Koninklijk Huis overschrijdt structureel maatschappelijke grenzen

Social media stonden vol van berichten over koningin Máxima haar promotiecampagne voor digitale financiële diensten, en met name de CBDC, tijdens de laatste jaarlijkse bijeenkomst van het WEF. ”Koningin Máxima zorgt voor ophef met haar uitspraken bij het World Economic Forum in Zwitserland”, kopte het damesblad Elle op 23 januari jl. Máxima blijkt echter bijzonder hardleers als het om dit thema gaat. In januari 2023 hield ze voor hetzelfde WEF een bijna identiek pleidooi, met dezelfde maatschappelijke weerstand als gevolg. Politieke partij BVNL vond in 2023 dat de koningin haar boekje te buiten gaat en teruggefloten moet worden. Hoe zit dat eigenlijk met die politieke uitspraken van het koningshuis en bemoeienis met het grote bedrijfsleven en de financiële sector?

Artikel 20: De persoon des konings is onschendbaar, ministers zijn verantwoordelijk

Volgens artikel 20 van De Nederlandse Grondwet zijn de koning en zijn gemaal onschendbaar en zijn de ministers verantwoordelijk voor politieke uitspraken en gedrag van de koning en zijn echtgenoot. Koning en koningin zijn dus vrij om te zeggen wat zij willen omdat een minister verantwoordelijk is voor hun uitspraken. Doorgaans is het de premier die deze verantwoordelijkheid draagt, maar het kan ook een vakminister zijn als de uitspraak over een specifiek onderwerp gaat.

In het voorbeeld van Máxima haar uitspraken over digitaal geld en CBDC, zou de minister van Financiën, nu Rob Jetten maar in 2023 nog Sigrid Kaag, verantwoordelijkheid moeten nemen. Van een dergelijke kritische houding naar Máxima vanuit de D66-ministers, hebben we niets gemerkt de afgelopen jaren.

Wat als ministers niets doen in een situatie die is veroorzaakt door het Koninklijk Huis en die gevoelig ligt bij het Nederlandse volk? In dat geval kan het parlement van een, of meerdere, minister(s) eisen dat er verantwoordelijkheid wordt genomen jegens het Koninklijk Huis. Ook daarvan zien we de laatste jaren niets terug en dat zijn allemaal indicaties dat zowel de regering als het parlement een loopje nemen met de democratie.

De Nederlandse democratie is ‘verrommeld’ in de periode Rutte, aldus een studie van het Montesquieu Instituut.

Koninklijk Huis zoekt grenzen op en overschrijdt deze

Koningin Máxima lijkt in het voetspoor van haar schoonmoeder, voormalig koningin Beatrix, te willen treden als het gaat om het opzoeken van de irritatiegrens van de Nederlandse bevolking. In 2007 zei Geert Wilders al over Beatrix haar maatschappelijk optreden: “Beatrix zoekt steeds vaker haar grenzen op.” Wilders diende dat jaar een wetsvoorstel in om de Grondwet te wijzigen waarmee de koningin buiten de regering geplaatst kon worden en alleen nog een puur ceremoniële functie zou bekleden.

Als je wat verder teruggaat in de tijd, zie je dat het overschrijden van maatschappelijke grenzen al meer dan een eeuw tot de favoriete bezigheden van het Koninklijk Huis behoort. Het probleem nu is dat de weerzin tegen de ‘elite’, waartoe het Koninklijk Huis ook behoort, steeds grotere vorm heeft aangenomen, waardoor de acceptatie van buitenissig gedrag van vorsten en vorstinnen niet meer wordt gepruimd.

‘Vredesvorstin’ Wilhelmina schoot oorlogsmisdadiger keizer Wilhelm II te hulp

In 2018 publiceerde de Universiteit Utrecht een onderzoek naar de twijfelachtige actieve rol die koningin Wilhelmina in 1918 heeft gespeeld bij het verlenen van asiel aan de gevluchte keizer Wilhelm II, familielid en oorlogsmisdadiger, en ook wel ‘Onkel Willy’ genoemd door Wilhelmina.

De geallieerden willen hem na de oorlog arresteren voor oorlogsmisdaden, maar Nederland weigerde Wilhelm II uit te leveren: “De regering houdt vast aan haar neutraliteitspolitiek.” Deze blijkt toch voornamelijk te zijn ingegeven door de familiale banden tussen de Duitse keizerlijke familie en het Nederlandse huis Oranje-Nassau.

“De inzet van Wilhelmina werd zowel voor als na het einde van de Eerste Wereldoorlog angstvallig geheimgehouden”, aldus de studie van prof. dr. Beatrice de Graaf. Kortom; familie ging bij Wilhelmina vóór vaderland en vóór de internationale rechtsorde.

Ook in de Tweede Wereldoorlog liet Wilhelmina het afweten

Aan het begin van de oorlog vluchtte koningin Wilhelmina samen met haar ministers naar Londen. Als bekend wordt gemaakt dat de koningin en de regering zijn gevlucht is dit een grote klap voor de Nederlandse bevolking, stelt de website van de Anne Frank Stichting. De situatie blijkt ernstiger dan gedacht: “Sommige Nederlanders hebben kritiek op de koningin en noemen haar laf.”

