaar af van 50 procent naar 20 procent van de kiezers als gevolg van het vele niet nakomen van politieke toezeggingen.

Een belangrijke reden van het verdwenen vertrouwen: toegenomen almacht EU

“De Europese Unie begint steeds meer de trekken van het monster van Frankenstein te vertonen”, aldus pagina 240 van het boek Gedoogdemocratie. Kiezers en politici hebben steeds minder over het eigen land te bepalen, is de strekking van het hoofdstuk over de EU in dit boek.

“De ontwikkeling in de richting van een federalistisch Europa, waarbinnen de Europese Unie steeds meer bevoegdheden krijgt, werd door de grote Nederlandse partijen flink aangejaagd”, staat op pagina 242.

Sinds de publicatie van het boek heeft Europa de grootste financiële crisis sinds 1929 meegemaakt, waarin de EU en ECB veel macht naar zich toe hebben getrokken, onder andere door het hele monetaire beleid van Europa op zijn kop te zetten. Vervolgens kwamen in 2014 de problemen met MH-17 en de bezetting van de Krim, waarna de EU nog meer invloed en macht uit ging oefenen.

Tijdens de coronacrisis trok de EU alle macht naar zich toe en kwam met (bijna verplichte) vaccinatierondes, gecentraliseerde inkoop van vaccins, QR-codes voor horeca bezoek, het coronapaspoort en het demoniseren van de niet gevaccineerden. Vervolgens kwam de EU met privacywetgeving, de  wetgeving digitale service en een digitale euro waardoor burgers alle privacy kwijt zijn. Kortom: bijna complete almacht die niet in het belang van de Europeanen is.

Stemmen heeft nog wel degelijk zin als we de huidige bedreigende ontwikkelingen in de EU willen keren. Ga op 6 juni vooral stemmen voor een ander Europees Parlement dan wat er nu zit en laat het ‘politieke midden’ links liggen.

Verder Lezen

Politiek

Klokkenluider bankenfraude verkiesbaar voor EU-parlement

Avatar foto

Gepubliceerd

op

Klokkenluider bankenfraude verkiesbaar voor EU-parlement
Foto credit: Hendrik Jan van Beek

Op 6 juni mogen wij naar de stembus voor een nieuw Europees Parlement. Ons gevoel bij de huidige bezetting van dat parlement is niet bijzonder positief: van corrupte baantjesjagers als de Griekse Eva Kaili en voorzitter van de Europese Commissie Ursula von der Leyen tot die 25 procent collega’s in het Europees parlement met een strafblad. Wij hebben een zwak voor mensen met idealen zoals Hester Bais.

 

Omvangrijke corruptie in de EU moet stoppen

We weten het allemaal wel: van een corrupte EU President Ursula von der Leyen (Pfizergate) en Eva Kaili, die Griekse schone met vuile handen, tot de 25 procent corrupte EU-parlementsleden volgens Follow the Money: de EU is een poel van financiële misère en corruptie.

Tijd voor mensen met schone handen, een helder geweten en een hart voor Europa. Daar zijn er gelukkig ook heel wat van, maar Hester Bais heeft wat ons betreft haar sporen meer dan verdiend. Ze kan een grote bijdrage leveren aan een minder corrupte EU, waar de belangen van de Europese burgers weer centraal staan in plaats van de belangen van Europese banken en multinationals.

 

Wie is Hester Bais?

Hester Bais heeft rechten en economie gestudeerd. Na haar studie is zij als bedrijfsjurist gestart bij een zogenaamde derivaten clearing member en is ruim tien jaar werkzaam geweest als jurist in de financiële wereld bij onder meer ING, AFM en NYSE Euronext. In die functies heeft zij ook veel internationale ervaring in de bankensector opgedaan.

Hester heeft als jurist en econoom een goed begrip van de financiële verhoudingen binnen de EU, doorziet de opbouw van financiële structuren zoals opgezet door de ECB en begrijpt gecompliceerde constructies die de ECB bedenkt om zwakke partijen als Italië binnen de eurozone te houden. Inmiddels is Hester al bijna 15 jaar werkzaam als advocaat in de financiële sector.

