De verzwegen gevolgen van de WHO-verdragen

U gaat genetisch gemanipuleerd voedsel eten. Ook als u bij de 25 procent van de Europeanen behoort die volgens peilingen geen genetisch gemanipuleerde organismen (GGO’s) op hun bord willen hebben. Sinds woensdag 17 juni 2026 heeft u dankzij de Europese Unie geen keuze meer.

Op die dag stemden de politici die u in het Europees Parlement vertegenwoordigen voor nieuwe regels voor GGO’s in voedsel. Die regels gaan niet over de genetische gemanipuleerde mais en soja die nu al op de markt zijn. Voor die ’oude’ GGO’s verandert er weinig. Fabrikanten mogen ze gebruiken in voedsel, maar moeten dat wel op de etiketten zetten. En omdat een grote groep Europeanen GGO’s niet vertrouwt en dus niet koopt, lopen de meeste voedingsbedrijven met een grote boog om GGO’s heen.

Dat moet anders worden bij de nieuwe generatie GGO’s die de grote biotechbedrijven willen lanceren. Die zijn gemaakt met technieken als CRISPR. Simpel geformuleerd komt het genetisch manipuleren van levende wezens op de oude manier neer op het beschieten van een stuk bos met zware artillerie. De impact van die manier van genetische manipulatie is grof en de veranderingen in het erfelijk materiaal zijn groot.

Het genetisch manipuleren op de nieuwe manier komt neer op het inzetten van bulldozers in hetzelfde bos. Veel verfijnder en preciezer, zeggen de biotechbedrijven. Een met CRISPR-gebulldozerd bos ziet er nog net zo uit als een bos waar nooit een bulldozer is geweest, beweren ze. En omdat onze europolitici die onzin geloven, hoeven voedselfabrikanten en winkels consumenten nu niet meer te vertellen of er gebulldozerde aardbeien in hun jam zitten of gebulldozerde champignons op hun diepvriespizza’s. De voedselketen mag met de nieuwe generatie GGO’s op dezelfde manier omgaan als met fruit, groenten en andere gewassen waarvan het DNA niet is gesleuteld.

Geen keuze meer

De politica die de nieuwe wet door het Europees Parlement heeft geloodst is de Zweedse christendemocraat Jessica Polfjärd. Polfjärd, lid van dezelfde Europese fractie waartoe ook het Nederlandse CDA en de BBB behoren, geloofde de beloften van Bayer-Monsanto, BASF, Syngenta en andere biotechbedrijven dat de nieuwe generatie GGO’s goed zou zijn voor het milieu. In Brussel hebben die bedrijven hun krachten gebundeld in lobbyorganisaties als Euroseeds, die verkondigen dat GGO’s minder bestrijdingsmiddelen en water nodig hebben en bovendien de Europese landbouw kunnen stimuleren.

“We hebben gekozen voor innovatie, een betere concurrentiepositie en voedselzekerheid”, verklaarde Polfjärd na goedkeuring van de wet. Of dat inderdaad het geval zal zijn, moeten we nog maar afwachten. Wel is nu al duidelijk dat Europese consumenten niet meer zelf kunnen kiezen of ze wel of niet GGO’s eten.

Voordat Polfjärd zich met de nieuwe generatie GGO’s ging bemoeien, vond het Europees Parlement nog dat consumenten die keuze wél moesten hebben. Die eis was al in de eerste versie van de nieuwe wet, die dankzij de christendemocraten tot stand kwam, verdwenen.

Het parlement vond ook dat, als er door fouten of ongelukken in een biotechlab gevaarlijke genetisch gemanipuleerde gewassen op de markt waren gekomen, Europa die moest kunnen terughalen. De bedrijven moesten dus bijhouden waar de nieuwe GGO’s allemaal terechtkwamen. Ook van die wens kwam niets van terecht.

