Column

Slaapwandelend de nucleaire Derde Wereldoorlog in (6)

Avatar foto

op

Slaapwandelend de nucleaire Derde Wereldoorlog in (6)
Deel dit nieuws
Foto credit: Esther Meijer

De oorlogstrom klinkt met de dag luider. “We moeten ons voorbereiden op een groot conflict”, zei onze demissionaire oorlogsminister Kajsa Ollongren in een speech voor een defensiegenootschap. We moeten onze snel- en spoorwegen aanpassen, zodat de kolonnes tanks sneller en beter kunnen passeren. En misschien hebben we wel zandzakken nodig op de Dam. Zelden zoveel quatsch gehoord in één bericht van een defensieminister die het verschil tussen een majoor en sergeant nog niet kent. Maar ook ons ganse Haagse parlement, op de drie Kamerleden van FVD na, zijn psychotisch en verblind door een even vals als gevaarlijk trans-Atlantisch NAVO-narratief over Rusland. Waar is links vredelievend en christelijk Nederland gebleven? Poetin zou ons ieder moment gaan aanvallen? Ze lijken deze totale onzin in Den Haag nog te geloven ook.

 


Nucleair War

Kunt u het zich voorstellen, dat een motie om de oorlog in Oekraïne te beëindigen door in te zetten op vredesonderhandelingen door een overgrote meerderheid, inclusief de formerende partijen, is afgewezen? In mijn vijf vorige columns, heb ik er eigenlijk al wel genoeg over gezegd. Maar de baarlijke nonsens worden met de dag erger en gevaarlijker. Lees het boek ‘Nucleair War, A Scenario’ (ook in het Nederlands verschenen) van één van de allerbeste onderzoeksjournalisten op aarde, Annie Jacobson. Of beluister haar ontluisterende podcast met Lex Fridman waar je drie uur op het puntje van je stoel blijft zitten.

Haar gruwelijk enge non-fictieboek ‘Operation Paperclip’ (2013) was al een ongekend donker boek. Met haar nieuwste ‘Kernoorlog’ overtreft ze zichzelf. Als mensheid zijn we nog nooit zo dicht geweest op een kernoorlog als nu. Een klein ongelukje, een net iets te forse escalatie, en de mensheid wordt weggevaagd. De eerste honderden miljoenen doden vallen al binnen een uur, en doe er nog een uurtje bij en je komt op 1 tot 5 miljard doden. Het deel van de mensheid dat een atoomoorlog overleeft, had liever meteen dood geweest want de nucleaire winter maakt de aarde vele jaren tot mogelijk meerdere decennia totaal onleefbaar.

Doodsverlangen

Jacobsens boek is werkelijk hallucinerend. Ik las het in één teug uit. En het voelde als een soort van ‘zen’. In de zendo vallen wel eens zinsneden te horen als ‘heb geen illusies’, of ‘heb geen hoop’. Misschien is het ons lot? Ons karma? De mensheid maakt er een puinhoop van. Verdienen we de totale vernietiging? Of zou het een onbewust doodsverlangen zijn?  Wat anders drijft die oorlogshitsers?

Gekte

Catherine Austin Fitts zei het onlangs in deze top podcast heel scherp: we leven in een tijd van ‘great poisoning’ en gekte. Het is aan de verstandige, weldenkende mensen die nog geestelijk gezond zijn om aan deze algemene ‘insane’ toestand een eind te maken. Doen we dat niet, maken we de on-bewusten niet als de sodemieter bewust en weer geestelijk gezond, dan belanden we in een mum van tijd in een dystopisch totalitaire wereld dan wel een nucleair armageddon.

Interessant is dat Austin Fitts en veel andere goed geïnformeerde intellectuelen iets anders dan een kernoorlog vrezen: de 24-uurs digital surveillance society waarbij ons laatste cash geld verdwijnt en de CBDC, de digitale euro met QR-code ons de laatste vrijheid definitief ontneemt. Dat we ons laten opsluiten in 10- of 15-minuten-vestingdorpen en -stadjes. Hoe je het went of keert, deze beweging is inderdaad in gang gezet. We koersen, met dank aan WEF, WHO, Von der Leyen en het demissionair doorgerotte Ruttekabinet, snoeihard naar een nieuw soort hightech feodale middeleeuwen met een rijke Davos-elite die de horige mensheid naar believen als vee of slaaf bestiert. Gewoon, omdat het inmiddels (technisch) kan. De toeslagenaffaire was er kinderspel bij.