 

Worst Bank Scenario

De kredietcrisis van 2008 is nog steeds niet opgelost. Banken, de veroorzakers van de kredietcrisis, zijn op dezelfde voet verdergegaan. De immense liquiditeitstekorten bij ING, Rabobank en staatsbanken ABN AMRO en de Volksbank zijn blijvend verborgen gehouden met hulp van toezichthouders, de Nederlandse Staat en de ECB.

Van deze grootste bankenfraude ooit, doet Hester Bais al jaren vergeefs melding bij het ministerie van Financiën en de toezichthouders. Haar boek Worst Bank Scenario onthult deze grootschalige bankenfraude en netwerkcorruptie. Het is het resultaat van tien jaar onderzoek van Bais naar bankbalansen en de juridische aspecten van het maskeren van deze fraude en tegelijkertijd haar grootste motivatie om Europarlementariër te worden.

 

Hester Bais staat op de lijst van Meer Directe Democratie

Hester Bais staat bij Meer Directe Democratie nummer 2 op de lijst en zet zich in voor open, eerlijke en transparante financiële systemen op regionaal niveau, dichtbij de mensen. Dit wil zij bereiken door het hervormen van het financiële stelsel.

Concreet betekent dit dat zij de geldcreatie in handen wil geven van de burgers en niet meer van de banken. Geldcreatie zou zich ook weer moeten richten op waarvoor het oorspronkelijk is bedoeld: productiegroei en dan vooral voor het midden- en kleinbedrijf, de motor van de Nederlandse economie.

Verder is ze van mening dat de euro is geflopt en stimuleert ze alternatieve betaalmiddelen die eindgebruikers rechtstreeks met elkaar kunnen uitwisselen zoals bitcoin of lokale varianten. Bovendien wil ze (klimaat)politiek weghalen bij centrale banken en financiële marktpartijen zoals ING, BlackRock en Goldman Sachs.

Tot slot wil Hester de pensioenpotten beschermen en ze niet langer laten misbruiken voor de (klimaat)politiek. Al haar doelen zijn te lezen op de website van Meer Directe Democratie.

 

Indepen sprak onlangs Hester

Tijdens een interview dat wij op 29 mei 2024 met Hester hadden, deed zij een aantal opmerkelijke uitspraken die ons de overtuiging gaven dat we hier te maken hebben met een oprechte politica die al veel offers heeft gebracht voor haar idealen. Enkele uitspraken van Hester:

“Het is vijf voor twaalf! Ik wil binnen afzienbare tijd forceren dat besluitvorming over het financiële systeem zoveel mogelijk uit de achterkamertjes wordt gehaald. Het moet onderdeel worden van het gewone, democratische proces. Zo niet, dan komen we in een nieuwe wereld terecht. Ik denk: een onwenselijke wereld.”

“Ik ken de financiële wereld van binnenuit. Omdat ik voor banken, de beurs en toezichthouders werkzaam ben geweest, heb ik onbestrafte fraude en corruptie van heel nabij meegemaakt. Om dergelijke misstanden publiekelijk te maken en aan de kaak te stellen, zag ik me genoodzaakt een boek te maken”.

“Uiteindelijk draait het niet om mij. Maar om het streven een eerlijke, veilige en transparante financiële wereld door te geven aan nieuwe generaties. Als dat scheef gaat, zoals nu, en er een klasse van technocraten ontstaat die zelf onkwetsbaar is en alle risico’s en onzekerheden doorschuift naar gewone burgers, kan ik onmogelijk zwijgen. Wil ik ook niet zwijgen!”

Indepen wil ook niet zwijgen op een moment dat er een kans is het tij in de EU te keren. Ga daarom vooral naar de stembus op 6 juni en maak een keuze voor iemand die niet gebonden is aan partijpolitiek of eigenbelang.

