OPROEP: Indepen zoekt burgers die de financiële eindjes nog maar moeilijk aan elkaar kunnen knopen

Oproep aan de Nederlandse regering voor vrede

Aan de Nederlandse regering:

Voer geen oorlogen in onze naam. Kies voor vrede, diplomatie en menselijkheid.

Wij, bezorgde burgers van Nederland, willen niet meegesleurd worden in conflicten die ons land onveiliger maken en onze toekomst op het spel zetten.

Wij kiezen voor dialoog boven geweld.

Wij geloven in samenwerking, niet in escalatie.

We willen onze kinderen een toekomst van vrede bieden.

We willen onze welvaart inzetten voor welzijn – niet voor wapenwedlopen.

Nederland mag geen speelbal worden van buitenlandse belangen.

Wij willen een buitenlandbeleid dat wijs en in het belang van alle burgers is.

We maken ons zorgen over de richting die wordt ingeslagen.

We willen geen oorlogstaal, maar oplossingen.

We willen dat ons belastinggeld bijdraagt aan opbouw, niet aan vernietiging.

Onze stem telt. En wij vragen om vrede. Nu!

Deze petitie wordt namens alle ondertekenaars overhandigd aan de verantwoordelijken in de Tweede Kamer. Indepen zal voor het oog van de camera politici confronteren met hun keuzes. 

Teken deze petitie HIER! In vredesnaam!

Waarom Indepen deze petitie start

Indepen start deze petitie omdat de Nederlandse regering dreigt af te glijden naar een beleid van confrontatie en oorlogsretoriek. Steeds meer burgers maken zich zorgen over de koers van ons buitenlands beleid. In naam van vrede, rechtvaardigheid en gezond verstand zeggen wij: géén oorlog in onze naam.

Overweldigende steun voor GraanGeluk

Graanboer Marcel van Silfhout is overdonderd en dankbaar voor alle steun en lieve woorden die hij kreeg na een bericht op deze site Indepen over zijn stichting Graangeluk die in nood verkeert. Binnen de kortste keren stroomden vanwege de reddingsactie op Indepen.nl giften binnen. Zeker honderdvijftig mensen kochten gezamenlijk voor in totaal 15.000 euro aan ‘Graandelen’.

Redding van de stichting en dankbaarheid

De ‘Graandeelhouders’ werkten op die manier mee aan het dichten van een onverwacht diep gat op de begroting van 35.000 euro. De ondergang van GraanGeluk lijkt hiermee te zijn voorkomen, al is er nog een lange weg te gaan.

,,Het mooiste is dat zoveel mensen hebben willen helpen,’’ zegt Van Silfhout die geen woorden heeft voor wat er op gang kwam.

,,Ik ben iedereen oprecht en eeuwig dankbaar. Ik heb zoveel bemoedigende reacties gekregen, uit allerlei hoeken. ‘Hou vol’, zeiden mensen. ‘Ga door!’ kreeg ik als dringende boodschap mee.’’ Ook groene investeerders willen graag met Marcel praten. Dié gesprekken gaan nog komen, zegt hij.

Van onderzoeksjournalist naar graanboer

Van Silfhout, was een gerenommeerd onderzoeksjournalist bij televisieprogramma’s Zembla en KRO’s Reporter. Na het schrijven van het boek Uitgebeend over misstanden in de voedingsindustrie gooide hij het roer om en werd graanboer op de Veluwe. En wat voor één..

Duurzaam en biodivers boeren

De man werkt zonder pesticiden en hij creëert biodiversiteit, waar graan en weelderige veldbloemen, insecten, vlinders en bijen naast elkaar een prachtig systeem zijn.

,,Het is vandaag een verbijstering voor mij ook, hoe ongelooflijk mooi dit stuk hier is geworden,’’ zegt hij in de reportage die Indepen filmde op zijn akkers, al lopend door zijn veld, omringd door graan en wonderschone bloemen. ,,Je ziet het: de korenbloem’’, wijst hij.  ,,De klaprozen. De hommeltjes.’’

Zijn liefde en zijn respect voor de natuur, zijn op de pure beelden zichtbaar, en bijna voelbaar.

Groei en productinnovatie

,,Dit is misschien wel mooier dan het al in mijn dromen was’’, zegt hij op de eerste akker die hij tot wasdom bracht in 2017. Inmiddels heeft hij 42 hectare. Ze zijn goed voor 250.000 broden per jaar, en sinds kort produceert hij van het graan ook pasta en is er ook al prijswinnend speciaalbier van gebrouwen.

