Ziet de luchtvaart ze vliegen?

De wetenschap over de ‘wetenschap’ is dat er geen consensus bestaat binnen de wetenschap. Toch wordt ‘de wetenschap’ misbruikt om aan te tonen dat ‘de wetenschap’ het wél weet, iets met ‘follow the science’, iets met ‘97 procent van de wetenschap is het erover eens dat’ …

De tenenkrommende wetenschap van juist diegenen die zich niet in ‘de wetenschap’ verdiepen is dat er altijd een moment aankomt dat ‘de wetenschap’ erkent ernaast te hebben gezeten. Zo wist ‘de wetenschap’ al héél lang dat de aarde plat is, totdat er één wetenschapper opstond die kon bewijzen dat de aarde rond is. Tot honderd jaar geleden was ’de wetenschap’ er ook van overtuigd dat vrouwen minderbegaafd waren. ‘De wetenschap’ heeft de nationaalsocialistische rassentheorie onderschreven, ‘de wetenschap’ heeft ieder onderdeel dat de politiek behaagde gelegitimeerd. ‘De wetenschap’ als ultiem bewijs aanvoeren is volstrekte onzin.

Dynamiek in de wetenschap

Wetenschap is dynamisch, wetenschap is er om te verifiëren en te falsificeren. Iedere wetenschappelijke uitspraak is iedere keer weer beschikbaar om achterhaald of onderbouwd te worden. Dat is wetenschap.

In een tijd waarin door mensen ontwikkelde computermodellen de wetenschap in nullen en énen tracht te vervatten is extra alertheid geboden. De basis voor die enen en nullen is namelijk een momentopname, zonder rekening te houden met de dynamiek die kenmerkend is voor diezelfde wetenschap.

Gevolgen voor de politiek en rechtspraak

Exact dát is er mis met eenieder die ‘de wetenschap’ als ultiem bewijs aanvoert en daar tot overmaat van ramp ook nog politiek op bedrijft. Gevolgen zijn bijvoorbeeld klimaat- en stikstofmodellen waarop wetgeving wordt gebaseerd. Het gevolg is ook dat zelfs de rechtspraak haar uitspraken baseert op ‘de wetenschap’ en rapporten van het IPCC op tafel legt met als ‘bewijs’ dat ‘de wetenschap’ het ook schrijft… en dat laatste gaat nu onderuit aangezien zélfs het IPCC (klimaatpanel van de VN) aangeeft dat de getoonde doemscenario’s met de huidige kennis van zaken onzin zijn gebleken.

De Pavlov-reactie laat zich raden… want uiteraard had het IPCC wel een beetje gelijk, aldus de gedecoreerde huis-‘wetenschapsjournalist’ Maarten K., alleen niet helemaal. Dat is een open deur. Hoe zal de rechtspraak gaan reageren op al haar uitspraken die gebaseerd zijn op ‘de wetenschap’? Wat te denken van alle miljarden gemeenschapsgeld die besteed zijn aan ‘de wetenschap’ om alleen datgene te onderzoeken wat past in het politieke plaatje? Er zal weinig reuring ontstaan. Exact hetzelfde argument van critici zal nu namelijk als tegenargument aangevoerd gaan worden: de wetenschap is dynamisch.

Wat kunnen we hiervan leren?

Laten we helder zijn: deze ommezwaai van het IPCC is nu juist typerend voor de wetenschap en laat eens te meer zien dat zowel de politiek als de rechtspraak zich niet op dit terrein dienen te bewegen. Dat zou de werkelijke les moeten zijn. De les voor ‘de wetenschap’ zou moeten zijn dat ze geen opdrachten moet aannemen waarbij eenzijdig onderzoek gefinancierd wordt, en dat de wetenschap gebaat is bij zo breed mogelijk onderzoek, ook als de opdrachtgever dat niet aanstaat. Dat laatste is een utopie, en dús blijft ‘de wetenschap’ een instrument en speelbal van diegene die de rekening gaat betalen.

En dan krijg je dus uiteindelijk meer dan 75 volksvertegenwoordigers die hoegenaamd vertrouwen in ‘de wetenschap’ en bij het kruisje tekenen als er 28 miljard euro gemeenschapsgeld gestort moet worden in een project om de aarde met 0,000036 graden te willen laten afkoelen.