Weapons of mass distraction

Een interessante denklijn is dat de huidige oorlogen zoals we die nu in Oekraïne, Gaza en Jemen, en wie weet binnenkort ook rond Taiwan en Iran zien, ‘weapons of mass distraction’ zijn, ‘afleidingen.’ De titel van deze serie draagt niet voor niets de naam van Christopher Clarcks fenomenale boek over de Eerste Wereldoorlog, die tot een absurde loopgravenoorlog en 18 miljoen doden leidde. Pas nu snap ik waarom die totaal waanzinnige oorlog vier jaar kon duren. In die Eerste Wereldoorlog was de censuur werkelijk totaal.

In feite verloren de Duitsers vanwege de Spaanse griep, die alleen maar ‘Spaans’ heette omdat in dat land geen censuur was toen die eerste griepgevallen in het nieuws kwamen. Op de Belgische slachtvelden woedde die griep echter toen al, met name onder de Duitse troepen. Of die griep als bewust bio-wapen is ingezet, zou eigenlijk eens goed moeten worden onderzocht. Het is nu ruim honderd jaar later, maar wederom horen of zien we vooral veel propaganda, maar we zien niets van de Oekraïense loopgraven. Er circuleren getallen over 300.000 tot 500.000 gesneuvelde soldaten, met name aan Oekraïense zijde, maar we zien er niets van in onze mainstream media.

Loopgraven

Hoeveel evolutie heeft ‘de vrije pers’ in die ruim honderd jaar gemaakt? Nog erger is dat de oorlogshitsers het hebben over een oorlogseconomie die we vanaf nu voor de komende pakweg tien jaar moeten optuigen. Onze 17-jarige kinderen krijgen al brieven over de dienstplicht. Nu het Nederlandse leger onder het Duitse valt, is het niet moeilijk te voorspellen wat er komende jaren gaat gebeuren als de oorlogshitserij aanhoudt. Net als in de Eerste Wereldoorlog zullen de lijken ter plekke in massagraven belanden en niet als lijkzak terugkeren. Uw kinderen gaan straks doodleuk de Oekraïense gehaktmolen in en geen haan zal ernaar kraaien, want er is toch geen media die nog verslag zal doen van het front, van de loopgraven van 2024, en uw kind beland daar anoniem in het massagraf.

En wie gaat die oorlogseconomie leiden? U raadt het al, onze toeslagenaffaire-man, onze eigen Mark Rutte, de minister-president die in twaalf jaar Nederland tot aan de enkels heeft afgebroken en in totale crisis achterlaat om de dictator-generaal van de trans-Atlantische aanvalsorganisatie NAVO te mogen spelen, als puppets der puppets. Beluistert u eens het allerlaatste nummer van Leonard Cohen dat hij kort voor zijn dood schreef en zong, misschien dat u het dan eindelijk begrijpt.

Kernwapenschild

Aan de reeks Amerikaanse experts die door Nederlandse nieuwe upstream media aan het woord zijn gelaten, behoort nu ook John Mearsheimer. Paul Buitink hield een geweldig interview met hem! Ik deel voor een groot deel de even messcherpe als lucide analyse die Mearsheimer maakt. Europa is door de VS kapot gemaakt vanwege Amerikaanse economische en geopolitieke belangen. We hebben nu eenmaal geen eigen leger, en dus hebben we voor onze bescherming de Amerikanen en met name hun kernwapenschild nodig. En dus laten we zelfs onze gaspijpleidingen door de Amerikanen opblazen, met als gevolg de downfall van ons continent, het onderuitgaan van al onze laatste (maak) industrie en economie.

Cold Warriors

Op slechts één fundamenteel punt ben ik het oneens met Mearsheimer. Europa valt echt niet strijdend uiteen als de Amerikanen hier zouden vertrekken. Integendeel, die Amerikanen en onze hoogverraad plegende elites moeten het veld ruimen. We zullen ons continent moeten heropbouwen door de vrede aan te gaan met Rusland. Het zijn de Amerikaanse neoconservatieven (‘neocons’) die de Europese politieke bestuurders en elite mee troggelden in hun valste trans-Atlantische anti-Russische psychose.

In een recent gesprek met een andere Amerikaanse vriend van mij, een oud CIA-analist, werd mij pas duidelijk hoe het zit met die neocons: “Die neocons zijn al van het toneel, waar jij op doelt zijn de Cold Warriors, types als Robert Kagan, Victoria Nuland, Joe Biden, Obama en andere Democraten die totaal insane (gestoord) zijn omdat ze de Koude Oorlog maar niet achter zich kunnen laten en de Russen nog steeds als de grootste en gevaarlijkste vijand zien. Totaal onzinnig, maar ze zijn er. Ze maken jouw Europa kapot en jullie laten dat gewoon gebeuren. Krankjorum.”

–//–

Verder Lezen

1 Reactie

  1. Monica

    3 mei 2024 in 21:18

    Fantastische column en helemaal waar!

  2. Frans Schepens

    9 mei 2024 in 10:40

    Dat is de waarheid.

