Het nieuwe kabinet fêteert iedereen, behalve de ondernemer

Het stikstofslot ligt als een zware deken over het Nederlandse landschap. Ieder lichtpuntje wordt gedempt door overijverige ambtenaren of rigide rechters. De Rotterdamse haven, bekend van het ‘niet lullen maar poetsen’ heeft een konijn uit de hoge hoed getoverd. Wat is namelijk het geval? Door de natuur in duingebieden rond de haven te herstellen kan de provincie weer vergunningen afgeven. Daarbij richt zich het natuurherstel met name op twee zaken: vergroting van de konijnenpopulatie en het bestrijden van de Japanse duizendknoop. Een pot met subsidie is er ook al: 50 miljoen euro.

Als u nu denkt aan een 1 april-grap: u zit ernaast, wij zijn serieus! In een nutshell wordt hier de onnozelheid van het hele stikstofbeleid zichtbaar. Miljardeninvesteringen in de samenleving worden al jaren tegengehouden door activisten en activistische rechters, en met een paar konijnen en een paar plantjes worden alle bezwaren terzijde geschoven. Ook zal een ‘betere juridische onderbouwing’ ervoor moeten zorgen dat het succes zal weerklinken in de rechtszaal, beetje laat, maar goed. Provincie Zuid-Holland blij, gemeente Rotterdam blij, Havenbedrijf blij en straks ook nog eens blije rechters!

Soms is de oplossing voor een gecreëerd complex boekhoudkundig en juridisch probleem heel simpel, je moet alleen de zwakke plek van ambtenaren en rechters weten te vinden. Dat is de Rotterdammers gelukt en daarmee openbaart zich een wereld van mogelijkheden voor de rest van ondernemend Nederland. Heijmans zal mogelijk een konijnenfokkerij beginnen, de BAM legt mogelijk anti-Japanse duizendknoop tracés aan langs de A16 en KWS organiseert mogelijk konijnensymposia voor activistische rechters in een duur hotel in Davos. Dat alles om de ambtenarij en rechterlijke macht te plezieren en zich uit hun wurggreep te ontworstelen.

Het is bij de konijnen af deze al jarenlang durende stikstoftragedie.

De klimaatcrisis is betrekkelijk eenvoudig op te lossen. De klimaatcrisis is een crisis voor twee partijen: diegenen die heilig geloven in het effect van de klimaatmaatregelen, en diegenen die het nut er niet van inzien en zich afvragen waarom er honderden miljarden aan gemeenschapsgeld besteed worden aan iets dat niet te veranderen valt.

Opmerkelijk is een post van advocaat Bénédicte Ficq op LinkedIn:

Valt u iets op? Bénédicte schrijft enerzijds dat we niet boven de natuur staan, we in alles afhankelijk van haar zijn, maar anderzijds pleit zij voor nog drastischere maatregelen om de klimaatverandering tegen te gaan? Dat heet een ‘contradictio in terminis’, een tegenspraak in termen. Want als we er niet boven staan, hoe hebben we er dan invloed op? Als uw huisarts u al tien jaar dik laat betalen voor bloeddrukverlagers en uw bloeddruk is nog altijd niet omlaag gegaan zult u zich toch op zijn minst gaan afvragen of de huisarts wel de juiste middelen inzet terwijl u zich pimpelpaars betaalt toch?

Zo is het ook met de klimaatverandering. Al meer dan tien jaar betalen wij ons als samenleving pimpelpaars aan ‘klimaatmaatregelen’ terwijl het effect, als we de ‘experts’ mogen geloven, juist averechts is. Er zijn nóg meer bosbranden, nóg meer en nóg warmere zomers, er is nóg minder water in de rivieren, en dat allemaal door de klimaatverandering toch? Als dat zo is, waarom hebben alle kostbare ‘maatregelen’ dan geen meetbaar effect, behalve dan dat ons stroomnetwerk compleet ontregeld is?

De oplossing voor de ‘klimaatcrisis’ is dan ook heel simpel eigenlijk: boter bij de vis. Toon aan dat het nemen van ‘klimaatmaatregelen’ ook effect heeft. Met cijfers graag, en met onderbouwing. Dus geen wazige grafieken, voorspellingen of modellen. Na meer dan tien jaar ‘investeren’ is dat toch wel het minste dat je mag verwachten? Hoeveel is de temperatuur gedaald? Hoeveel minder hete zomers zijn er geweest? Hoeveel meer water stroomt er door onze rivieren? Met hoeveel is de zeespiegel gedaald?

En kom niet aan met ‘als we niets zouden hebben gedaan dan was het nog veel erger geweest’. De landen die niets hebben gedaan bewijzen namelijk al dat het geen effect heeft. China als één van de grootste ‘vervuilers’ is namelijk door dezelfde kliek die ons klimaatmaatregelen oplegt tot 2030 gevrijwaard van maatregelen, aangezien China als ontwikkelingsland wordt gezien en nog even mag pieken tot dat jaar. Dat klinkt inconsistent, en dat is het uiteraard ook. Zo hoog is de nood kennelijk niet.