De biotechbedrijven moesten, voordat ze de oude generatie gengewassen op de markt brachten, dierstudies laten zien waaruit bleek dat ratten en muizen niet ziek werden als ze GGO’s aten. De kwaliteit van die dierstudies was nogal mager, maar er was in ieder geval enige controle. Maar in de nieuwe regelgeving zijn voor de nieuwe GGO’s ook die dierstudies niet meer nodig.

‘Vuile streek’

Databases, waarin Brussel bijhoudt wat er nu precies voor GGO’s op de markt zijn, komen er evenmin. De biotechbedrijven hoeven zelfs geen dossiers te overhandigen aan een instantie, die daarin kan zien wat er genetisch allemaal is versleuteld. Ze hoeven ook geen tests te maken, waarmee opsporingsdiensten in noodgevallen gevaarlijke GGO’s kunnen opsporen. Als er iets misgaat, is er helemaal niets meer wat consumenten kan beschermen of de schade kan beperken.

Nina Holland van het Corporate Europe Observatory (CEO), een Brusselse organisatie die lobby‑invloed van bedrijven op EU‑beleid onderzoekt, windt er geen doekjes om. “Jessica Polfjärd heeft de democratie een vuile streek geleverd”, schreef Holland op de website van het CEO. Het CEO bestudeert het gentechbeleid omdat de biotechindustrie intensief lobbywerk uitvoert in Brussel. De sector probeert al sinds 2012 de regelgeving te veranderen zoals nu is gebeurd.

Kiezen voor biologisch

Wie geen gentechvoedsel wil eten, kan twee dingen doen. Het is nog steeds mogelijk om als individu of als groep zelf non-GGO-voedsel te verbouwen. Verkopers van zaden moeten nog wél vermelden of zaad genetisch is gemanipuleerd.

Een andere mogelijkheid is te kiezen voor biologisch verbouwd voedsel. Biologische telers en boeren mogen geen GGO’s gebruiken. Daarbij moet je trouwens wel bedenken dat Brussel ervan uitgaat dat het straks niet meer mogelijk is om de nieuwe GGO’s volledig uit de biologisch geproduceerde voedselketen te weren. Het kan straks dus zomaar gebeuren dat er toch een paar nieuwe generatie GGO’s in biologisch voedsel opduikt.

Boeren in de problemen

Overigens kunnen biotechbedrijven onder de nieuwe regels hun GGO’s patenteren. Een boer die deze GGO’s niet verbouwt, maar wel zijn eigen zaad wint, kan in theorie daardoor in de problemen komen. Als dat zaad per ongeluk tot stand is gekomen door bestuiving van een GGO in de buurt van zijn bedrijf, kan het biotechbedrijf dat de betreffende GGO heeft gepatenteerd ‘vergoeding’ eisen van de betreffende boer. In Canada en de VS is dat al een paar keer gebeurd.

Eigenlijk had het Europees Parlement patenten op de nieuwe GGO’s willen verbieden, om te voorkomen dat telers en boeren in de problemen zouden komen. Maar ook dat heeft Polfjärd naast zich neergelegd.

Mocht u zich afvragen hoe het in hemelsnaam mogelijk is dat er uit Brussel zulke rampzalige wetten komen, kijkt u dan naar de videoboodschap die Sander Smit op 17 juni 2026 op 𝕏 heeft gezet. Smit zit namens de BBB in het Europees Parlement en maakt deel uit van de christendemocratische fractie. Hij is als een kind zo blij met de nieuwe regels.

In zijn video spreekt Smit over ‘een historische dag’. Volgens hem gaan de nieuwe regels niet over genetische manipulatie, maar over ‘versnelde veredeling van planten en zaden’ en over ‘wetgeving die innovatie voor boeren, tuinders en veredelaars eindelijk de ruimte geeft’. Van zulke politici hebben we natuurlijk niets te verwachten.

We hebben op Indepen meermaals geschreven over huisarts Jan Vingerhoets, die vermorzeld werd door autoriteiten die niet toestonden dat hij ivermectine voorschreef aan zijn patiënten. De intenties van Jan Vingerhoets zijn altijd zuiver geweest en gebaseerd op de artseneed, de eed van Hippocrates die iedere arts aflegt alvorens aan zijn ambt te beginnen.