  3. Antonia

    10 mei 2024 in 23:33

    Eindelijk, eindelijk, zie ik nu hier geschreven, dat Rusland is niet de boosdoener, van de laatste 200 jaar heeft Amerika 18 jaar geen oorlog gehad, zo veel landen om er aan te verdienen, en als je aan je vriend niet kan verdienen,dan laat je hen gewoon een nieuwe onderzeer voor jou bouwen,
    “even goed goede vrienden”
    Amerika is al verder, op het moment zijn ze nu bezig met GEORGIA, close to Turkeye, ze zijn Ukraine al vergeten, Selenski heeft veel goede bouw grond aan ze verkocht voor al de grote Amerikaanse bedrijven.
    Er zijn verschilende Amerikanen, die zich schamen voor hun Amerika, je kunt dat lezen op You tube, or Ramboo, a.o. Scott Ritter en de rest. Dank voor deze column, very interesting.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Column

Eurovisie Songfestival is een afspiegeling van Brussel, niet van de samenleving

Avatar foto

Gepubliceerd

op

Eurovisie Songfestival is een afspiegeling van Brussel, niet van de samenleving

Hoe kneuterig leuk was het Songfestival vroeger? Gezellig samen met de hele familie voor de televisie, cassetterecorder in de aanslag om de mooiste liedjes op te nemen, en op zijn Oudhollands genieten van het Zweedse ABBA, de Ierse Johnny Logan en de Engelse popgroep Bucks Fizz. De Duitse Nicole probeerde de Tweede Wereldoorlog een beetje weg te zingen door te winnen met ‘ein biβchen Frieden’ en zelfs de Belgen hielden van het leven, getuige de klinkende overwinning van Sandra Kim met ‘j’aime la vie’. Ja, ik ben een blanke man van boven de vijftig en ja, ik ben een paar decennia met andere zaken bezig geweest, maar ieder weldenkend mens moet zich verbaasd op zijn of haar hoofd krabben als we zien wat er van dit onschuldige, voor alle leeftijden geschikte, muzikale festijn is geworden.

 


Alles is politiek

De stemmingen lijken vooral politiek gemotiveerd. Rusland valt op 24 februari 2022 Oekraïne binnen voor een ‘speciale militaire operatie’ en de afzichtelijke oorlogsinzending ‘Stefania’, gelardeerd met brandende tanks en stervende kinderen, wordt door de ‘onafhankelijke’ juryleden tot winnaar uitgeroepen. Cynischer en politieker kan het niet. Althans, dat dachten we, maar in 2024 bleek dat de morele ondergrens nog een heel stuk lager ligt. Daar waar muziek en sport vroeger een verbindende rol hadden en het een ongeschreven regel was dat tijdens de Olympische Spelen of het Eurovisie Songfestival iedereen zijn of haar politieke besognes thuisliet, was het ook nu weer een politiek spektakel van jewelste. Onze eigen Joost trok een vlag over zijn hoofd toen er een vraag gesteld werd aan de Israëlische delegatie.

Het publiek was ronduit onbeschoft op het moment dat Eden Golan de Israëlische bijdrage probeerde te presenteren, alsof Eden verantwoordelijk gehouden kon worden voor de militaire strijd die Netanyahu levert in Gaza tegen Hamas na de slachtpartij op 1400 joden op 7 oktober 2023. Ironisch genoeg vielen veel doden toen op een ander muziekfestival: de Supernova Sukkot Gathering, tussen de kibboetsen Re’im en Be’eri. Maar dat leek de boe-roepende menigte niet te deren. Je zou verwachten dat mensen in meerderheid voor vrede zijn en daarmee tegen elke vorm van het doden van andere mensen.

Inmiddels is de situatie, nadat linkse politiek het establishment is gaan vormen, volledig anders. In eigen land buitelen oorlogshitsers, zoals Mark Rutte en Kajsa Ollongren, over elkaar heen om nog meer wapens naar strijdende partijen te sturen en slopen ‘vredelievende’ antifascisten de Universiteit van Amsterdam en intimideren zij de onafhankelijke media. Alles is politiek en het adagium ‘agree to disagree’ is een echo uit het verleden.

Satanische freakshow

Wat verder opvalt is het grote aantal referenties naar satanische rituelen en het gekoketteer met seksueel afwijkend gedrag. In de gewone wereld, waar mensen trouwen, kinderen krijgen, naar hun werk gaan en in het weekend met vrienden een borrel drinken, schijnt 1,8 procent van de mensen non-binair te zijn. Op het Eurovisie Songfestival is het inmiddels bijna een voorwaarde om mee te mogen doen. De muziek is verdrongen naar de laatste sport op de prioriteitenladder en de juryscore lijkt, naast de politieke insteek, voornamelijk gericht te zijn op het belonen van hysterisch afwijkend gedrag en duivelse choreografie.