“Een agro-ecologisch topparadijs”, noemt hij het. ,,Met het beste brood en bier van hier.’’

Terug naar de natuur en lokaal produceren

Volgens Van Silfhout is de mens te ver van zijn eigenheid afgedreven en moeten we terug naar de natuur, de kern. En we moeten terug naar lokaal en regionaal produceren.

Nieuwe missie: community-gevoel versterken

De reddingsactie heeft hem nieuwe inzichten gegeven. Hij wil gaan werken aan het community-gevoel. “CSA, zoals dat tegenwoordig heet: Community Supported Agriculture. Het is helaas een Engelse term, maar het komt neer op werken aan verbondenheid tussen de boeren en de burgers. Dat is mijn nieuwe missie.’’

De graanboer die vooral met inheemse oude streekgranen werkt, wil met nieuwsbrieven en veldexcursies bruggen gaan slaan, van het platteland naar de stad. Naar senioren, naar kinderen en jongeren, bedrijven en anderen die het gewoon prachtig vinden om hun kennis te verrijken, en het biodiverse boeren zonder pesticiden met eigen ogen willen zien. En daarbij natuurlijk ook dat gevoel van puurheid en ‘terug-naar-de-natuur’ weer willen ervaren.

,,Zodat burgers en boeren weer verbonden raken. Dat is mijn missie. Nu is het helaas zo dat mensen vooral de grote fabrieken kennen. Mensen, en hun kinderen zíén niet eens meer waar het eten wordt geproduceerd.’’

Toekomstplannen en saamhorigheid

Die saamhorigheid opbouwen ziet hij helemaal zitten. ,,We gaan mooie dingen doen. Heel gaaf. Ik voel gewoon dat het gaat lukken.’’

Nieuwe bedreiging door droogte

Helaas is er momenteel een nieuwe bedreiging voor GraanGeluk: de aanhoudende droogte kan veroorzaken dat zijn graanoogst volledig gaat mislukken. “Ik bid letterlijk iedere dag om regen, zoals de boeren dat ook al generaties deden. Ik vraag mensen mee te bidden; dat heeft wel iets moois toch?”

Steun blijven geven via Graandelen

Een Graandeel kopen (á 100 euro) op www.graangeluk.nl kan alsnog. Want donaties zijn jammer genoeg nog steeds van harte welkom. Van Silfhout wil van die inkomsten zijn akkers minder kwetsbaar maken middels investering in een irrigatiesysteem. Hiermee is er altijd water beschikbaar, óók bij hitte en droogte.

Natuurboer Marcel van Silfhout heeft ironisch genoeg het World Economic Forum (WEF) als buurman gekregen: ‘Ik ben niet gediend van synthetisch voedsel uit 3D-printers’

Een natuurboer als buurman van het WEF

Europarlementariër Rob Roos (JA21) vindt het nogal een toeval dat notabene natuurboer en oud-onderzoeksjournalist Marcel van Silfhout in Wageningen de ‘buurman’ is van het machtige, steenrijke WEF, die er met de universiteit van Wageningen zijn hoofdkwartier inrichtte om precies daar, aan de rand van de Veluwe, nieuwe kunstmatige fabrieksvoeding te bedenken om de wereldbevolking mee te gaan voeden.

Dat alles wordt gesteund door miljardairs zoals Bill Gates en ngo’s die er miljoenen euro’s in pompen, met als doel een plantaardige eiwitrijke voedseltransitie te realiseren, zonder ook maar enige veeteelt. Weg landbouwhuisdieren, terwijl we daar al duizenden jaren mee samen leven.
Het contrast tussen die kleine oprechte boer achter GraanGeluk en die grote machtige partijen is enorm. ,,Het is ironisch dat juist een boer die natuurlijk voedsel produceert, wordt ingeruild voor fabrieken waar straks kunstmatig voedsel geproduceerd wordt’’,  zegt Rob Roos die zelf al zestien jaar alleen natuurlijk voedsel eet. Hij koestert ook de gangbare landbouw. ,,Dat gaat van generatie op generatie. Boeren zijn óók rentmeesters’’, zegt hij. Eten moet vooral betaalbaar blijven, vindt hij.