In de corona-hoorzitting van 17 juni 2026 werd huisarts Rob Elens uitgenodigd om onder andere uit te leggen wat zijn rol is geweest tijdens de eerste maanden van corona. Hij schetste een beeld van een huisarts die van het NHG (Nederlands Huisartsen Genootschap) als enige instructie kreeg: paracetamol, en als dat niet werkt de ambulance bellen. Elens had echter een probleem: de toeloop op zijn praktijk als gevolg van corona was zeer groot, het aantal overleden patiënten in zijn praktijk nam hand over hand toe en het dichtstbijzijnde ziekenhuis kon geen patiënten meer opnemen. Wat nu?

Hij werd getipt dat in Amerika een huisarts een protocol had opgesteld, het zogenaamde Zelenko-protocol, waarmee de eerste successen werden behaald. Elens nam contact op met zijn apotheek met de vraag of zij HCQ, zink en azitromycine op voorraad hadden en schreef samen met de apotheek een lokaal protocol. Met de achterliggende informatie en zijn ervaring in de tropen durfde Elens het wel aan. Zijn eerste patiënt, een tachtiger die absoluut niet naar het ziekenhuis wilde, stelde hij voor het protocol uit te voeren. De patiënt was binnen vier dagen genezen. De tien volgende patiënten volgden hetzelfde protocol en allen genazen. Tijdens de hoorzitting wist Elens de werking helder uit te leggen.

Wat Elens in 2020 vervolgens overkwam, is met geen pen te beschrijven. Elens werd op agressieve toon benaderd door de inspectie en kreeg te horen dat hij met onmiddellijke ingang moest stoppen met zijn protocol. Elens deed dat, maar constateerde dat de eerstvolgende patiënt prompt overleed. Daarna was voor Elens de zaak wel helder: zijn artseneed dwong hem zijn patiënten te helpen in plaats van hen te laten overlijden omdat paracetamol nu eenmaal niet werkte.

Het gevolg was een persoonlijke klopjacht van Hugo de Jonge op de persoon Rob Elens. Uit WOB-/WOO-stukken is hier meermaals bewijs voor terug te vinden en Elens werd geconfronteerd met berispingen, boetes, rechtszaken, onverwachte bezoeken van de inspectie en een heksenjacht door de media.

Rob Elens was in zijn betoog helder: de inzet van het Zelenko-protocol was in de eerste lijn en in een vroegtijdig stadium uitermate succesvol en zeer zeker geen kwakzalverij, zoals Hugo de Jonge het betitelde. Daarnaast voorkwam het ziekenhuisopnames, exact waar de focus op lag tijdens corona. Ondanks de dreigementen van Hugo de Jonge dat Elens „de vaccinatiebereidheid ondermijnde”, bleek niets minder waar. Volgens Elens kunnen beide naast elkaar bestaan, maar door alle bemoeienissen van Hugo de Jonge was de zogenaamde eerste lijn (het huisartsenbezoek) volledig weggehaald door diezelfde Hugo de Jonge.

Van de commissie kwam uiteindelijk dan toch de prangende vraag: „Waarom denkt u dat Hugo de Jonge dat deed?” Het antwoord was helder: de tijdelijke goedkeuring van het vaccin zou ondermijnd worden indien er andere geneesmiddelen op de markt zouden komen. De geneesmiddelen die Elens voorschreef waren goedkoop en ruim beschikbaar; het vaccin was duur en had een tijdelijke toelating. En daarmee is de drive van Hugo de Jonge (en met hem vele buitenlandse ministers) verklaard: het ging om geld en verplichtingen, niets anders. Immers, zelfs in dat vroege stadium was volgens Hugo de Jonge de enige weg uit de pandemie het vaccin.