Van mij mag iedereen zijn eigen idiotie ten volle beleven maar als je een voedingsbodem wil geven aan complotdenkers, dan is deze circusoptocht van stervende junkies en gepiercete en getatoeëerde gender amorfe medemensen een goede poging. De Ierse non-binaire zwarte heks Bambie Thug voerde een onnavolgbaar satanisch ritueel op, terwijl hij/zij/het een soort demonisch gekrijs uitkotste over het uitzinnige publiek. De freakshow was compleet en je kunt je afvragen hoe kinderen onder de twaalf jaar naar deze ondergang van het avondland hebben zitten kijken.

Joost Klein

Maar het absolute hoogtepunt van middelmatigheid was toch wel de diskwalificatie van Joost Klein. Wat je ook van deze spring in het veld vindt en of je zijn nummer nu lekker vindt om op te ‘hakken’, uitsluiting van deelname vanwege een ‘zero tolerance beleid’ doet ieders haren te berge rijzen. Zelden heb ik zo’n middelmatige deugneus gezien als de bureaucraat die namens de European Broadcasting Union (EBU) mocht uitleggen dat Joost niet meer mocht meedoen omdat een dame een klacht tegen hem had ingediend en er een onderzoek was ingesteld. Joost had de dame niet aangeraakt, het onderzoek was nog niet afgerond, maar de integriteitswedstrijd kent geen grenzen, dus alleen de allerzwaarste straf kon worden opgelegd. Uitsluiting.

AVROTROS vond het een disproportionele straf maar kon er niets aan veranderen. Precies zoals de Europese molens in Brussel draaien. Alles wat een bedreiging is cancelen en naar goed gebruik doorgaan op de weg van diversiteit en inclusiviteit. Met een sausje van klimaatverandering op een bedje van ‘onze oorlog’ worden we een totalitaire globalistische wereld ingelokt. Uiteindelijk won een Zwitserse non-binaire kerel in een roze tutu het Eurovisie Songfestival 2024. Gelukkig is dit niet de echte wereld. Maar dit is wel de norm op het Eurovisie Songfestival. En dat is een redelijke afspiegeling van de losgezongen en ontwortelde bureaucraten in Brussel.

Verder Lezen

Column

Het is tijd voor de vakbond van iedereen, die gewoon willen leven

Avatar foto

Gepubliceerd

op

Het is tijd voor de vakbond van iedereen, die gewoon willen leven
Foto credit: Davide Heijmans

Eerste Bedrijf

Een paar dagen geleden zag ik in een Quote podcast, dat Ronald Kahn, man achter modemerken Cool Cat, Sapph en America Today, Nederland gaat verlaten. Hij is er klaar mee.


Kahn is een klassiek voorbeeld van de typische Hollandse handelsgeest. Amsterdamse tongval. Pientere kraaloogjes, een helder hoofd en een neus voor kansen.

Een vrije jongen die ideeën zaait en welvaart oogst.

Een man die de grootste lol heeft in geld verdienen, die nog een minikini aan Asha ten Broeke zou kunnen verkopen en een broodje runderham aan Ronny Naftaniel.

Kahn is één van de laatste rasondernemers, waar onze drassige polder ooit zo rijk aan was. Onze moerasdelta, waar iedere ambitie tegenwoordig al snel wegzinkt in de zuigende modder van regeltjes en wetjes.

Kahn is een tengere verschijning, maar stiekem een gigant, tientallen jaren was hij gever van werk aan duizenden winkelverkopers, etalagepophandelaren, reclamemensen, modellen, ontwerpers, schoonmakers, naaisters en beveiligers. Nettobetaler van een miljard euro belastinggeld, dat zonder één bedankje, juichend werd weggepist aan mRNA prikjes, de BMW met chauffeur van Yasser Feras, aan Nigér, de EU, de WHO, de UN aan verre oorlogen en aan het leger kansloze handophouders, van wie er steeds meer moedwillig hiernaartoe worden gehaald, om de ooit zo trotse en blakende Nederlandse bevolking allemaal even arm, gedwee, verweesd en ongelukkig te maken, terwijl uitblinkers als Kahn juist worden weggejaagd.

Onze Neo Marxistische upperclass ziet nu eenmaal liever onderdanen die levenslang hun handje ophouden en met opengesperde mondjes krijsen om de krekeltjes die vadertje staat ze wil geven; willoze kijkbuislaven die makkelijk in hun malletje te persen zijn, dan mannen die behalve hun eigen broek, ook die van vele anderen ophouden.

Kahn is de zoveelste gebroken halm die boven het maaiveld uitstak, zijn ijzersterke schouders geknakt onder de regeltjes, de bureaucratie, de onvrijheid, de frustratie van het ondernemertje pesten en het geestdodende “equality of outcome” juk.