Een artikel van EenVandaag uit 2016 schrijft: “Koningin Wilhelmina was tijdens de oorlogsjaren voor haar ministers een ramp om mee te werken. De vorstin gebruikte pervetine – een methamfetamine dat tegenwoordig bekend staat als crystal meth.”

Cees Fasseur, biograaf van Wilhelmina, schreef al eerder in de marge over haar drugsgebruik, maar hij legde nooit het verband met haar functioneren als koningin. “Ik kwam op het idee om dat verband wel te leggen toen ik las welke vreemde beslissingen ze nam waarna de ministerraad zich afvroeg of hare majesteit wel normaal was”, zei Verburg in EenVandaag.

Prins Bernard, schavuit van Oranje

In het proefschrift ‘De geest van het Oude Loo‘ wordt het openbare leven van koningin Juliana uit de doeken gedaan (1947-1957). Zij blijkt vooral een slachtoffer te zijn geweest van de daden van haar echtgenoot Prins Bernard én een vrouw die het beste voor had met Nederland.

Prins Bernard, grootvader van onze huidige koning, heeft een trackrecord in schimmige zaken waar je u tegen zegt. Er worden nu nog steeds zaken over hem ontdekt, waaronder de onthulling van de NOS van 4 oktober 2023 over het nazi lidmaatschap van Bernard. Dat heeft hij tot zijn dood ontkent, maar de lidmaatschapskaart van Hitlers partij werd na zijn dood bij hem thuis gevonden.

Er zijn sterke aanwijzingen dat wijlen prins Bernhard en Maxima’s familie Zorreguieta elkaar al sinds de Tweede Wereldoorlog kennen. Een artikel in HP de Tijd (1 mei 2009) stelt: “Bernhard zou in 1943 een clandestien bezoek aan Argentinië hebben gebracht en daar op de haciënda van ene heer Zorreguieta hebben gelogeerd. Bernhard heeft zelf altijd ontkend dat hij tijdens de oorlog in Argentinië is geweest, maar dat zegt niets. De prins reeg tijdens zijn lange leven de leugens (…) aaneen. Over smeergeld, over amoureuze escapades: you name it.”

Tijdens zijn huwelijk met koningin Juliana, verwekte Bernard bij meerdere maîtresses buitenechtelijke kinderen.

Volgens voormalig NIOD-historicus Gerard Aalders was Bernard een schaamteloze geldwolf die nergens voor terugdeinsde om, naast de jaarlijkse belastingvrije staatsinkomsten van het Koninklijk Huis, andere wegen te bedenken om aan geld te komen. Aalders geeft meerdere voorbeelden hiervan waarbij onder andere melding wordt gemaakt van hoe de prins tegen alle regels en wetten in een miljoen te pakken kreeg uit een fonds, dat was bedoeld om joods slachtoffers van de Holocaust te compenseren.

Het grootste schandaal was echter de Lockheed affaire uit 1976. In dat jaar werd bekend dat Bernhard tweemaal steekpenningen ter waarde van miljoenen dollars had geaccepteerd van de Amerikaanse vliegtuigbouwer Lockheed met als doel om de Nederlandse regering te bewegen Lockheed gevechtsvliegtuigen aan te laten schaffen.

Begin jaren zestig ontving hij 1,1 miljoen dollar aan steekpenningen van de Amerikaanse vliegtuigbouwer. In 1974 verlangde Bernhard van Lockheed opnieuw een grote som geld, deze keer als Nederland over zou gaan tot de aankoop van de Lockheed P-3 Orion.

Naar aanleiding van het schandaal stonden zowel het huwelijk tussen koningin Juliana en prins Bernhard, het behoud van de monarchie en de mogelijke val van de Nederlandse regering onder premier Joop den Uyl op het spel.

Den Uyl nam zijn ‘ministeriele verantwoordelijkheid’ destijds door geen strafrechtelijke vervolging te eisen, maar Bernhard te treffen waar hij het meest gevoelig voor is; zijn commissariaten en uniformen afnemen.

Tot de aanschaf van de, mede door Lockheed geproduceerde, F16 was in 1975 al besloten door de regering Den Uyl. Een jaar voordat het schandaal aan het licht kwam.

Koningin Beatrix en koning Willem Alexander

De NOS meldt dat ook rond koningin Beatrix zich een aantal schandalen voltrokken. Deze staan echter niet in verhouding tot de vele drama’s die haar vader Bernhard wist te realiseren.

Het reisje in coronatijd, de PR rondom de CBDC en de vermeende belastingontwijking door koningin Máxima, vormen de dieptepunten van het huidige koningshuis.

In de afgelopen ruim 100 jaar heeft het Nederlandse koningshuis vele malen de grenzen van het maatschappelijk betamelijke overschreden. Met de huidige aversie tegen de ‘elite’, waartoe het Koninklijk Huis ook behoort, neemt de druk op het koningshuis onmiskenbaar toe. Het eerste harde bewijs daarvan is de op 18 januari 2024 gepubliceerde intentie om het Koninklijk Huis ook te gaan belasten. Wordt vervolgd.