Hoe een leraar basisonderwijs in staat is geweest als eenling de artseneed te vermorzelen, komt vast nog aan de orde in de volgende hoorzittingen. Hoeveel extra doden zijn gevallen omdat een aantoonbaar goed werkend protocol door een leraar basisonderwijs is tegengehouden, is een vraag die alleen het RIVM zou kunnen beantwoorden. Hugo de Jonge heeft gelukkig goede connecties aldaar om te zorgen dat de door hem gewenste grafieken op tafel komen; hij kon ze op recept of bestelling krijgen.

Ik leerde 11 jaar geleden wat het hantavirus is, waar het vandaan komt en hoe het zich verspreidt. De vorige eigenaar van mijn woonboerderij vertelde me erover. Hij zei dat in de bijgebouwen in de winter veel muizen voor de kou schuilen en dat de keutels van die beestjes in het voorjaar je best ziek kunnen maken. Zo was hij achter het bestaan van het hantavirus gekomen. En nu? Nu wordt er een hele kermis opgetuigd rond dit virus alsof het een nieuwe coronavariant zou zijn. Wat zit hier achter?

Hantavirus, wat zegt u?

Er bestaan verschillende soorten hantavirussen volgens deze RIVM-publicatie. Vooral muizen en ratten kunnen deze virussen bij zich dragen. Zij kunnen het virus direct overdragen op mensen. In Nederland gebeurt dit heel weinig.

Van de drie in Nederland voorkomende hantavirussen worden de meeste mensen niet ziek. In 90 procent van de gevallen krijgt iemand hier geen klachten van. Als iemand wél ziek wordt, lijken de klachten vaak op griep. Hoe ernstig de klachten zijn, kan verschillen per virus en per individu en diens conditie.

In Nederland komt infectie door het puumalavirus het meest voor. Meestal worden mensen niet ziek van dit virus. Als mensen wél ziek worden, zijn de klachten meestal mild, zoals: spierpijn, hoofdpijn, koorts en misselijkheid.

De onvoorstelbare gevaren van het buitenleven

Ik woon dus in een boerderij uit 1864 die in 2007 keurig verbouwd is naar moderne maatstaven. Het barst hier echter van de veldmuizen direct om en achter het huis. Onze kat kan het allemaal niet meer aan. In de winter kruipen die beestjes in de bijgebouwen, of lopen ze over onze zolder.

Uiteraard hebben we inmiddels ultrasone apparatuur om de diertjes weg te jagen, maar in het voorjaar – bij het schoonmaken van de twee bijgebouwen – komen we toch altijd weer ontelbare gedroogde keutels tegen.

En daarin schuilt het gevaar!

Hantavirussen worden verspreid door knaagdieren. Deze worden zelf niet ziek van deze virussen, maar kunnen wel andere knaagdieren en mensen besmetten. Ook knaagdieren die er gezond uitzien, kunnen het virus bij zich dragen, schrijft het RIVM op bovengenoemde website.

De virussen zitten in poep, plas en speeksel van besmette knaagdieren. Ook wanneer de poep, plas of het speeksel is opgedroogd. Dan ontstaan er stofdeeltjes (aerosolen) die in de lucht terecht kunnen komen. Wanneer mensen deze stofdeeltjes inademen, kunnen zij het virus krijgen. Dat kan gebeuren wanneer iemand de vloer in een schuur veegt, maar ook bijvoorbeeld in (de buurt van) een bos, weiland, camping of tuin rondloopt.

Ik heb dus viermaal pech want de vloer van mijn schuur is bezaaid met droge keutels en die schuur ligt pal naast een groot weiland, een tuin, met een camping iets verderop.

Het RIVM schrijft: “De hantavirussen die in Europa en Azië voorkomen, zijn niet van mens op mens overdraagbaar. Dat geldt ook voor de meeste hantavirussen in Noord- en Zuid-Amerika.”

Dus als ik de schuur heb geveegd en besmet zou zijn met een hantavariant, kan ik gewoon koffie bij de buren gaan drinken zonder dat ik een gevaar voor hen ben.

Minister Hermans lijkt deze wetenschap nog niet te bezitten.