Pas na de ‘boter bij de vis’ zal iedereen overtuigd zijn van het nut en met alle plezier zijn steentje bijdragen. Mocht het onzinnig blijken, dan kunnen de honderden miljarden beter besteed worden aan de samenleving zélf, bijvoorbeeld voor wegenonderhoud, de bescherming van de sociale vangnetten, onderwijs en zorg. En trouwens, ‘practice as you preach’, dus niet iedereen het vliegtuig uitjagen, een schuldcomplex aanpraten en vervolgens zelf met de hele familie naar Japan op vakantie gaan. Of voor miljarden euro’s wapens aan een land leveren, waardoor er een ongekende CO2-uitstoot plaatsvindt. Ook dat maakt het verhaal ongeloofwaardig tenslotte.

Wie goed luistert naar de diverse corona-verhoren hoort tussen de regels door dat het driemanschap Rutte, de Jonge en Grapperhaus tijdens de corona-periode met ijzeren hand geregeerd hebben. Er was geen ruimte voor andere denkbeelden dan die van deze heren. Collega-politici werden in de onderlinge communicatie afgeschilderd als een stelletje kneuzen of, als ze te veel protesteerden, als “grindbak”. Ook de toetsing door Tweede en Eerste Kamer werd als obstructie gezien van de strategie van met name de Jonge.

Wie nog beter geluisterd heeft ontwaard enkele keren de term ‘NCTV’. Sterker nog, slechts één persoon, Marjolijn Sonnema (directeur-generaal volksgezondheid), heeft expliciet aangegeven dat de NCTV de spelregels bepaalde, en niemand anders. Niet het OMT, niet het RIVM, niet de Tweede Kamer. De NCTV, de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid heeft, zoals wij hier tot in den treure door WOB- en WOO-onderzoek hebben laten zien, een cruciale rol gespeeld tijdens de corona-crisis. En dat past mooi, want de NCTV is bij uitstek een organisatie die door het Parlement juist niet gecontroleerd wordt, terwijl dat juist een taak van het Parlement zou moeten zijn.

Het was de NCTV die de maatregelen bepaalde, voorbereidde en als kant-en-klare brokken aanleverde aan het illustere trio of anders wel het ministerie. Tussen de zogenaamde ‘adviezen’ van de NCTV, die uit de vele WOB-stukken blijken, en de uitgevoerde maatregelen is weinig licht te ontwaren. En dat terwijl uit de corona-verhoren blijkt dat er wel degelijk licht zat tussen de opvattingen van het driemanschap en de overige ministers, burgemeesters en het RIVM. Wie denkt dat de WHO (World Health Organization) de regels bepaalde zit ernaast. Al in een betrekkelijk vroeg stadium erkende de WHO dat het virus lang niet zo gevaarlijk was als verondersteld, en dat lockdowns zinloos waren. Zou de WHO aan de touwtjes hebben getrokken dan was het anders gelopen in Nederland.

Al eerder constateerden wij dat de NCTV volledig onderbelicht blijft in de corona-verhoren. De grote vraag die zich nu stelt is: waarom? Er is niemand geweest, met uitzondering van Marjolijn Sonnema, die de NCTV expliciet aanwees als hoofdoorzaak. De hoofdoorzaak, bij onnavolgbare besluiten, lag volgens de andere geënquêteerden bij het driemanschap Rutte, de Jonge en Grapperhaus. Zouden ze het echt niet weten? Wie nog wat dieper graaft ontdekt de ‘verspreking’ van Fleur Agema, die bij Kamervragen aangaf dat de instructies van de NCTV weer van de NAVO zouden komen. In de daarop volgende dagen stelde Agema alles in het werk deze ‘verspreking’ weer weg te zetten als een misverstand, maar het kwaad was al geschied.

Wij hebben niet de illusie dat de onderste steen naar boven zal gaan komen. De NCTV is een semi-geheime dienst zonder de noodzakelijke parlementaire controle met illustere leiders uit de hoek van de MIVD en AIVD en met een innige samenwerking met deze geheime diensten. Dat tijdens de corona-verhoren de NCTV nauwelijks ter sprake is gekomen kan onwetendheid van de geënquêteerden zijn, zij kregen immers hun instructies van het voornoemde drietal.

De hele corona-periode was één grote informatie-oorlog met een tot dusverre onduidelijk doel, anders dan een onomkeerbare greep naar de macht door een klein aantal bureaucraten. Slechts een handjevol had het in de gaten, en WOB- en WOO-stukken die met moeite in de afgelopen jaren zijn vrijgegeven vertellen het echte verhaal. WOB- en WOO-stukken liegen niet. Dat u bedonderd bent door uw eigen overheid is moeilijk te accepteren door hen die erin getrapt zijn, zij ergeren zich openlijk aan eenieder met kritiek. Maar ook struisvogelpolitiek is een vorm van verzet, alleen gaat deze groep er ook een volgende keer weer met boter en suiker in.