Verder Lezen

Recent

Indepen legt hand op profielschets burgemeesterspost Rotterdam Indepen legt hand op profielschets burgemeesterspost Rotterdam
Opinie8 uur geleden

Indepen legt hand op profielschets burgemeesterspost Rotterdam

Indepen heeft de hand weten te leggen op wat mogelijk het profiel is voor de burgemeesterspost van Rotterdam. Een kuchende...

Aan een oorlogshitsende symboolpoliticus is niemand sneuvelbereidheid verschuldigd Aan een oorlogshitsende symboolpoliticus is niemand sneuvelbereidheid verschuldigd
Column1 dag geleden

Aan een oorlogshitsende symboolpoliticus is niemand sneuvelbereidheid verschuldigd

De Nederlandse mainstream media kwam plotseling en masse met de uitkomsten van een onderzoek door het Haagse instituut Clingendael. De...

Macron verliest van Le Pen en schrijft nieuwe verkiezingen uit Macron verliest van Le Pen en schrijft nieuwe verkiezingen uit
Politiek1 dag geleden

Macron verliest van Le Pen en schrijft nieuwe verkiezingen uit

De uitslagen van de EU-verkiezingen zijn bekend. De belangrijkste posities van de oude garde (christendemocraten en midden-rechts) zijn nauwelijks gewijzigd...

Sleurt Fauci nu Koopmans en het Erasmus mee in zijn val? Sleurt Fauci nu Koopmans en het Erasmus mee in zijn val?
Opinie2 dagen geleden

Sleurt Fauci nu Koopmans en het Erasmus mee in zijn val?

Eigenlijk is het wel vermakelijk. Het coronakaartenhuis dondert de laatste weken nog sneller in elkaar dan dat de grootste ‘coronaontkenner’...

Hoe ziet een oorlogseconomie eruit? Hoe ziet een oorlogseconomie eruit?
Column5 dagen geleden

Hoe ziet een oorlogseconomie eruit?

Nu de oorlogsplannen van de EU en VS in een hogere versnelling raken, is het goed om ons te beseffen...

De media wil u doen geloven dat Nederlanders ‘sneuvelbereid’ zijn De media wil u doen geloven dat Nederlanders ‘sneuvelbereid’ zijn
Column6 dagen geleden

De media wil u doen geloven dat Nederlanders ‘sneuvelbereid’ zijn

De reguliere media heeft alweer de volgende ethische vraag opgeworpen: in hoeverre is de Nederlander ‘sneuvelbereid’. ‘Sneuvelbereid’ betekent in de...

Niet zo snel, meneer Tedros Niet zo snel, meneer Tedros
Gezondheid6 dagen geleden

Niet zo snel, meneer Tedros

Toen de World Health Organization (WHO) er het afgelopen weekeinde niet in slaagde om tot een pandemieverdrag te gekomen, haalden...

Voorkom een dystopisch Europa, stuur een rebel met een rechte rug naar Brussel Voorkom een dystopisch Europa, stuur een rebel met een rechte rug naar Brussel
Column1 week geleden

Voorkom een dystopisch Europa, stuur een rebel met een rechte rug naar Brussel

In 1918 werden in Rusland alle landbouwgronden onteigend en genationaliseerd. Fabrieken en bedrijven kwamen eerst in handen van de werknemers,...

Toegenomen EU-macht dreef politici en burgers uit elkaar Toegenomen EU-macht dreef politici en burgers uit elkaar
Politiek1 week geleden

Toegenomen EU-macht dreef politici en burgers uit elkaar

Meerdere politieke partijen voeren al twee decennia niet meer uit wat het belooft aan zijn kiezers. Het boek ‘Gedoogdemocratie’ van...

Ontslag twintig procent van alle rijksambtenaren. Wat betekent dat? Ontslag twintig procent van alle rijksambtenaren. Wat betekent dat?
Binnenland1 week geleden

Ontslag twintig procent van alle rijksambtenaren. Wat betekent dat?

In het nieuwe regeerakkoord staat dat 20 procent van alle rijksambtenaren ontslagen moet worden. Waarom, om hoeveel mensen gaat het...

Trending



Dit zal sluiten in 0 seconden