Hantavirus helpt mensen psychisch de stuipen op het lijf te jagen

Als je kijkt hoeveel aandacht in de media wordt gegeven aan dit – al jaren in Nederland bestaande – muizenvirus, dan snap je het meteen; dit is een ideaal nieuw ‘narratief’ om de burgers nog eens flink mentaal de stuipen op het lijf te jagen.

Ik hou niet van complotten, maar hier is toch wel iets van een rode draad te herkennen met de berichtgeving vanaf de coronacrisis.

Als we even een paar mainstream media-verhalen nagaan – je weet wel, die media die strijden tegen desinformatie – dan komen we de volgende quotes tegen:

• Het AD schrijft; ‘mondkapjes op schepen zou helpen’, verwijzend naar de ‘uitbraak’ op een cruiseschip waarbij enkele passagiers zijn besmet.
• Dezelfde krant laat ons ook weten dat: “Ongeacht de uitslag moeten alle opvarenden zes weken in quarantaine. Ze worden dan wekelijks getest.”
• En: “De Wereldgezondheidsorganisatie spreekt intussen van een zeer kritieke toestand.”

Maar…., het RIVM schrijft dat hantavirussen niet van mens op mens overdraagbaar zijn….

Waarom dan die paniek en mediaherrie?

De BBC lijkt wat meer in de realiteit te staan met een opmerking als:

“Een van de Amerikaanse passagiers aan boord van het Nederlandse schip MV Hondius is positief getest zonder symptomen, terwijl een andere passagier milde symptomen vertoont. Het risico voor de bevolking blijft zeer laag, aldus Amerikaanse functionarissen.”

Minister Hermans draagt haar steentje bij aan hysterie en paniek

Als je zoekt naar de inzichten van onze regeringsleiders, dan kom je uit bij lieden met beperkt verstand van zaken zoals minister Sophie Hermans:

“Er zijn drie mensen aan overleden en je kan er erg ziek van worden”, zegt Hermans. “Het is echt een serieus virus. Dus dat betekent dat wij het ook serieus nemen en directe maatregelen nemen, gericht op de mensen die mogelijk in contact zijn geweest met iemand die besmet is.”

Mevrouw Hermans lijkt het RIVM, dat ook onder haar valt, nog niet gesproken te hebben over dit ‘serieuze virus’ dat niet eens van mens op mens overdraagbaar is. Want dit heeft  het politieke dwaallicht aan de Nederlandse bevolking te melden, aldus de NOS:

“Ik verwacht dat mensen die van dat schip afkomen zich realiseren: ik heb dit misschien onder de leden, en ik ga niet het risico lopen dat ik anderen besmet.”

Dat laatste kan helemaal niet volgens het RIVM, maar Sophietje weet dat niet.

Weemoedige herinneringen aan die mooie coronatijd

Quarantaine, mondkapjes, 1,5 meter afstand: de situatie roept herinneringen op aan de coronapandemie. Minister Hermans erkent dit en begrijpt dat mensen bang kunnen zijn voor een nieuwe pandemie. Ze benadrukt dat het hantavirus een heel ander virus is. “Corona was nieuw, maar dit virus kennen we al. Daarnaast veranderde het coronavirus steeds, dit is een vrij stabiel virus en het verspreidt zich heel anders.”

Zou Sophie toch weten dat het virus zich niet van mens op mens over laat dragen?

Ik word behoorlijk mismoedig van de bedrukkende waanzin die ook weer uit dit ‘dossier’ spreekt als het om de Nederlandse politiek gaat.

We hebben te maken met een virus dat al decennia in ons land – en op mijn eigen terrein – circuleert. Nu er op een cruiseschip een paar mensen tegen wat uitgedroogde muizenkeutels zijn aangelopen, wordt de hele wereld weer in de fik gestoken door politieke onrustzaaiers, ondersteund door de reguliere media.

Dit verhaal heeft alles weg van het draaiboek dat vanaf circa 2000 in het Westen wordt uitgevoerd; van crisis naar crisis gestuurd worden door een kliek van superrijken die op meer macht uit zijn.