De gedachte dat dit gebaseerd is op basis van ‘de wetenschap’ op basis van een model, dat kennelijk de temperatuur tot 6 cijfers achter de komma kan berekenen, en dat er mogelijk door ngo’s gefinancierde rechtszaken zullen gevoerd gaan worden om dit ook daadwerkelijk te realiseren is gekmakend voor diegenen die de simpele basis van ‘de wetenschap’ wél begrijpen: dé wetenschap bestaat niet!

Wie droomt van een rechtse regering zou daar nog eens goed over moeten nadenken, aangezien er een aantal zaken structureel zouden veranderen en dit de economie flinke klappen zou opleveren.

Asielstop

Door een asielstop zou de enorme asielindustrie per direct in financiële problemen komen. De tientallen miljarden gemeenschapsgeld die hierin gepompt worden zou opportunisten dwingen anders over hun handel te moeten gaan nadenken. Hotels zouden leegstand krijgen, vakantieparken werden weer beschikbaar voor de bevolking, woningbouwverenigingen hielden woningen over voor de lokale bevolking en het COA zou opgeheven moeten worden met massa-ontslagen tot gevolg. De asielindustrie is een economische motor van deze samenleving en dat stopzetten zou een ramp zijn.

Klimaatindustrie

De klimaatwaanzin een halt toeroepen zou nog veel meer tot massa-ontslagen gaan leiden. Op ministeries zouden ambtenaren die zich jarenlang bezig hebben gehouden met ‘klimaatbewustzijn’, belastingen op CO2 en economisch vernietigende regelgeving van de ene op de andere dag overbodig zijn. Bij de meeste ondernemingen in het land zouden ontslaggolven plaatsvinden aangezien medewerkers die de regels van de overheid in de praktijk omzetten overbodig zijn. Talrijke ‘adviesbureaus’ zouden omkiepen aangezien het mkb geen opdrachten meer voor hen heeft. Het KNMI zou halveren omdat niemand meer bezig is met het klimaat over 50 jaar, het RIVM zou alle modelleurs, rapportschrijvers en ‘onderzoekers’ op staande voet moeten ontslaan. De Belastingdienst zou overal de verkapte ‘klimaatbelastingen’ moeten stoppen en zou acuut een personeelstekort hebben om dat uit te gaan voeren. Het zou een ongekende kaalslag betekenen voor iedereen die zich inzet voor 0,000036 graden minder opwarming van de aarde.

Politie en Openbaar Ministerie

De focus van de politie en het Openbaar Ministerie (OM) zou een volledige omslag moeten ondergaan. In plaats van dat zij zich richten op de bestrijding van burgers die onwelgevallige meningen hebben over de overheid, zouden ze plots zich moeten inzetten om de burgers te beschermen tegen de overheid. Het onder het tapijt vegen van brandhaarden in de samenleving zouden ze plots moeten bestrijden. Het OM zou klimaatplakkers moeten gaan aanpakken in plaats van pamperen. In plaats van een landelijke aanwezigheid tijdens de Iftar zou dat opeens moeten plaatsvinden bij paasbrunches en kerstdiensten van de eigen bevolking.

De media

De media zouden ontvlecht en ontmanteld moeten worden zodat deze weer pluriform worden. Journalisten die normaliter vanuit Brussel krijgen aangegeven wat goed en wat slecht is moeten plots zelf gaan nadenken. Digitale media zouden plots niet meer vanuit Brussel gecensureerd worden maar zelf richtlijnen moeten opstellen. Journalisten zouden plots twee kanten van een verhaal moeten uitzoeken in plaats van politieke propaganda moeten verkondigen. Ggz-instellingen in den lande zouden overspoeld worden met journalisten met gewetensbezwaren. Kortom, totale chaos.

Verdeeldheid onder burgers

De verdeeldheid onder burgers zou toenemen. Enerzijds zou een deel profiteren van het afschaffen van alle geldverspillende utopieën van de huidige overheid, anderzijds zou er een enorme ontslaggolf zijn onder de bevolking die daar al jaren van profiteert. Psychologen zouden overuren maken om burgers weer bij zinnen te krijgen. Jarenlang dachten ze angsten te hebben ontwikkeld voor ‘de goede zaak’ en plots blijkt dat ze geen angsten meer hebben. Niet voor het klimaat, niet voor stikstof, niet voor oorlog, niet voor pandemieën, niet voor fascisme, nergens voor – en plots houden ze geld over na een maand werken.