Foodvalley: de hub van nieuw voedsel

Op letterlijk een steenworp afstand van de akkers van GraanGeluk van Van Silfhout explodeert momenteel in de Gelderse Vallei ook nog eens de Foodvalley. Grote internationale bedrijven zoals Unilever en Friesland Campina werken er met het WEF en de WUR (Wageningen University) samen om de globalistische uitrol van krekelmeel, kweekvlees, genetisch gemodificeerd voedsel te creëren en om er recepten en producten mee te bedenken. En dat is allemaal om natuurlijk vlees in de ban te doen en de door ons benodigde eiwitten uit ander, modern fabrieksvoedsel te halen, welke vaak vol zitten met chemische additieven en smaak -en kleurstoffen.
Op de individuele situatie rond GraanGeluk kan de Europarlementariër Rob Roos niet reageren, omdat hij de feiten onvoldoende kent. Maar, zegt hij: ,,Ik ben van mening dat natuurlijk voedsel  essentieel is en een grote bijdrage kan leveren aan het voorkomen van westerse ziektes zoals obesitas en hart en vaatziektes. Ikzelf ben daarom zestien jaar geleden overgeschakeld op uitsluitend natuurlijk voedsel. Ik eet niets waar E-nummers in zitten. En ik ben zeker niet gediend van voedsel uit 3D-printers.’’

Synthetisch eten en de waarschuwingen van Van Silfhout

Van Silfhout, die lang een gerenommeerd onderzoeksjournalist was bij Zembla en KRO’s Reporter, schreef in 2016 voor Follow The Money bizar genoeg zijn laatste verhalen over de misstanden in de voedingsindustrie en het oprukken van synthetisch eten. Deze industrie wordt nu doorontwikkeld en ironisch genoeg bij zijn buren in Ede/Wageningen. Nu is zijn geboortestad zelfs de locatie voor het WEF-gelieerde mondiale hoofdkantoor, van Davos-man Klaus Schwab.
,,Mijn conclusie destijds was dat al ons eten binnen een paar jaar gemaakt zou gaan worden van poeder en water. ‘We gaan naar 3D-eten’. Synthetisch food.’’
Aan elkaar gelijmd met bijvoorbeeld eetbaar behangplaksel: methylcellulose. ,,Dat vult wel, maar het is nul voedzaam, er zitten geen enkele nutriënten of mineralen in, het is puur fake food.”

Van Silfhout waarschuwt dat Europa en de VS doorslaan in klimaatangst. Nog even en we krijgen ook hier het Chinese social creditsysteem. De CBDC (central bank digital currency) is misschien nog enger dan de huidige Chinese communistische variant al is: een 24/7 tot op het individu door ontwikkelde wereldwijde gemonitorde en gecontroleerde voedselvoorziening.
,,Ze kunnen jouw behoefte fine tunen, waarbij jíj op maat een rantsoentje per week van de overheid krijgt’’, stelt hij in dat enge scenario, en dat alles bezorgd aan je huis, via Amazon-drones van Bill Gates en Microsoft.
,,Je kunt het een complottheorie noemen. Maar theorie betekent niets meer of minder dan: dit is mogelijk. Wat je nu al hoort, is het idee om een fiscale taks te zetten op al ons vlees.’’

De chemische voedselwereld versus ecologische kringlopen

Van Silfhout, die vanuit zijn passie landbouw bedrijft zoals het al 7000 jaar bedreven wordt op de Gelderse Veluwezoom en de Utrechtse Heuvelrug, vindt dat de mensheid dichtbij het normale ecologische kringloopverhaal moet blijven. ,Als we met zijn allen naar een synthetische chemische voedselwereld gaan, waar zijn we dan mee bezig?”
Het WEF, die nu als zijn ‘buurman’ bij de universiteit in Wageningen voet aan wal gekregen heeft, vindt hij vanuit het totaal gebrek aan democratisch mandaat ronduit eng. ,,Ik heb een bloedhekel aan de combinatie global en top-down. En dit is een globalistische top-down beweging in extreme vorm.”
“Ik ben een lokalist,” zegt hij. ,,Ik denk dat we juist onze lokaal-regionale maatschappij, ecologie en economie moeten herbouwen en af moeten van het wereldwijd gesleep van ‘ons’ voedsel.’’
Grote zorgen heeft Europarlementariër Rob Roos ondertussen over het oprukkende en dwingende grote geld in de voedingsindustrie. En over de funding van de Universiteiten, zoals in Wageningen. ,,De voedseltransitie wordt gesteund door filantropen, maar er zit gewoon een belang achter. Op deze manier is het geen onafhankelijke wetenschap meer maar gestuurde wetenschap. Daar zit wel mijn zorg’’, zegt hij. ,,We moete democratische keuzes opzij gaan zetten voor een agenda van mondiale oligarchen, ngo’s en filantropen.’’