Een vechter, die pas het bijltje erbij neergooit als de steel gebroken is.

Eeuwig zonde en een veeg teken, want mannen als Kahn zijn niet zomaar kanaries in de kolenmijn, zij zijn de opzichters van de mijnwerkers.

En Kahn is niet de enige hoektand die uit de bek van de leeuw valt. Niet enige parel die een gapend gat achterlaat in de Nederlandse kroon.

Maar liefst één op de vijf Nederlandse ondernemers droomt van een verlossend vertrek uit de krankzinnige neo Marxistische bureaucratenhel, die Nederland in sneltrein tempo geworden is.

Onze boeren worden massaal weggepest naar graziger weiden in Polen, Wit Rusland of Canada. Boskalis is al weg, Flowtraders is gone. Handelshuis IMC ook. DSM is naar Zwitserland. Shell en Unilever zijn opgehoepeld naar de City. Starbucks was de meute voor en ASML gaat er eveneens vandoor.

En zoveel bedrijven, als Tesla, kwamen toch maar niet.

En zonder boeren is het vrije ondernemerschap de laatste overgebleven pilaar die ons land nog overeind houdt. Zonder handelsgeest zijn we definitief verloren.

Tweede Bedrijf

Het wordt hoog tijd dat wij ons realiseren dat het einde van Nederland snel nadert.

Dat als wij nog meer bedrijvigheid, inventiviteit, werklust, kapitaal, kracht en creativiteit, nog meer Ronald Kahn’s uit ons land laten wegvloeien, de miljoenen overgebleven duo Penotti schaapjes straks in een door de kunstmatige zeikregen aangevreten, beschimmelde betonnen hel zullen leven. De DDR, zonder eindeloze bossen, maar met Big brother Siri die in je hoofd kan kijken en je gedachten kan lezen.

Een leegstaand industrieterrein, zonder pientere ondernemers, zonder høkende boeren en moedige vissers. Zonder moedertjes met kinderwagens en kirrende kleutertjes.

Een mistroostig bureaucratisch moeras vol raamambtenaren, vuilnisbakinspecteurs en neuspeuterende verkeersregelaars op van kip en kraai verlaten buitenwegen. Een land vol slagbomen en luisterpalen, schooltjes met ingegooide ruiten en zandbakken vol injectienaalden, vol kunststof blokkendozen, hubs en districenters. Met moderne slaven opgehokt in zwarte miniflats van ribbelstaal, zonder trots of binding met dit land, zonder kennis of kwaliteiten, zonder kunst, geloof of gedeelde cultuur. Zonder God gegeven inventiviteit of talent dat tot wasdom mag komen. Zonder eerlijk eten en drinken.

Een doodgeboren volk op dode grond, een Gaza aan de Noordzee, dat eenmaal platgewalst een uitstekende plek zou zijn to “Build Back Better”. Tri State City anyone?

Derde Bedrijf

Wat een schade wordt er op dit moment aangericht, uit naam van de gelijkheid van het laagste punt; het afvoerputje.

Alles wat slecht, pervers, zwak of zielig is, wordt opgehemeld en gepamperd, terwijl kracht, intelligentie en bezieling worden onderdrukt en uitgedoofd. En degenen waar Nederland zoveel van zou kunnen leren, mensen met moed en ballen zoals Ronald Kahn, worden weggejaagd.

Dat kan niet eeuwig zo doorgaan. We bewegen nog wel, maar bloeden langzaam dood uit duizend kleine wonden.

Straks als het laatste geld waardeloos is geworden en de laatste fabrieken en winkels hun deuren sluiten, is het pamperen van de zieligen pardoes voorbij. Dan zit iedereen die wel iets kon in Paraguay, in Rusland of in de gevangenis.

Dan zijn niet alleen de akkers leeg. Maar ook alle spuuglelijke bedrijfspanden. Dan zijn ineens alle magazijnen uitgeput, behalve die vol vochtig krekelmeel, injecties en wormenpoeder, dan zijn alle huizen staatseigendom en de laatste winkels leeggeroofd, behalve die met boeken.

En het enige dat de overblijvers dan nog rest is eindeloos noodnummers bellen die niet worden opgenomen, onderling elkaar de ogen uitkrabben voor de laatste stoffige tompouce, gevonden onder de toonbank van de allerlaatste bakker en snikken tot de traantjes opgedroogd zijn.

En dat moment komt al binnen een week, als de laatste fles Cola Cola Zero uit het schap is geroofd, de laatste zak regenboogchips in de machteloze muilen is verdwenen. En het enige dat rest een enorme berg WC papier zal zijn.

De Amerikaanse schrijver Alfred Henry Lewis zei het al; “There are only nine meals between mankind and anarchy”

Pauze

Zo, strek maar even de benen, neem een kopje keuteltjeskoffie met havermelk.