Conclusie

Laten we het gewoon houden zoals het is, er zijn teveel burgers die afhankelijk zijn van het huidige ‘beleid. Onderaan de streep levert het veel meer geld op door de bevolking in angst te houden en daar een heel overheidsapparaat omheen te bouwen. Een overheid die daadkrachtig al die angsten kan wegnemen door regelgeving en angstbelasting te heffen. Angst voor oorlog, angst voor klimaatverandering, angst voor CO2, angst voor stikstof, angst voor watertekorten, angst voor energietekorten, angst voor vergrijzing en angst voor ziektes levert veel meer banen op en financiert veel meer ngo’s die toch al bepalen wat we wel en niet mogen en moeten doen.

Rechts beleid zou een economische ramp betekenen.

In een lijvig rapport heeft de AIVD verslag gedaan over de situatie in Nederland. Onze aandacht gaat uit naar wat ze bij de AIVD “anti-institutioneel extremisme” noemen. Feitelijk is dat het verzet dat gepleegd wordt tegen de zittende macht, ter linkerzijde noemen ze dat fascisten, bruinhemden, klimaatontkenners, anti-democraten of democratie-ondermijners, in de Tweede Kamer noemen ze dat “de oppositie” … het deel van de Kamer dat het niet eens is met de koers van de regering en zich geweldloos daartegen verzet.

Arrestaties in 2024 en 2025

Het rapport bericht over arrestaties in 2024 en 2025 waarmee de AIVD tracht ‘het bewijs’ aan te leveren dat er sprake zou zijn van anti-institutioneel extremisme, om vervolgens in de volgende zin meteen de uitspraak te doen dat “anti-institutioneel extremisme kan lijden tot terrorisme”. Alhoewel de politie bij de invallen van 2025 via de media verspreidde dat er wapens en zwaar vuurwerk was aangetroffen, bleek het uiteindelijk te gaan om een kruisboog van de personeelsvereniging en 10 jaar oud vuurwerk. Deze op grove wijze van hun bed gelichte personen zijn maandenlang vastgehouden, waarna uiteindelijk het OM geen enkele aanleiding kon vinden waarom deze personen nu eigenlijk vastgehouden werden. Dát is de wrange realiteit in plaats van de suggestieve AIVD-fantasiewereld.

Rechtbank volgt OM niet

Over de aanhoudingen in 2024 bericht de AIVD: “In 2024 was al een andere groep van tien personen aangehouden op verdenking van terrorisme. In november 2025 oordeelde de rechtbank dat er geen sprake was van een terroristische organisatie, maar wel van een criminele organisatie die opruide tot een terroristisch misdrijf.” Leest u de conclusie nog eens? De verdenking was terrorisme, en de rechtbank oordeelde dat er geen sprake was van een terroristische organisatie…de rest is een eufemisme voor het feit dat er simpelweg niets gevonden is aangezien de term ‘crimineel’ slechts een kwalificatie van de rechtbank (en de AIVD) is, en het “opruien tot een terroristisch misdrijf” een vorm van terrorisme is waarvoor ze nu juist weer níét veroordeeld zijn.

Lezen we verder dan staat er: “Het OM is in beroep gegaan tegen een deel van de uitspraak, omdat het OM het niet eens was met het oordeel van de rechtbank dat drie van de verdachten geen criminele of terroristische organisatie vormden.” Maar de rechtbank had toch al geoordeeld dat het een criminele organisatie zou zijn?

Geweldadig

Het wordt nog ernstiger nu de AIVD schrijft : “Bovengenoemde twee rechtszaken laten zien dat deze nieuwe vorm van extremisme ook een gewelddadige vorm kan aannemen.” Wat is dan een “geweldadige vorm”? Er zijn geen aanslagen geweest, geen mensen bedreigd, geen snelwegen geblokkeerd, toch? Of is het uitspreken dat je het niet eens bent met de overheid al ‘gewelddadig’ of crimineel?