Dan zal ik jullie een geheim verklappen.

Het schrijven van dystopische nabijgezichten, zoals deze, gaat mij niet moeilijk af. Jan Dijkgraaf noemde mijn stukken ooit “gestolde woede” en die gestolde woede vloeit, voor het tot stilstand komt, traag maar onstuitbaar uit mijn pen, als lava.

Het zijn die vermaledijde oplossingen die weken en weken van peinzen en dromen kosten. En dan nog zijn zij vaak vruchteloos en gericht aan dovemansoren. Maar ik kan jullie niet hier zo achterlaten en als Ronald Kahn van een onverduisterde zon en mijn kroost gaan genieten.

Vierde Bedrijf

De toekomst dendert als een konvooi Peterbilt roadtrains  op ons af. Zelfs de lafste normie ziet zolangzamerhand zwijgend de felle flarden van die snel groter wordende trucks, afgeladen met Bijbelse plagen. Oorlog met Rusland, Disease x, omvolking, geldontwaarding, verarming, onteigening, dictatuur, honger en corruptie, en de collegaatjes krijgen toch wel erg vaak kanker. Zo jong nog.

Als spreekwoordelijke konijnen staren we in de koplampen, terwijl de trucks al langs en over ons heen zoeven en de eersten van ons, geboosterd en wel, mee naar de eeuwige jachtvelden zijn gesleurd.

Wat kunnen we doen…

Fight, Flight or Freeze?

Ik heb alle drie de opties overwogen en verworpen, want op al die mogelijkheden hebben zij zich voorbereid in eindeloze denktank sessies.

Ze hopen er zelfs stiekem op.

Die vlucht van talent en kapitaal. Het kansloos verzet van sterken en moedigen, waar hun gelijkgeschakelde media wel raad mee weten. Het bevroren wachten op het lot dat komen gaat. Het is me allemaal te makkelijk en te bewezen kansloos.

Ik zou een vierde optie toe willen voegen.

De optie van de mieren die met hun eigen lichamen een brug bouwen als ze een stroompje tegenkomen. De optie van bijen, horzels en wespen die hun nest, tegen beren verdedigen in een zwerm. De optie van de trombocyten die met ontelbaren het gat in het weefsel dichten en het bloeden stoppen.

Fight, Flight or Freeze? Nee. Unite.

En wel op het aller, allerlaagste niveau.

Zonder inspanningsverplichting, zonder lidmaatschapskaart. Niet verschuilend achter een persoon, partijprogramma of een politiek ideaal, maar eenvoudig beginnend bij de bewustwording dat we allemaal hetzelfde willen.

Als we kiezen voor een banier, een leider of een geloof, is verdeeldheid en dus de nederlaag, al in de taart gebakken, omdat er altijd een andere vlag tegenover wordt gesteld, het verdeel en heers opnieuw zijn aanvang kan nemen en de lachende derde vanuit het kasteelraam kan blijven schateren om de voorspelbare reflexen van het volk.  

We moeten buiten het systeem gaan denken dat voor ons is gecreëerd.

Dissidente politici kunnen immers wel namens ons het beest in de bek kijken, aan dode paarden sleuren, maar als je zelf werkt in het hol van de leeuw, is de kans levensgroot dat je verzuipt in haar stront.

We moeten ons scharen achter menselijke basisbehoeften. En gemeenschappelijk doelen kiezen, waar iedereen het over eens is.

Of je immers in Christus gelooft of in “iets” in Allah of in “niets”, we komen elkaar allemaal tegen aan de voet van de piramide van Maslov. Want we geloven allemaal in de basisbehoeften voor ons en onze kinderen.

Iedereen wil gezond eten en drinken. Iedereen wil onderdak, een beetje eigen bezit, vrijheid in vrede en veiligheid. Het minimale, dat zo bedreigd wordt.

Dus pleit ik voor een vakbond.

Een vakbond voor iedereen, die gewoon willen leven.

Ik ging zoeken naar voorbeelden uit het verleden en kwam uit bij Solidarność.

Een buiten politieke bond met verbluffend eenvoudige uitgangspunten.

Principiële geweldloosheid.

Alleen realistische concessies eisen.

De macht een morele spiegel voorhouden.

Solidarność werd de bond die de Sovjetunie niet alleen liet wankelen, maar het hele beest op haar knieën dwong.

Het is tijd voor solidariteit tussen de talloze miljoenen die gewoon willen leven. Mensen zoals jij en ik en Ronald Kahn.