Wapens

Lezen we verder in het AIVD-rapport: “Een kleine groep probeert illegale vuurwapens te kopen, maar de meesten beschikken over legale wapens, zoals kruisbogen en messen, of over zware persluchtwapens.” Leest u weer even terug? Er staat dat een kleine groep “probeert” illegale vuurwapens te kopen. Zijn ze in bezit? Zijn ze aangetroffen? Nee toch? Er wordt alleen een suggestieve uitspraak gedaan die nergens op gebaseerd is. Vervolgens wordt vermeld dat de meesten beschikken over legale wapens… legale wapens zijn legaal en dus niet verboden, en uit de genoemde voorbeelden wordt zelfs het bezit van een mes al als verdachtmaking gebruikt …

AIVD wil alleen angst aanjagen

Wat we vooral lezen is dat de AIVD tracht haar handelen te rechtvaardigen uit nietszeggende vermoedens, suggestieve verdenkingen en woordgebruik als “wapens”, “gewelddadig” en “crimineel” waarbij ieder bewijs ontbreekt. Het OM gaat vervolgens op basis hiervan personen gewelddadig laten oppakken, langdurig vastzetten en is het aan de rechtbank de zaak grotendeels te de-escaleren. De AIVD schrijft het zelfs op in haar rapport: “De aanhoudingen in 2024 en 2025 lijken geen afschrikkende werking te hebben op de groep anti-institutioneel extremisten en de actieve aanjagers daarvan.” Het doel van de arrestaties was dus louter afschrikking…

Tot overmaat van ramp creëert de AIVD zijn eigen werkveld, zoals blijkt uit de omschrijving van “nihilistisch gewelddadig extremisme”. De AIVD poneert eerst een nieuwe (zeer vage) definitie, om vervolgens in dezelfde alinea aan te geven dat dit nu ook tot het taakveld van de AIVD zal moeten behoren.

Het wordt nog absurder zodra de AIVD schrijft: “Hoewel een deel van de aanjagers en overige aanhangers zich beschouwt als onderdeel van een beweging, is er geen sprake van een georganiseerd landschap.” Pardon? Er zou toch sprake zijn van criminele organisaties? En wat is het kenmerk van een organisatie? Dat deze georganiseerd is…

Rapport raakt kant noch wal

Het rapport van de AIVD is een samenraapsel van discutabele termen die bovendien door een woordenbrij zichzelf regelmatig tegenspreekt. Door met krachttermen ongefundeerde aannames te doen en ernaar te handelen worden inmiddels mensen opgepakt, waarna in de rechtbank (gelukkig) de zaken ontkracht worden. Wat er feitelijk gebeurt is dat de AIVD het OM aanzet tot zeer grove mensonterende acties om aan de rest van de bevolking een signaal af te geven: waag het niet kritiek te leveren op de huidige machthebbers.

Realiteitszin bij de AIVD volledig zoek

Wat vooral duidelijk wordt is het totale gebrek aan realiteitszin bij de AIVD. De zeer recente ontwikkelingen rond de ondemocratische wijze waarop burgemeesters asielzoekers tegen de wil en zonder overleg met de bevolking huisvesten is geen ‘anti-institutioneel’ verzet, het is juist een roep van de bevolking de democratie te respecteren.

Conclusie van de AIVD toch nog realistisch?

De AIVD schrijft: “De AIVD benadrukt dat anti-institutioneel extremisme vooral een breder, maatschappelijk vraagstuk is en niet alleen een veiligheidsprobleem. De voedingsbodem voor dit type extremisme is onder andere een toenemende onvrede over en wantrouwen tegen instituties, zoals de overheid. Hierin hebben niet alleen de wetenschap en de overheid, maar ook de politiek een rol. Alleen door een bredere aanpak van de oorzaken kan de dreiging van anti-institutioneel extremisme eventueel op termijn afnemen.”

Eind goed, al goed?

Nee, in plaats van dikke rapporten schrijven zouden de AIVD’ers eens een paar weken in een volkswijk moeten vertoeven om te luisteren naar wat er leeft onder de bevolking waarna het rapport opnieuw geschreven kan worden. Men tracht krampachtig ‘anti-institutioneel’ te criminaliseren, terwijl het een inmiddels breed gedragen verzet is tegen de instituties, het beleid van de overheid en de politiek. Dat is niet crimineel, dat is zoals een democratie hoort te zijn om te voorkomen dat het een dictatuur wordt.