Verder Lezen

Column

Geert en Gidi lekken zich Omtzichtig richting kabinet-Wilders I

Avatar foto

Gepubliceerd

op

Geert en Gidi lekken zich Omtzichtig richting kabinet-Wilders I
Foto: ANP

Iedereen herinnert zich nog Kajsa Ollongren die, in haar rol van verkenner voor het kabinet-Rutte IV, na een positieve coronatest, hooggelaarsd en gemondkapt halsoverkop het Binnenhof verliet, met pontificaal en heel toevallig een dossier onder haar arm dat door fotograaf Bart Maat op de gevoelige plaat werd vastgelegd. De rest van het verdorven politieke schimmenspel is geschiedenis, maar de bedoeling van de spindoctors van D66 was van meet af aan duidelijk. Per ongeluk-expres lekken. Omtzigt buitenspel zetten, het selectieve geheugen van Mark Rutte publiek maken, of een premierschap voor Sigrid Kaag dichterbij brengen.

We zullen het waarschijnlijk nooit helemaal zeker weten, omdat dit soort verachtelijke spelletjes meestal eindigen in een handgranaat die in het eigen gezicht ontploft. Het beruchte 1 april 2021 ‘functie elders debat’ eindigde tegen alle verwachtingen in niet met een aangenomen motie van wantrouwen tegen Mark Rutte. In plaats daarvan bezegelde Sigrid Kaag met een boterzachte D66-motie van afkeuring haar eigen ondergang. Vanaf dat moment ging het crescendo de bietenbrug op.


Pieter Omtzigt zou Pieter Omtzigt niet zijn als hij hier niet een politiek slaatje uit wist te slaan. Dus haalde hij in december 2023, in het prille begin van de onderhandelingsfase van het eerste kabinet Wilders, hetzelfde trucje uit en bood de Haagse fotografen een glimp van een notitie, waaruit bleek dat hij niet met de PVV en de BBB in een kabinet wilde zitten. Ditmaal viel de eer te beurt aan fotograaf Robin van Lonkhuijsen die de symbiose tussen lekgrage politici en kiekbeluste fotografen gestalte gaf.

Het doel van Omtzigt? Piketpaaltjes slaan, duidelijk maken dat NSC een partij van principes is, dat er een keiharde ‘ondergrens’ is waar noch hij, noch zijn hyper-integere nieuwe partij doorheen zal zakken. Dat NSC vier maanden later, in het belang van Nederland, haar eigen principes overboord heeft gezet deert helemaal niemand meer. De kiezer heeft een slecht geheugen en mensen zijn inmiddels zo formatie-moe dat alles beter is dan de demissionaire deugtrein verder te laten rijden.

En inmiddels blijkt ook de PVV aangeschoven te zijn aan de politieke pokertafel. De beloftes uit het verkiezingsprogramma zijn, zoals het een echte establishment-partij betaamt, binnen enkele weken na de verkiezingen bij het grofvuil gezet. De kroonjuwelen van ’s lands socialistische anti-Islampartij belandden haastje-repje in de ijskast toen regeringsdeelname gloorde. Het verbod op moskeeën werd ingetrokken. Islamitische scholen moesten voortaan juist wél kunnen bestaan, de Nexit verdween van tafel en onder druk van Pieter Omtzigt beloofde Wilders de Grondwet te respecteren. Ook internationale verdragen werden door de PVV niet meer bestreden. Een bizarre concessie, want verdragen kun je te allen tijde opzeggen en zelfs de Grondwet is geen wet van Meden en Perzen, zoals wij de afgelopen jaren hebben kunnen ervaren. Er is alleen een tweederdemeerderheid voor nodig in beide Kamers.

Maar het foppen van de strategische stemmers blijkt niet het enige trucje dat de PVV van de VVD heeft afgekeken. De zilveren camera kan dit jaar naar persfotograaf Dirk Hol, die inzoomde op het conceptregeerakkoord dat PVV-onderhandelaar Gidi Markuszower wel zeer Omtzigtig onder zijn arm had. Drentelend voor een deur die niet openging wapperde hij keiharde PVV-standpunten in de richting van de fotograaf die niet aarzelde om de foto van het jaar te maken. Zo blijkt er gesproken te worden over lastenverlichting vanaf 2025 en ’het strengste toelatingsregime voor asiel ooit’.

Wilders reageerde zoals hij geleerd had bij de Haya van Somerenstichting; het opleidingscentrum van de VVD. ‘Verschrikkelijk, heel onhandig, maar absoluut per ongeluk’. Zelfs de fotograaf sloot niet uit dat het expres gebeurde, de HEMA zette de zwarte multomappen weer in de etalage en de rest van Nederland lag op de grond van het lachen. Het vertrouwen in de politiek kan toch niet verder dalen, de formatie is een lachertje en Rutte regeert als nooit tevoren. En iedereen weet: zelfs in Den Haag stoten de ezels zich echt niet drie keer aan dezelfde steen.

Maar wat was het doel van de PVV om dit nu op deze manier te lekken? De PVV heeft veel weggegeven en daalt inmiddels in de peilingen. Op deze manier claimt de PVV zowel de toekomstige lastenverlichtingen, als het strenge asielbeleid. Een mooi stukje populistische poppenkast, waarvan we hopen dat het ook echt waar wordt als het doek van het formatietheater straks eindelijk valt en het eerste kabinet Wilders op het bordes de staande ovatie in ontvangst neemt. Tenslotte is het nu toch een beetje zo dat Pieter Omtzigt zich de bedrogen bedrieger kan voelen en hij nog steeds zomaar de stekker uit het formatieproces kan trekken. In dat geval ontploft ook dit opzetje weer in het eigen gezicht en is de fotograaf de enige die profijt heeft gehad van dit soort kinderachtige spelletjes. Want in dat geval denk ik dat het dolkomisch duo Geert en Gidi de lachers niet meer op hun hand hebben.

Verder Lezen

Recent

Eurovisie Songfestival is een afspiegeling van Brussel, niet van de samenleving Eurovisie Songfestival is een afspiegeling van Brussel, niet van de samenleving
Column16 uur geleden

Eurovisie Songfestival is een afspiegeling van Brussel, niet van de samenleving

Hoe kneuterig leuk was het Songfestival vroeger? Gezellig samen met de hele familie voor de televisie, cassetterecorder in de aanslag...

Wat doet Klaas Knot nog meer naast De Nederlandsche Bank? Wat doet Klaas Knot nog meer naast De Nederlandsche Bank?
Binnenland24 uur geleden

Wat doet Klaas Knot nog meer naast De Nederlandsche Bank?

Klaas Knot is al sinds 1 juni 2011 directeur van De Nederlandsche Bank (DNB) als opvolger van Nout Wellink. Maar...

Ware exodus verwacht nu PVV de macht grijpt Ware exodus verwacht nu PVV de macht grijpt
Opinie2 dagen geleden

Ware exodus verwacht nu PVV de macht grijpt

De druiven zijn zuur voor alle tegenstanders van wat zij noemen een ‘bruinrechts’ of ‘extreemrechts’ kabinet. Al direct na de...

Helpt BNR haar luisteraars economisch de vernieling in? Helpt BNR haar luisteraars economisch de vernieling in?
Economie2 dagen geleden

Helpt BNR haar luisteraars economisch de vernieling in?

BNR Nieuwsradio pretendeert de zakelijke markt in Nederland te bedienen. Veel bedrijven en CEO’s luisteren naar de berichtgeving van dit...

Kogels voor de premier die niet boog voor de WHO Kogels voor de premier die niet boog voor de WHO
Buitenland3 dagen geleden

Kogels voor de premier die niet boog voor de WHO

Volgens Slowaakse media is Robert Fico woensdag 15 mei na een regeringsvergadering in Handlová neergeschoten. De 59-jarige premier van Slowakije...

Joost wint glansrijk van minister Dijkstra, Nederland: slaap zacht! Joost wint glansrijk van minister Dijkstra, Nederland: slaap zacht!
Opinie3 dagen geleden

Joost wint glansrijk van minister Dijkstra, Nederland: slaap zacht!

In deze hectische tijd dienen er belangrijke beslissingen te worden genomen, en de media helpt u daarbij: is Joost in...

Het is tijd voor de vakbond van iedereen, die gewoon willen leven Het is tijd voor de vakbond van iedereen, die gewoon willen leven
Column4 dagen geleden

Het is tijd voor de vakbond van iedereen, die gewoon willen leven

Eerste Bedrijf Een paar dagen geleden zag ik in een Quote podcast, dat Ronald Kahn, man achter modemerken Cool Cat,...

Geplande slijtage van de dure Apple iPhone Geplande slijtage van de dure Apple iPhone
Economie4 dagen geleden

Geplande slijtage van de dure Apple iPhone

Geplande slijtage is een methode van industrieel ontwerp die inhoudt dat producten bewust ontworpen worden met een beperkte levensduur. Het...

De mensenhaat achter de ban op vlees De mensenhaat achter de ban op vlees
Gezondheid5 dagen geleden

De mensenhaat achter de ban op vlees

De betweterige Nederlandse overheid is vastbesloten om ons minder biefstukken, kippenpoten en hamlapjes te laten eten. Aangespoord door onduidelijke supranationale...

Armoede in de EU grootste verkiezingsthema op 6 juni Armoede in de EU grootste verkiezingsthema op 6 juni
Economie1 week geleden

Armoede in de EU grootste verkiezingsthema op 6 juni

Onlangs verscheen de laatste opiniepeiling van Eurobarometer over de verwachte opkomst en stemgedrag bij de komende EU Parlementsverkiezingen van 6...

Trending



This will close in 0 seconds